<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208</id><updated>2012-01-29T09:41:03.613-08:00</updated><title type='text'>Letras e Silêncio</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>87</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8042212365387670949</id><published>2012-01-04T18:53:00.000-08:00</published><updated>2012-01-04T19:02:28.774-08:00</updated><title type='text'>Minha Capitu.</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-uRYmNFW9Ado/TwURC7RIY_I/AAAAAAAAAjo/9YGZVd0MNJY/s1600/400107_3021081888431_1304201131_33280512_1229432136_n.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 262px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-uRYmNFW9Ado/TwURC7RIY_I/AAAAAAAAAjo/9YGZVd0MNJY/s320/400107_3021081888431_1304201131_33280512_1229432136_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693976045846815730" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span&gt;“Mãe, olha o limão nos meus olhos que eu quero ver.”&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;(Bandeira Tribuzi)&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Tinha tudo pra ser bobagem inventada por corações cansados. Não. Seria impossível. Não eram apenas dois corações cansados, eram olhos que se liam e, dentro de tudo que era sujo e condenado, com o punhado de pedras que nos arremessaram, começamos a erguer o forte castelo que dá proteção às nossas maiores – e também menores – vontades. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Hoje somos mais. Somos mais fortes, limpamos tudo e fechamos as portas para aproveitarmos as poesias retidas dentro de nós mesmas. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Por aqui, o que se respira é limpo e tem a beleza de um girassol que nasceu dentro de um poço – fundo – de tristezas. Por aqui, perdemos o ocaso dentro de um beijo, enquanto golfinhos enfeitavam e davam vida a um velho mar cinzento.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Superamos as feridas físicas, os pontapés e os socos, e transformamos – todos os dias – companheirismo em amor. Eu sei, sabemos, as maiores verdades estão escritas no maior portal da alma: os teus olhos verdes. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Que assim seja: que os sorrisos dos teus olhos, Capitu de nossa própria criação, ao amanhecer, iluminem, iluminem e iluminem todos nossos caminhos e direções, apesar de tudo, apesar de todos, apesar do mundo...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8042212365387670949?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8042212365387670949/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8042212365387670949&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8042212365387670949'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8042212365387670949'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2012/01/minha-capitu.html' title='Minha Capitu.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-uRYmNFW9Ado/TwURC7RIY_I/AAAAAAAAAjo/9YGZVd0MNJY/s72-c/400107_3021081888431_1304201131_33280512_1229432136_n.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7179068290527546469</id><published>2011-10-22T21:20:00.000-07:00</published><updated>2011-10-22T21:24:55.800-07:00</updated><title type='text'>Tudo o que fica.</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-Ckj2luFhdJ8/TqOW2UPEcpI/AAAAAAAAAjc/s4Ql1UjE6Vw/s1600/sauda1.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Ckj2luFhdJ8/TqOW2UPEcpI/AAAAAAAAAjc/s4Ql1UjE6Vw/s320/sauda1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666538616051233426" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Fica sempre uma saudade velada de um abraço, um cheiro, um ontem. Fica também o medo da perda. Medo do amanhã que ainda não veio. Mas, paradoxalmente, desejado: que venha e traga a fé no sentir do outro, que traga dias limpos e lindos. Que leve o medo que arrasta consigo a beleza das cores que iluminam os melhores dias.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Fica a certeza do amor que emana todos os dias de um coração que era desenganado, mas que se traduziu no maior amor que poderia sustentar. Fica uma necessidade de receber, todos os dias, o eu te amo que tira os pés do chão e transforma as incertezas em pedaços de felicidade.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7179068290527546469?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7179068290527546469/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7179068290527546469&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7179068290527546469'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7179068290527546469'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2011/10/tudo-o-que-fica.html' title='Tudo o que fica.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-Ckj2luFhdJ8/TqOW2UPEcpI/AAAAAAAAAjc/s4Ql1UjE6Vw/s72-c/sauda1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7682272363041916766</id><published>2011-04-23T20:34:00.000-07:00</published><updated>2011-04-23T20:40:29.828-07:00</updated><title type='text'>Nós</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-BKyhcnYL3cc/TbObXShhYNI/AAAAAAAAAjQ/7kpLbmUYmEY/s1600/viol%25C3%25A3o%2Bquebrado.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 236px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-BKyhcnYL3cc/TbObXShhYNI/AAAAAAAAAjQ/7kpLbmUYmEY/s320/viol%25C3%25A3o%2Bquebrado.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598989586163392722" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;O que eu sinto é madeira viva, são destroços de mim dentro de mim, são fagulhas de dores recicladas. O que tu criaste em mim não é metáfora, é hipérbole. De todos os porquês, tu me és o sustento, a base que me põe de pé. Quando, como em ressurreição, as minhas mãos tocaram a tua pele, dentro de mim borboletas fizeram morada. Mas sim, borboletas ainda me assustam.&lt;span style="mso-spacerun:yes"&gt;  &lt;/span&gt;Eu ainda te faria música da gente, versos de nós. Não, nunca separadamente, nós somos grandes demais para cabermos em outro pronome que não seja esse: NÓS.&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7682272363041916766?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7682272363041916766/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7682272363041916766&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7682272363041916766'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7682272363041916766'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2011/04/nos.html' title='Nós'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-BKyhcnYL3cc/TbObXShhYNI/AAAAAAAAAjQ/7kpLbmUYmEY/s72-c/viol%25C3%25A3o%2Bquebrado.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7538198958548497305</id><published>2011-01-15T20:24:00.000-08:00</published><updated>2011-01-15T20:51:22.983-08:00</updated><title type='text'>Ficção.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TTJzZ4XtwMI/AAAAAAAAAik/daCTlwVDZVY/s1600/fuga.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 224px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TTJzZ4XtwMI/AAAAAAAAAik/daCTlwVDZVY/s320/fuga.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562635378221760706" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando ela era uma estrela, eu era só mais um grão de areia engolido por um mundão de águas. Depois eu era um rei e ela era uma simples bailarina. Quando nos encontramos, éramos dois corações limpos. Éramos! Aí vieram os tempos ruins, a lama invadiu os recônditos do nosso lar e, enquanto toda a sujeira - que ela deixou entrar - inundava o meu coração, ela fumava um cigarro e tratava de se limpar. Éramos, então, dois corações sujos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;À noite, enquanto eu tocava um violão, ela escrevia textos em que as personagens não tinham nomes. Quando amanhecia, ela era uma princesa e eu um simples mordomo para servir-lhe. Antes de anoitecer novamente, eu era só mais um pedaço de comida que alimentava o monstro que ela criava chamado metáfora.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando o humor chegava perto dela, eu era só aquele brinquedinho de marfim que, mesmo jogado contra a parede, não quebrava e, acima de tudo, sempre parava diante dos pés dela. Ela sorria, acendia outro cigarro e anotava em um bloquinho que a profissão ensinou-lhe a usar.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ela saía e sempre deixava um bilhete colado – pelo nosso ímã – na geladeira. Sem hora, sem data, ela voltava bêbada e cansada para os braços do enfermeiro que eu me tornava. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu era um padre. Um padre no confessionário quando ela contava que, depois de tanto álcool, havia sido carinho para outros braços. E eu, dentro do papel que me cabia, distribuía perdões, preparava o banho quente e o chocolate que ela tanto gostava, enquanto ela apenas anotava. No roteiro que ela escrevia, as lágrimas não me cabiam.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E sempre que cansava de escrever o romance que ela criou, do qual eu era só mais uma personagem, ela ia embora. Arrependida, depois, voltava. Ninguém era tão mais metafórico e plural que eu. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ela era exatamente o que Chico cantou em "Ela faz cinema", eu era o que Alcione gritava em "Nem morta". Éramos música, exatamente essas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando o faz de conta terminou, eu pude ler todos os romances, contos, crônicas e poemas. Eu não era a única personagem. E fugindo o roteiro dela, pedi as contas, rasguei o script, os figurinos e todo o cenário. Ela me deixou um bilhete que dizia: “Você foi apenas mais um entre tantos e só serviu para inspirar algumas palavras ruins que davam vida aos meus textos. Você foi mais uma crônica furada.” &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ela era uma risada, eu era uma lágrima. Ela era um novo amor, eu era a leitura das crônicas que ela havia deixado. Ela inventava histórias, eu as vivia. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando ela foi embora, esqueceu a caneta e o bloquinho. Eu passei a usá-los e, de repente, havia me tornado tão mais ela que qualquer outra coisa. Criei meus romances, minhas personagens que eram apenas para alimentar o meu filhote de mostro que eu, em sua homenagem, havia chamado de metáfora-sinestésica. Eu era, agora, tudo que eu recriminava. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ela hoje era simplesmente o que eu sempre fui. A angústia que eu dava vida, ela comia todos os dias a fim de se lembrar. E nada mais era texto, nada era crônica. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando eu sou uma certeza, ela é só uma interrogação, um pedido de socorro. Felizmente hoje eu não sou mais personagem, não posso mais servi-la. Hoje eu sou a caneta. Hoje eu sou o meu próprio romance, onde todas as personagens têm identidade. Hoje somos fim e ela é só mais uma personagem da sua própria ficção. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Ao som de “João e Maria”, de Chico Buarque.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;27/11/2010&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7538198958548497305?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7538198958548497305/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7538198958548497305&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7538198958548497305'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7538198958548497305'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2011/01/ficcao.html' title='Ficção.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TTJzZ4XtwMI/AAAAAAAAAik/daCTlwVDZVY/s72-c/fuga.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1476763918847724731</id><published>2011-01-10T19:13:00.000-08:00</published><updated>2011-01-10T19:19:49.863-08:00</updated><title type='text'>Assalto.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TSvLS6qJ-FI/AAAAAAAAAic/wcYtHMJcO7w/s1600/RAUL_MENDEZ_TEMA_O_CIRCO_MEDIDA_50X60_3385.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 257px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TSvLS6qJ-FI/AAAAAAAAAic/wcYtHMJcO7w/s320/RAUL_MENDEZ_TEMA_O_CIRCO_MEDIDA_50X60_3385.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560761690763163730" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;Assalto.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;Mãos ao alto.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;Era assalto.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Elas estão sempre ali: na esquina do inesperado com a expectativa e nos seguem armadas com fuzis de adrenalina. São senhoras de narizes vermelhos, cabelos também. Não andam, pulam. Não permitem que sequer uma pessoa passe por elas sem que seja assaltada. Ao contrário do que nós estamos acostumados, elas não levam o que nós temos de bom, mas só o que existe de ruim.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E assim, armam o circo onde quer que seja: no coração solitário e triste da mulher barbada, no coração otimista do trapezista que passa a vida voando e no coração intocável da meiga bailarina que dança, dança e encanta.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quem tem um circo no coração, não passa um dia sem notícias delas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;São danadas mesmo essas &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Alegrias&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;“Alegria é quando tem um circo dentro do coração da gente.” &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;(Mario Quintana)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Texto para &lt;i&gt;Camila Chaves&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1476763918847724731?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1476763918847724731/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1476763918847724731&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1476763918847724731'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1476763918847724731'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2011/01/assalto.html' title='Assalto.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TSvLS6qJ-FI/AAAAAAAAAic/wcYtHMJcO7w/s72-c/RAUL_MENDEZ_TEMA_O_CIRCO_MEDIDA_50X60_3385.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3526705311809981789</id><published>2010-12-24T15:33:00.000-08:00</published><updated>2010-12-24T15:37:46.092-08:00</updated><title type='text'>Desapego.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TRUuCSk_YTI/AAAAAAAAAiU/gcx3olbpzS8/s1600/cartas1.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 170px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TRUuCSk_YTI/AAAAAAAAAiU/gcx3olbpzS8/s320/cartas1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554396332312977714" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px; " &gt;Quem vive o medo de ir embora fica sempre parado onde a morte das coisas é acontecimento cotidiano, onde as cores são simples artifícios de atração dos pincéis. O desapego é um passo além do medo, um passo aquém da novidade. Só sabe o quanto é difícil quem não joga fora as cartas de amor – aquelas ridículas – ou os versos escritos no guardanapo, em plena mesa de bar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3526705311809981789?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3526705311809981789/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3526705311809981789&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3526705311809981789'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3526705311809981789'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/12/desapego.html' title='Desapego.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TRUuCSk_YTI/AAAAAAAAAiU/gcx3olbpzS8/s72-c/cartas1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6955292824070285026</id><published>2010-10-18T18:02:00.000-07:00</published><updated>2010-10-18T18:12:57.438-07:00</updated><title type='text'>Te abraço. Me abraça de volta, por favor!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TLzuybwYdDI/AAAAAAAAAiI/jhIFPHhYwRk/s1600/abra%C3%A7o.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 299px; height: 292px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TLzuybwYdDI/AAAAAAAAAiI/jhIFPHhYwRk/s320/abra%C3%A7o.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5529556992715682866" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;i&gt;Campinas, 10 de outubro de 2010.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Te abraço, me abraça de volta, por favor. Segure o meu braço, o meu pulso. Veja! Se veja em mim, o teu velho espelho quebrado. Nada mudou a não ser o clima, a nossa distância, o comprimento e a cor dos nossos cabelos e os meus quilinhos a mais. O responsável? Ele está entre os nossos braços quando o abraço é apertado e reflete o interior escondido dentro de tudo que ficou pra trás. É a vontade de não te perder e esse Fio quentinho entre nós.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Queira você ou não, os astros, os búzios, nós temos um encontro marcado, tatuado, um encontro além-alma, além-corpo, além-poros, além-vontade. Te esperar é a prova mais dura que o meu Amor pede. Ele não desiste e me puxa pela mão a cada desencontro, a cada tentativa – frustrada – de libertação. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Nesse frio incomensurável, o último ponto de calor que me resta é o seu que vem de cada memória alimentada e plantada por velhos tempos leves.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Hoje era pra ser apenas mais um dia não fosse a saudade doída que o frio trouxe. Não parece, mas eu ainda sinto sua falta de maneira tão à flor da pele que deveria haver justificativas pra não te ter ao lado, mas só existe orgulho. Não sei como isso ocorre para os outros apaixonados, mas pra mim o tempo não apagou, só intensificou o que deveria ter sido enterrado.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Me abrace de volta, por favor, enquanto isso ainda nos resta; enquanto as fábulas contadas pela boca que te beija não levam você de mim. A sua missão em mim? Não sei. A minha missão em ti menos ainda. Mas do amor infantil ao adulto nós devemos mergulhar. Eu preciso do teu conforto e da tua formidável maneira de me manter quente.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Precisar de ti é como precisar de fogo... que vem do que queima com o teu abraço. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;Não fuja. A tua fuga congela, trinca.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;Te &lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;abraso&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;. Me&lt;span class="Apple-style-span"&gt; &lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;abrasa&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt; &lt;/span&gt;de volta, por favor. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6955292824070285026?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6955292824070285026/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6955292824070285026&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6955292824070285026'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6955292824070285026'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/10/te-abraco-me-abraca-de-volta-por-favor.html' title='Te abraço. Me abraça de volta, por favor!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TLzuybwYdDI/AAAAAAAAAiI/jhIFPHhYwRk/s72-c/abra%C3%A7o.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-5507828646631795628</id><published>2010-09-30T21:15:00.000-07:00</published><updated>2010-09-30T21:32:53.536-07:00</updated><title type='text'>Outubro</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TKVhSme_mxI/AAAAAAAAAiA/wiCXIqHSR_I/s1600/_sketch_-gallery_gabriel-moreno.jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 278px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TKVhSme_mxI/AAAAAAAAAiA/wiCXIqHSR_I/s320/_sketch_-gallery_gabriel-moreno.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522927490235865874" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; font-size: medium;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt:auto; text-align:justify;line-height:normal"&gt;&lt;span style="color: black; "&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Não sei bem o que outubro carrega. Sentir o cheiro não é ver os fatos. Não tem a ver com fé, mas com esperança. Ninguém sabe o que vai estar na próxima esquina nem quais são os olhos que chegarão para mostrar o caminho. A urgência de recomeçar cresceu durante as noites escuras de um setembro que correu, enquanto a vida inteira se recuperava de um agosto furado.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"&gt;Lágrimas que se tornaram tatuagens. Dores que doerão para sempre: tudo o que outubro já trouxe - em um dia chamado três - e ainda não levou por inteiro. Porque as feridas doem mais nos dias de chuva, como diz Caio. Doem como corte de papel entre os dedos, eu diria.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-5507828646631795628?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/5507828646631795628/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=5507828646631795628&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5507828646631795628'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5507828646631795628'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/09/outubro.html' title='Outubro'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TKVhSme_mxI/AAAAAAAAAiA/wiCXIqHSR_I/s72-c/_sketch_-gallery_gabriel-moreno.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-4067703187812813253</id><published>2010-08-08T20:58:00.000-07:00</published><updated>2010-08-08T21:12:53.588-07:00</updated><title type='text'>Palavras que pulsam cores.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TF9_nTQIaRI/AAAAAAAAAhw/Or1E1xzDY68/s1600/DSC052489999999999999.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 234px; DISPLAY: block; HEIGHT: 157px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503257582829594898" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TF9_nTQIaRI/AAAAAAAAAhw/Or1E1xzDY68/s320/DSC052489999999999999.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Vermelho: da cor da noite quando sobe. Ou da saudade, quando ela aperta: Branco. Não há nada mais barulhento que o relógio que parou: Cinza. O espelho que reflete o Preto do som límpido de ontem quebrou. Azuis eram os cacos que, brilhando, cegavam as retinas Verdes da espera. O cheiro das notas que saíam do violão largado no canto ensurdecia em seu incomensurável...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;div align="right"&gt;...Silêncio!&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Entre os relógios que batem e os vasos col&lt;em&gt;ad&lt;/em&gt;oridos, repousam leves, lépidas, elas: as cores que saem da boca amarga do tempo. &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-4067703187812813253?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/4067703187812813253/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=4067703187812813253&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4067703187812813253'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4067703187812813253'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/08/palavras-que-pulsam-cores.html' title='Palavras que pulsam cores.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TF9_nTQIaRI/AAAAAAAAAhw/Or1E1xzDY68/s72-c/DSC052489999999999999.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-354490835092166702</id><published>2010-08-02T18:44:00.000-07:00</published><updated>2010-08-02T18:48:46.588-07:00</updated><title type='text'>Desejos</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TFd1Rft4LGI/AAAAAAAAAhg/eGDQLv-J6cM/s1600/1659287981_7d226f3231.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5500994413288500322" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TFd1Rft4LGI/AAAAAAAAAhg/eGDQLv-J6cM/s320/1659287981_7d226f3231.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;div align="justify"&gt;... a gente espera até cansar, até a última janela se fechar, eu prometo. Porque de alguma forma a gente sabia que desistir não era nobre, tinha escrito no livro que tava em cima da cama. Uma já nem sabia ver as horas, não sabia mais do vento, nem do cheiro da chuva quando cai sem avisar: terra molhada. A outra só sabia que o tempo corria num tic-tac sem fim. Não tinham mais histórias, não tinham mais medos, nem segredos que pudessem guardar na caixinha fechada com os sete cadeados.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A pulseira laranja estendida no pulso há meses e meses arrebentou. E agora, onde posso ir para ver os desejos se realizarem? &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-354490835092166702?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/354490835092166702/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=354490835092166702&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/354490835092166702'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/354490835092166702'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/08/desejos.html' title='Desejos'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TFd1Rft4LGI/AAAAAAAAAhg/eGDQLv-J6cM/s72-c/1659287981_7d226f3231.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-2140507059686266554</id><published>2010-07-01T19:12:00.000-07:00</published><updated>2010-07-01T19:21:36.336-07:00</updated><title type='text'>"Que seja doce!"</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TC1LUqfY9zI/AAAAAAAAAhY/JzFEO9-wzZs/s1600/2414484998_08e5808caa.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5489126339209918258" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TC1LUqfY9zI/AAAAAAAAAhY/JzFEO9-wzZs/s320/2414484998_08e5808caa.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Sorrisos guardados na mala: era o que ela carregava. A ponta do nariz vermelha, a pele branca e macia e as mãos delicadas que pareciam segurar as promessas dos melhores sonhos. Enquanto ela sorria, brincava com as palavras que saíam leves da sua boca e olhava em volta com seus olhos verde-campo.&lt;br /&gt;Tudo parecia programado: o relógio que parou de funcionar, B.B. King (&lt;em&gt;Stand by me&lt;/em&gt;) tocando no som e a janela aberta para que as estrelas espiassem a beleza que estava escondida atrás da camisola de seda – que eu prefiro chamar de cortina.&lt;br /&gt;Dobrava as pernas, com a cabeça encostada no meu ombro e dizia baixinho, sem perceber que as palavras saíam: “Quando a noite chegar e a terra ficar escura e o luar for a única luz que se vê, eu não vou ter medo, enquanto você ficar comigo.”&lt;br /&gt;Ainda que a noite tenha caído, ainda que a lua seja a única luz que eu consigo ver, eu não tenho medo porque você esteve comigo e devolveu a luz que faltava pros meus sorrisos e é vestindo o meu melhor deles que sinto o cheiro da saudade se aproximando e trazendo consigo promessa de dias melhores, mais coloridos e doces.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;*”Mas agora você vai embora. Quanto tempo será que demora um mês pra passar? (Pra criança que não sabe contar, vai levar um tempão!) Mas daqui a um mês, quando você voltar, a lua vai tá cheia e no mesmo lugar.” (Biquini Cavadão)&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-2140507059686266554?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/2140507059686266554/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=2140507059686266554&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2140507059686266554'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2140507059686266554'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/07/que-seja-doce.html' title='&quot;Que seja doce!&quot;'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TC1LUqfY9zI/AAAAAAAAAhY/JzFEO9-wzZs/s72-c/2414484998_08e5808caa.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-982139338040107980</id><published>2010-06-03T22:39:00.000-07:00</published><updated>2010-06-04T11:00:31.971-07:00</updated><title type='text'>Para uma bela flor de pétalas urticantes</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#c0c0c0;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TAiRxiX591I/AAAAAAAAAgw/o_umMi4wHT4/s1600/espinho.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 250px; DISPLAY: block; HEIGHT: 244px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478789226922899282" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TAiRxiX591I/AAAAAAAAAgw/o_umMi4wHT4/s320/espinho.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;A&lt;/span&gt;s suas palavras, hoje ásperas, me encheram de dor ao entrar por um ouvido e tentar sair pelo outro. Você me fez reverter o que deveria ter deixado intacto. Os seus caminhos foram de encontro às suas palavras e a incoerência dos seus atos tornou-se gritante agora. Ouve-se ao longe um cantar vago de passado; passado frio e morto – &lt;em&gt;como EU a seu querer&lt;/em&gt;. Poema de um pseudo-amor que ninguém viveu, rabiscado &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;M-E-N-T-I-R-A&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; com caneta bic &lt;span style="color:#000099;"&gt;azul.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Mantenho-me fora, onde você gostaria de estar. Onde os seus pés não ousaram pisar, ou pisaram e não suportaram o jardim de flores carnívoras do esquecimento, do podre pesar dos seus gestos discretos, &lt;em&gt;auto-Vitimados&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;As coisas pobres correm, fluem, e você destrói aquilo que pediu para deixar firme. Os valores gritados. Não vividos.&lt;br /&gt;Deixe, eu repito, deixe que difamem a mim, enquanto você ouve com ouvidos de farpas. Ouvido disposto a aceitar qualquer coisa que me torne intangível: o seu. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Nada seu ficou. Só o fato, do qual ninguém duvida. Nós ruímos, quebramos, cortamos os leves ideais de qualquer-coisa ou porra-nenhuma, tanto faz. Você moldou um velho e desbotado relicário.&lt;br /&gt;Correndo de um ouvido a outro, você escolheu transformar-se em palavras cortantes que quebram os seus frágeis valores de vidro. De vidro &lt;em&gt;trincado&lt;/em&gt;. &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;Viva os seus espinhos, bela flor de pétalas urticantes.&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#c0c0c0;"&gt;"Ainda que esta seja a última dor que ela me causa, e estes sejam os últimos versos que lhe escrevo." &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#c0c0c0;"&gt;(Pablo Neruda)&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-982139338040107980?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/982139338040107980/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=982139338040107980&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/982139338040107980'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/982139338040107980'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/06/para-uma-bela-flor-de-petalas.html' title='Para uma bela flor de pétalas urticantes'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/TAiRxiX591I/AAAAAAAAAgw/o_umMi4wHT4/s72-c/espinho.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8092941352451999449</id><published>2010-05-19T14:02:00.000-07:00</published><updated>2010-05-19T14:04:34.405-07:00</updated><title type='text'>Na pele</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S_RSIGxJmtI/AAAAAAAAAgg/Ep26AG3peB0/s1600/Delicacy_by_RibbonsAndPearls.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 160px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473089746371189458" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S_RSIGxJmtI/AAAAAAAAAgg/Ep26AG3peB0/s320/Delicacy_by_RibbonsAndPearls.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Era só uma das minhas muitas construções. Uma personagem construída em cima da minha visão de realidade, do meu querer. Só mais uma representação. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Hoje eu sei que personagens não existem fora das palavras. São seres que nunca sairão da tinta no papel... ou na pele. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8092941352451999449?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8092941352451999449/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8092941352451999449&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8092941352451999449'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8092941352451999449'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/05/na-pele.html' title='Na pele'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S_RSIGxJmtI/AAAAAAAAAgg/Ep26AG3peB0/s72-c/Delicacy_by_RibbonsAndPearls.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3392732038972605044</id><published>2010-05-13T20:03:00.000-07:00</published><updated>2010-05-13T20:09:31.800-07:00</updated><title type='text'>Aqueles que merecem reprise.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S-y-f1GabSI/AAAAAAAAAgY/EQQGPGqfaAc/s1600/nada.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 225px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5470957101387509026" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S-y-f1GabSI/AAAAAAAAAgY/EQQGPGqfaAc/s320/nada.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Você consegue perceber as proporções do que você causou? Você consegue olhar para trás e perceber a bagunça que você deixou aqui?&lt;br /&gt;Não, você não consegue porque você sequer olha pra trás. Às vezes é necessário refazer o caminho, talvez algo tenha caído do seu bolso e você nem tenha notado.&lt;br /&gt;Não, você não precisa olhar pra trás porque você ignora o passado, não sabe que é com ele que construirá o seu futuro.&lt;br /&gt;Olha ao redor, vê alguma coisa? Sente o ar pesado e os pêlos respondendo ao calor da tua voz? Não, você não vê, você não percebe, você nem notou a minha ausência, você é sempre quem comanda a situação.&lt;br /&gt;Sabe o que acontece? Você precisa arrumar os óculos – ou trocá-los – porque eles não te servem mais. A tua hipermetropia me irrita!&lt;br /&gt;Você sabe quanto tempo isso ficou guardado? Ou pouco importa? É, sempre esse mesmo descaso com o sentir alheio. Você não percebe mesmo e essa sua indiferença me tornou obtuso.&lt;br /&gt;O buraco que você causou está sendo tapado, aos poucos, com o que restou de concreto aqui dentro. E saiba de uma coisa, você foi imprescindível ao meu crescimento. É, você não foi de todo ruim, muito embora pareça. Você me fez crescer, ainda que por sofrimento. Você saiu e deixou o peso todo sobre mim, a bagunça que eu vou ter que arrumar – mais uma vez – sozinha.&lt;br /&gt;Sabe aquele disco? Furou de tanto que ouvi esperando que você voltasse. Ora, sem surpresas, você não voltou! E eu continuei aqui, esperando...&lt;br /&gt;Mas saiba que hoje, apesar de carregar uma ferida escancarada, eu consegui, consegui segurar o teu veneno antes que ele me consumisse. Hoje eu sou imune aos teus perigos; hoje eu não preciso mais do teu abraço pra chorar e nem das tuas mãos pra me levantar, caso eu caia. Hoje eu sou um alguém melhor que até consegue sorrir.&lt;br /&gt;E você - que carrega tantas mentiras, que não sabe o valor de sentir - quem é?&lt;br /&gt;Você veio do nada, conquistou tudo, foi embora do nada e vai voltar exatamente de onde você veio: pro nada! &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3392732038972605044?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3392732038972605044/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3392732038972605044&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3392732038972605044'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3392732038972605044'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/05/aqueles-que-merecem-reprise.html' title='Aqueles que merecem reprise.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S-y-f1GabSI/AAAAAAAAAgY/EQQGPGqfaAc/s72-c/nada.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8989206552307645119</id><published>2010-04-17T11:18:00.000-07:00</published><updated>2010-04-17T11:28:30.037-07:00</updated><title type='text'>Me dói o tempo parado.</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Não pise na grama. Ou pise, caso seus pés sintam vontade. &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 222px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461173525840282386" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S8n8YyB6QxI/AAAAAAAAAfc/A4X0nq0bKyU/s320/2110638098_3fc55d65d5.jpg" /&gt; &lt;p align="justify"&gt;Eu tinha tanta coisa pra te dizer. Tudo o que você precisava saber, precisava entender. Entre coisas supérfluas como a margarina que teima em sujar o chão logo cedo. Porque quem não tem sorte é assim, dizia papai: “o pão cairá sempre com a margarina pra baixo”. Das tantas que eu andei, tentando encontrar um último sorriso, a última peça do quebra-cabeça que estava perdida entre os muitos cd’s que tomavam conta da nossa cama, do nosso colchão.&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;Você precisa saber de mim, de nós: do que nos restou.&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;Eu sinto saudades.&lt;br /&gt;Dessas que não morrem dentro de um abraço.&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;E entre coisas que eu sei, e que eu também não sei mais, me dói o tempo parado.&lt;/p&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;10/12/2009&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8989206552307645119?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8989206552307645119/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8989206552307645119&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8989206552307645119'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8989206552307645119'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/04/me-doi-o-tempo-parado.html' title='Me dói o tempo parado.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S8n8YyB6QxI/AAAAAAAAAfc/A4X0nq0bKyU/s72-c/2110638098_3fc55d65d5.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6447347680677562197</id><published>2010-04-12T18:55:00.000-07:00</published><updated>2010-04-13T16:17:09.472-07:00</updated><title type='text'>Entre livros e pedras.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Ela lia. E tirava, prazerosamente, o resto de esmalte das unhas: camadas e camadas que ficavam na pele, grudadas no sorriso dela. Ela respirava lentamente, como se quisesse, pelo ar, devorar todas as palavras que enchiam o livro em um redemoinho sem fim. Ela era fato, enfim!&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;No outro, o sabor de cada gesto, o prazer da cena!&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 246px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459436211815277250" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S8PQTy8nYsI/AAAAAAAAAfU/8sXOn2j3tC0/s320/flor.jpg" /&gt; &lt;p align="justify"&gt;Depois de tanto tempo, o frio persistente na barriga transformou-se em algo que em alguns momentos eu chamava de qualquer coisa grande que preenchia todos os espaços vazios e, em outros: Amor. &lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Aquele que nasceu entre as pedras. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6447347680677562197?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6447347680677562197/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6447347680677562197&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6447347680677562197'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6447347680677562197'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/04/pelo-sabor-do-gesto.html' title='Entre livros e pedras.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S8PQTy8nYsI/AAAAAAAAAfU/8sXOn2j3tC0/s72-c/flor.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7209756040176289758</id><published>2010-03-10T19:38:00.000-08:00</published><updated>2010-03-10T19:56:46.069-08:00</updated><title type='text'>Cartas Clandestinas</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S5hnumlBP5I/AAAAAAAAAfA/xWovn4eaGUE/s1600-h/cartas_fechadas.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 306px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447217799632076690" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S5hnumlBP5I/AAAAAAAAAfA/xWovn4eaGUE/s320/cartas_fechadas.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Não há culpados ao final de tudo. Ou há. Às vezes eu consigo apontá-los. Outras vezes eu os menosprezo. Assim: dizendo que eles não existem nem como donos das suas muitas culpas. O que dói, de fato, é que os culpados carregaram de nosso reino as simbologias. Na verdade eles carregaram o reino inteiro. Restou uma certeza, profunda, de que carregaram máscaras de quem posava de boas pessoas e bom-senso de quem gritava que tinha em estoque.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;É assim: essas dores ficam, corroem, mas algumas coisas vomitam todo o sentido do que foi o dia inteiro. Vomitam mesmo e dizem que se vomitou é porque não foi bem recebido internamente. Coisas que irritam! Eu olho, não mais sigo, pouco menos vejo dormir, mas olho; e tudo é confuso: ignoro porque me incomoda, dou atenção porque amo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não sei o porquê que merecimento é coisa que eu sempre soube julgar. Ah, soube! Hoje eu me perdi. Sabe a linha do trem, ou a linha dos saberes? Os trilhos quebraram-se, restaram os saberes corrosivos, explosivos, oxidantes. Amor de ferro corroído aos poucos. Como? Sabe-se lá como coisas substanciais morrem. Mas morrem (assassinadas, na maioria das vezes).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De sorriso e luz, ficam as dores. Ah, luzes não se apagam porque querem, tem sempre um botãozinho que alguém apertou. Luzes não se ligam sozinhas e, se não forem cuidadas regularmente, elas queimam.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O que dói é a vontade de nem ser real. “É a distância na mesa entre os farelos de pão. É o vento levando das mãos a farinha de trigo.” O pão inteiro, já pronto. “É o grão que o tempo roubou da colheita, deixando secar sob o sol.” Até queimar brutalmente. “São as folhas secas enfeitando a nossa mesa”, que eu sentei sozinha. “Sou eu sentada num canto, e ele no outro da plantação.” “Sobretudo, são os campos dourados que me trazem lembranças antigas, lembranças de planetas, vulcões e de pássaros.”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Das quatro horas que nunca chegam quando amanhece a quarta-feira.” Quando amanhece a quarta-feira, nada chega. “Do invisível entre a minha cadeira e a tua”. Da cor dos teus cabelos negros, cor de turmalina. E dos teus olhos amendoados. “E foi por eles que um dia EU abri as janelas do meu quarto, e essas cartas clandestinas comecei a te escrever.” &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Alguns trechos retirados do &lt;strong&gt;Jornal das pequenas coisas&lt;/strong&gt;, da Rita Apoena. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Vários recortes de muitos textos meus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7209756040176289758?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7209756040176289758/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7209756040176289758&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7209756040176289758'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7209756040176289758'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/03/cartas-clandestinas.html' title='Cartas Clandestinas'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S5hnumlBP5I/AAAAAAAAAfA/xWovn4eaGUE/s72-c/cartas_fechadas.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1783355608844657605</id><published>2010-01-07T18:27:00.000-08:00</published><updated>2010-01-07T18:34:02.566-08:00</updated><title type='text'>O abraço.</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S0aY18DeyVI/AAAAAAAAAe0/qHIwTjl7_44/s1600-h/02711x.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 272px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424190853635557714" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S0aY18DeyVI/AAAAAAAAAe0/qHIwTjl7_44/s320/02711x.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Às vezes a gente até acha que falta segurança. Não sei se o excesso de certeza é que faz isso, mas o medo ficou grande diante do que alguns chamam de realidade.&lt;br /&gt;Os dias não eram mais cinzas, mas tinham cara de que alguém tava, de propósito, segurando as cores ou quebrando as pontas dos lápis de cor.&lt;br /&gt;Faz falta agora uma bolsa amarela, de onde eu poderia tirar um guarda-chuva que talvez fosse um bom companheiro.&lt;br /&gt;Sei que chegou a hora de fazer o melhor, de procurar - até onde não tem - as formas mais belas de pintar, de escrever, de ser. Aquele amor merece, pelo significado, ser mais que um relicário. E eu sei, às vezes eu sei, que é com cuidado, podando, tirando as pontas cortantes, que as coisas vão seguir melhor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#c0c0c0;"&gt;"Ele se movia com cuidado, não queria tocar em ninguém (muito menos esbarrar): já pensou se o abraço que ele estava guardado pra dar pra ela se desmanchava no meio do caminho?”&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Agora o importante é segurar, dentro da minha camisa, o abraço do sonho. Aquele que me prometeu que iria dizer àquele amor que ele era importante, que iria dizer com força, que nós somos além.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#c0c0c0;"&gt;“Engraçado... a risada que ela riu há pouco se apagou tão devagar do rosto, que ainda tem um resto de riso na boca. Combina tão bem com essa impressão de que o sol vai aparecer..."&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1783355608844657605?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1783355608844657605/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1783355608844657605&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1783355608844657605'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1783355608844657605'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2010/01/o-abraco.html' title='O abraço.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S0aY18DeyVI/AAAAAAAAAe0/qHIwTjl7_44/s72-c/02711x.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6815024734144223436</id><published>2009-12-15T08:21:00.001-08:00</published><updated>2009-12-15T08:23:15.367-08:00</updated><title type='text'>Sangra.</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Sye3tGQSemI/AAAAAAAAAeo/g0LB8SojZYQ/s1600-h/CORAO_~1.JPG"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415499062337239650" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Sye3tGQSemI/AAAAAAAAAeo/g0LB8SojZYQ/s320/CORAO_~1.JPG" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Meu coração&lt;span style="font-size:180%;"&gt; sangra&lt;/span&gt;. Sangra em dó &lt;span style="font-size:85%;"&gt;maior&lt;/span&gt;. Sangra em compassos.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Antes &lt;span style="font-size:180%;"&gt;era&lt;/span&gt; música e agora tudo soa desafinado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Meu coração é, sem dúvidas, um poço &lt;span style="font-size:85%;"&gt;fundo&lt;/span&gt; de &lt;span style="font-size:180%;"&gt;dor&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6815024734144223436?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6815024734144223436/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6815024734144223436&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6815024734144223436'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6815024734144223436'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/12/sangra.html' title='Sangra.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Sye3tGQSemI/AAAAAAAAAeo/g0LB8SojZYQ/s72-c/CORAO_~1.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-4608488005785448254</id><published>2009-11-23T13:54:00.000-08:00</published><updated>2009-11-23T13:59:47.192-08:00</updated><title type='text'>Fim de jogo?!</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SwsEyydU5FI/AAAAAAAAAeQ/_TArQL7Gh4Q/s1600/filme2.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407421048173159506" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SwsEyydU5FI/AAAAAAAAAeQ/_TArQL7Gh4Q/s320/filme2.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;_ É drama ou comédia? – &lt;em&gt;perguntou o espectador desatento.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;_ É um jogo! – &lt;em&gt;respondeu aquele que havia lido a sinopse e visto alguns pedaços da história.&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;_ Quem joga?&lt;br /&gt;_ Você não consegue perceber? Qualquer um saberia que aquela cujos olhos vagueiam pelo chão, pelo nada; aquela que carrega como crucifixo todo o peso de uma vida à sombra de seus reais objetivos. Vê agora? Essa que não crê no valor da pena é quem dita as regras.&lt;br /&gt;_ Quem são os jogadores?&lt;br /&gt;_ Alguns nem sabem que jogam, o único jogador consciente é aquele que hoje decidiu sair de cena. Alguns se darão conta aos poucos, ainda estão no ponto de partida; outros se perderam no meio do tabuleiro.&lt;br /&gt;_ Como se ganha?&lt;br /&gt;_ As regras são mudadas a todo o momento. Aquela que cria as regras também as desfaz. Não sei se há vencedor. Há, de fato, aprendizes. O maior prêmio é sair ciente de que se aprendeu algo.&lt;br /&gt;_ E como acaba?&lt;br /&gt;_ Vamos esperar para ver. Talvez acabe valendo a pena... &lt;em&gt;(ou não)!&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-4608488005785448254?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/4608488005785448254/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=4608488005785448254&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4608488005785448254'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4608488005785448254'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/11/fim-de-jogo.html' title='Fim de jogo?!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SwsEyydU5FI/AAAAAAAAAeQ/_TArQL7Gh4Q/s72-c/filme2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-326018370474757013</id><published>2009-11-20T08:14:00.000-08:00</published><updated>2009-11-20T08:19:14.455-08:00</updated><title type='text'>Menos um...</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;São as minhas pernas, a minha razão...&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 243px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406220234630054418" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SwbAqPanQhI/AAAAAAAAAeI/9rMptK8Ig74/s320/tempo.jpg" /&gt; &lt;div align="center"&gt;O que vai ser de mim, do que restou de nós, quando &lt;span style="font-size:130%;"&gt;tudo&lt;/span&gt; por aqui cansar e não quiser mais?&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-326018370474757013?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/326018370474757013/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=326018370474757013&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/326018370474757013'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/326018370474757013'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/11/menos-um-mes-menos-uma-semana-menos-um.html' title='Menos um...'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SwbAqPanQhI/AAAAAAAAAeI/9rMptK8Ig74/s72-c/tempo.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-4097086998868226559</id><published>2009-10-31T19:50:00.000-07:00</published><updated>2009-10-31T19:59:53.479-07:00</updated><title type='text'>"Posso entrar, Sr. Coelho?"</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;O coelho, sempre muito apressado, tinha achado que aquela garotinha, muito educada e cheia de boas intenções, seria grande demais para entrar em sua pequena casinha, já bem cheia de coisas e, sem poder acreditar, viu a garota comer um biscoito mágico e ficar pequena a ponto de conseguir adentrar, tranquilamente, em sua toca.&lt;br /&gt;Alice entrou em cada cômodo, observou cada coisa que o coelho apressado guardava em casa, acabou encontrando uma cesta de biscoitos e, sem se conter, mordeu um dos que estavam por ali dando sopa. O coelho até tinha avisado: “Eles farão você ficar grande!”.&lt;br /&gt;Ela ganhou proporção tão grande, tão grande, que os braços e pernas saíram pelas janelas e portas da pequena casinha. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#999999;"&gt;"Você cresceu em mim de um jeito completamente insuspeitado, assim como se você fosse apenas uma semente e eu plantasse você esperando ver uma plantinha qualquer, pequena, rala, uma avenca, talvez samambaia; no máximo uma roseira. É, não estou sendo agressivo não, esperava de você apenas coisas assim: avenca, samambaia, roseira, mas nunca, em nenhum momento, essa coisa enorme que me obrigou a abrir todas as janelas, e depois as portas e, pouco a pouco, derrubar todas as paredes e arrancar o telhado para que você crescesse livremente."&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;A Alice cresceu tanto, o coelho tão apressado esqueceu-se de dar a atenção necessária à garota, que ela acabou chutando-o escada abaixo. Tudo por conta do tamanho que ela ficou e espaço que ela ocupou! Ele lembrou-se: “Rápido, coma uma cenoura da tigela de legumes. Ela vai fazer você diminuir de tamanho.” Assim que ela deu a primeira mordida, voltou a ser pequenina.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#999999;"&gt;"Sentada, com os olhos fechados, quase acreditou estar ela mesma no País das Maravilhas, mesmo sabendo que quando abrisse os olhos novamente tudo voltaria a ser a chata realidade de sempre..."&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-4097086998868226559?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/4097086998868226559/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=4097086998868226559&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4097086998868226559'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4097086998868226559'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/10/posso-entrar-sr-coelho.html' title='&quot;Posso entrar, Sr. Coelho?&quot;'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1636937585859172901</id><published>2009-10-28T21:32:00.000-07:00</published><updated>2009-10-28T21:37:22.878-07:00</updated><title type='text'>O vestido.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Por onde andaria aquele vestido? Enfeitiçaria outros ventos, outros olhares? &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Não, contaram-lhe que o vestido estava rasgado, largado em um canto em um armário qualquer.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;- O que falta ao vestido?&lt;br /&gt;- Tem um buraco onde antes havia um botão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O vestido é o mesmo, continua bonito, mas não tem vida. A vida por dentro do vestido se perdeu também? E o botão, ainda pode ser costurado?&lt;br /&gt;Ela não entendia porque não costuravam o tal vestido vermelho e porque a vida não o vestia de novo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Nós éramos como ele? Fez sentido, virou passado largado no armário e sem botão.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Sentimentos &lt;/span&gt;rasgam? Por onde andam os nossos botões? &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Eu tenho agulha e linha...&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Podemos nos costurar?&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;br /&gt;Silêncio...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1636937585859172901?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1636937585859172901/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1636937585859172901&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1636937585859172901'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1636937585859172901'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/10/o-vestido.html' title='O vestido.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-5453590971398754487</id><published>2009-10-27T19:06:00.000-07:00</published><updated>2009-10-27T19:10:36.633-07:00</updated><title type='text'>Vinte e sete.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Aquela moça na parada, às 7h da manhã, não tinha cor de quem acordara pronta pra pegar um ônibus em pleno dia vinte e sete. Ela estava ali, parada, esperando que o motorista do ônibus tivesse um bom dia manso para dar. Todos os dias ela esperava um bom dia como do motorista do ônibus ou aqueles que chegavam para ela todos os dias através de mensagens no celular. E esperava ver, pela janela, um velho arco-íris que não vinha faz tempo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Era quase um mês! Eram as coisas que não aconteciam que a assustavam. E o dia tinha cara de não-dia, de noite que não amanheceu. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O cigarro queimava entre os dedos dela. Era o vento fumando para acalmar a vontade de virar furacão. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-5453590971398754487?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/5453590971398754487/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=5453590971398754487&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5453590971398754487'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5453590971398754487'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/10/vinte-e-sete.html' title='Vinte e sete.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7082847599582770793</id><published>2009-08-25T06:58:00.000-07:00</published><updated>2009-08-25T07:05:17.926-07:00</updated><title type='text'>As mesmas cores.</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SpPvODLPxVI/AAAAAAAAAcg/iNofe0hpL0I/s1600-h/por%2520ocaso%2520vi.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373901805032818002" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SpPvODLPxVI/AAAAAAAAAcg/iNofe0hpL0I/s320/por%2520ocaso%2520vi.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Seguindo a correnteza de outro rio...&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;...são outros peixes, outras pedras, outra vara, outra linha, outra isca, outras necessidades, outras botas, outra roupa, outro humor. Mas por trás disso tudo, ainda vive o mesmo pescador.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Em um ocaso diferente, ainda é o mesmo laranja que queima.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7082847599582770793?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7082847599582770793/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7082847599582770793&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7082847599582770793'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7082847599582770793'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/08/as-mesmas-cores.html' title='As mesmas cores.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SpPvODLPxVI/AAAAAAAAAcg/iNofe0hpL0I/s72-c/por%2520ocaso%2520vi.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-5270767783484574218</id><published>2009-06-21T19:00:00.000-07:00</published><updated>2009-06-21T19:23:19.073-07:00</updated><title type='text'>Somos nós.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Sj7oAMf7SII/AAAAAAAAAcQ/laomcm5NFQg/s1600-h/olho.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 239px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349968497415506050" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Sj7oAMf7SII/AAAAAAAAAcQ/laomcm5NFQg/s320/olho.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eram dois olhos que pediam amor. Eram dois corpos cansados. Era o final de um ciclo, início de outro. Eram textos inspirados de paixão.&lt;br /&gt;É o começo do todo. É o amor que pediu passagem. É o presente. É a doação. É o farelo de pizza, de misto-quente. É a massagem no rosto. É o ideal de futuro. É a dor de dente. É o medo. É a insegurança. É a briga chata. É a reconciliação (...) É o coração acelerado ao rever. É a inspiração de amor.&lt;br /&gt;Não era quase amor. Não eram quaisquer corpos. Não era efêmero.&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;Somos nós!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-5270767783484574218?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/5270767783484574218/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=5270767783484574218&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5270767783484574218'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5270767783484574218'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/06/somos-nos.html' title='Somos nós.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Sj7oAMf7SII/AAAAAAAAAcQ/laomcm5NFQg/s72-c/olho.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-4446316993481153292</id><published>2009-06-16T07:59:00.000-07:00</published><updated>2009-06-16T08:19:06.394-07:00</updated><title type='text'>Impressões.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Sje0JJCfNLI/AAAAAAAAAb4/jGgiLrRwfYw/s1600-h/untitled.bmp"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 258px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347941151663928498" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Sje0JJCfNLI/AAAAAAAAAb4/jGgiLrRwfYw/s320/untitled.bmp" /&gt;&lt;/a&gt;Era só isso: bastava caminhar. Ruas escuras, becos sujos, sombrios; casas altas, onde viviam famílias antes nobres. Por aqui, por onde a gente caminha sem olhar pra trás, o rio não passa, o tempo corre lentamente. A chuva queimou boa parte das lâmpadas que deixavam os andarilhos com tons alaranjados. E nas esquinas, travessas e encruzilhadas, encontramos a música nos passos de quem vai. É tudo doce, até a água que a chuva manda e cai bem lentamente, escorrendo pela pele como o suor desperdiçado todos os dias com coisas nulas.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;São dias leves, novos; dias de sorrir.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-4446316993481153292?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/4446316993481153292/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=4446316993481153292&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4446316993481153292'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4446316993481153292'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/06/impressoes.html' title='Impressões.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Sje0JJCfNLI/AAAAAAAAAb4/jGgiLrRwfYw/s72-c/untitled.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-5460127854578032254</id><published>2009-05-05T20:32:00.000-07:00</published><updated>2009-05-05T20:56:35.797-07:00</updated><title type='text'>Um velho mundo; um coração novo.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SgEIgGOPI4I/AAAAAAAAAbA/na4Bt3ZGJZ8/s1600-h/15.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5332552781302539138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 234px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SgEIgGOPI4I/AAAAAAAAAbA/na4Bt3ZGJZ8/s320/15.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Foi quando a gente acordou que a felicidade caiu. Consegui senti-la na massagem com aquele hidratante que a gente escolheu, enquanto a lágrima rolava pelo rosto. Não era dor, era descoberta. Enfim o coração sentia peso de quase perda por algo que se mostrava meu.&lt;br /&gt;Foi a felicidade imensa ao te ver de pé, na porta, me olhando, enquanto o nosso time dava show de bola na TV, depois daquela briga chata. Ou de ter lido a tua mensagem logo depois de ter ligado pedindo perdão pela cabeça dura porque ficar brigada contigo por mais de uma hora não dá.&lt;br /&gt;Foi quando tu foste me curar, às cinco da manhã, daquela febre inesperada. Foi da felicidade que eu senti ao ter importância diante de ti. Da simplicidade e do cuidado que emanaram do teu olhar ao me ver ali, ardendo em febre.&lt;br /&gt;É toda vez quando tu me acordas cedo pedindo café e começas a fazer aqueles melhores carinhos do mundo nas minhas costas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;É sempre assim agora.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Foi quando a gente acordou que a felicidade desabou.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;"Meu coração é um bar de uma única mesa, debruçado sobre a qual um único bêbado bebe um único copo de bourbon, contemplado por um único garçom. (...) Meu coração não tem forma, apenas som. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;(...)&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Acesa, aceso - vasto, vivo:&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;meu coração é teu."&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-5460127854578032254?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/5460127854578032254/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=5460127854578032254&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5460127854578032254'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5460127854578032254'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/05/um-velho-mundo-um-coracao-novo.html' title='Um velho mundo; um coração novo.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SgEIgGOPI4I/AAAAAAAAAbA/na4Bt3ZGJZ8/s72-c/15.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-4104168148791565810</id><published>2009-04-23T09:39:00.000-07:00</published><updated>2009-04-23T09:53:41.010-07:00</updated><title type='text'>O novo. Três. A hora.</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SfCaX8zfJ8I/AAAAAAAAAac/VSAECsK4UO4/s1600-h/a-ilha.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327928095429044162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 232px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SfCaX8zfJ8I/AAAAAAAAAac/VSAECsK4UO4/s320/a-ilha.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;A decisão era tomada. Da ilha onde eu estava, só via uma possibilidade de felicidade. Os ventos trouxeram outra possibilidade quando um lado da viseira, já desgastado, caiu e eu pude enxergar que eu estava, realmente, cercada de água por todos os lados. O próximo continua distante, a felicidade veio de outros horizontes. Eu precisava aprender que o mundo traz exatamente o que nós precisamos e, às vezes, é tudo aprendizado que precisa doer. Não vale a pena entregar o bem-estar nas mãos de um único ser. Tudo quase sempre termina em frustração que pode ser curada em segundos por seres que, tal como na Quadrilha de Drummond, nem tinham entrado na história.&lt;br /&gt;O navio em que eu peguei carona segue tranqüilo, o mar anda sempre muito calmo, trazendo muitos tons de azul o dia inteiro.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327929208045168034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SfCbYtn15aI/AAAAAAAAAak/RUg8IudqywY/s320/image01919191919.jpg" border="0" /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;A confidente?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Era amarelo que brilhava cada vez mais forte. O dia era três e tudo tinha a cor do sol vibrante. Nos meus cálculos, nada poderia dar errado, afinal o três estava estampado, nem era necessário calcular. E o tempo corria como se várias horas fossem realmente segundos, era a percepção de um apaixonado.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;04 – 07 - 2008&lt;br /&gt;4+7 = 11&lt;br /&gt;2 + 0 + 0 + 8 = 10&lt;br /&gt;11 + 10 = 21&lt;br /&gt;2 + 1 =&lt;br /&gt;3. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327929781038673666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 273px; CURSOR: hand; HEIGHT: 264px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SfCb6EMI7wI/AAAAAAAAAas/EN2NQ8cWw3Y/s320/hora.jpg" border="0" /&gt; &lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;TEM HORA PRA TUDO, assim diziam os meus avós e os meus pais.&lt;br /&gt;Tem hora pra comer, pra beber, pra namorar.&lt;br /&gt;Hora pra tocar, pra cantar, pra fazer música.&lt;br /&gt;Hora pra conversar.&lt;br /&gt;Hora pra morrer.&lt;br /&gt;Hora pra sentir dor. Hora de acordar.&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Tem hora pra tudo? &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Tem hora até pra dizer que a hora ainda não chegou! &lt;span style="font-size:85%;"&gt;(&lt;em&gt;ou passou?)&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-4104168148791565810?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/4104168148791565810/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=4104168148791565810&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4104168148791565810'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4104168148791565810'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/04/o-novo-tres-hora.html' title='O novo. Três. A hora.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SfCaX8zfJ8I/AAAAAAAAAac/VSAECsK4UO4/s72-c/a-ilha.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-2068541709575681611</id><published>2009-04-03T04:18:00.000-07:00</published><updated>2009-04-04T06:23:46.423-07:00</updated><title type='text'>Amigo é isso.</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SddfG0Jot7I/AAAAAAAAAaU/J-zZ8MnYOmo/s1600-h/edson.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320826055444445106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 225px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SddfG0Jot7I/AAAAAAAAAaU/J-zZ8MnYOmo/s320/edson.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Porque às vezes nós temos mil chances de encontrar anjos, porém não sabemos exatamente como prendê-los. Talvez eu não mereça, mas eu já encontrei e prendi o meu.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;AMIGO é assim: a gente aprende a amá-lo com todas as letras e todos os sentimentos. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Por todas as horas, por toda a compreensão, por todo carinho, PARABÉNS hoje, amigo. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Te amo.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-2068541709575681611?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/2068541709575681611/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=2068541709575681611&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2068541709575681611'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2068541709575681611'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/04/amigo-e-isso.html' title='Amigo é isso.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SddfG0Jot7I/AAAAAAAAAaU/J-zZ8MnYOmo/s72-c/edson.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7721113872785013793</id><published>2009-02-13T23:55:00.000-08:00</published><updated>2009-02-14T06:12:11.083-08:00</updated><title type='text'>Divagações de um desenhista.</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SZZ5CabJQTI/AAAAAAAAAZM/MGRvkJHEFgE/s1600-h/esseeeeeeeeeeeeeeeeeee.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302558693635211570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 226px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SZZ5CabJQTI/AAAAAAAAAZM/MGRvkJHEFgE/s320/esseeeeeeeeeeeeeeeeeee.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Brilho de antes, fogueira que consome o eterno. Esplêndidos trechos de um testamento de nada. Fagulhas desesperadas de uma vontade plangente. Entre o ranger e o sorriso, o espetáculo de uma boca límpida, esculpida em êxtase extremo. De cabelos negros, cor-de-turmalina, de risco em risco um segredo mortal. Na ponta de um lápis, no rabiscar de poucas linhas, uma imagem acalenta, suplanta e redime toda a dor de uma alma marcada. O dono do lápis, em transe, pára diante da beleza. Levanta, abandona o lápis, abandona a inspiração. Entre um apagar e outro, desenha memórias e não fotografia. Dispensa detalhes, fecha os olhos e imagina as marcas que delimitam a boca, as sombras de um rosto expressivo.&lt;br /&gt;A cor morena que abarca a pele que seus dedos tocaram e por onde os seus olhos puderam passear. Olhar a foto é sentir o cheiro do perfume que ficou, é sentir os pêlos de um corpo com poucos deles.&lt;br /&gt;Desenhar os traços é forçar recordações, é tentar compreender traços inexplicáveis. É soletrar, no escuro, um nome que soa alto, sem pressa e melódico. Dentro do sonho do desenhista, ela é a imagem teimosa; não o corpo, a fotografia. A fotografia que traga o lápis e o seu companheiro para dentro de um metrô.&lt;br /&gt;O desenhista parou de se sentir inteiro, ele só queria ser o lápis, tomar a força e a capacidade de um mero lápis. O lápis que demarca cada pedaço de um corpo que nasce no papel, aquele corpo. O lápis que cria, modifica e calcula tudo da maneira mais verossímil, tentando dar vida a uma fotografia, como se de uma hora pra outra, em dois segundos, a imagem pudesse ser mais que o seu simples desenho, fosse corpo real.&lt;br /&gt;Em um cachecol, o seu querer. De olhos distantes, o rosto parece se chegar, o corpo se aproxima trazendo roupas, sorrisos e olhares de muitos lugares e momentos. De lugares onde só a lembrança consegue chegar. Tinha olhos brilhosos, o bem-estar momentâneo era visível.&lt;br /&gt;Que outro desenhista terá dado vida, em traços, a olhos tão marcantes? Ele já havia desenhado e apagado, desenhado-apagado, desenhado-apagado, sem conseguir achar o olhar exato. O olhar do último adeus. A boca também era um grande desafio. Quando ele conseguiria desenhar aquele sorriso que ele guardou na memória, aquele visto de canto de olho, em meio a areia e diante do mar? Sem terminar, ele sabia: nunca conseguiria. Era só mais um desenhista frustrado querendo que sua criação tivesse vida própria, mas junto da sua. Queria dar sua própria vida àquele retrato.&lt;br /&gt;Do mar que ele cantara, da outra que ele tocara, via trechos de inúmeras na boca de uma. Traços fiéis de mulher que ficou. E novamente, com o lápis em outros méritos, desenhava metáforas. Metáforas de um ser. Metáforas de um querer, de uma visão; de um corpo... daquele corpo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E quase sempre ela era tão forte, mas tão forte que ele nunca notava o momento exato em que ela saía da cabeça e entrava na música, na pintura (como aquele amigo pintor), no desenho, no dia, no almoço, na leitura, na praia, na paisagem, nas lágrimas, na lembrança, no lírio, (...), na lua... &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7721113872785013793?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7721113872785013793/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7721113872785013793&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7721113872785013793'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7721113872785013793'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/02/divagacoes-de-um-desenhista.html' title='Divagações de um desenhista.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SZZ5CabJQTI/AAAAAAAAAZM/MGRvkJHEFgE/s72-c/esseeeeeeeeeeeeeeeeeee.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-2525273798881521516</id><published>2009-02-05T18:39:00.000-08:00</published><updated>2009-02-05T18:50:51.655-08:00</updated><title type='text'>O pequeno príncipe.</title><content type='html'>&lt;a href="http://rvbar.files.wordpress.com/2008/03/pequeno-principe.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 358px; CURSOR: hand; HEIGHT: 247px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://rvbar.files.wordpress.com/2008/03/pequeno-principe.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;"- Há milhões e milhões de anos que as flores fabricam espinhos. Há milhões e milhões de anos que os carneiros as comem, apesar de tudo. E não será sério procurar compreender por que perdem tanto tempo fabricando &lt;strong&gt;espinhos inúteis&lt;/strong&gt;? Não terá importância a guerra dos carneiros e das flores? Não será mais importante que as contas do tal sujeito? E se eu, por minha vez, conheço uma flor única no mundo, que só existe no meu planeta, e que um belo dia um carneirinho pode liquidar num só golpe, sem avaliar o que faz, - isto não tem importância?!&lt;br /&gt;Corou um pouco, e continuou em seguida:&lt;br /&gt;- Se alguém ama uma flor da qual &lt;strong&gt;só existe um exemplar&lt;/strong&gt; em milhões e milhões de estrelas, isso basta para que seja feliz quando a contempla. Ele pensa: "Minha flor está lá, nalgum lugar..." Mas se o carneiro come a flor, é para ele, bruscamente, como se todas as estrelas se apagassem! E isto não tem importância! (...)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Assim o principezinho, apesar da boa vontade do seu amor, logo duvidara dela. Tomara a sério palavras sem importância, e se tornara infeliz.&lt;br /&gt;Não a devia ter escutado - confessou-me um dia - não se deve nunca escutar as flores. Basta olhá-las, aspirar o perfume. A minha embalsamava o planeta, mas eu não me contentava com isso. A tal história das garras, que tanto me agastara, me devia ter enternecido...&lt;br /&gt;Confessou-me ainda:&lt;br /&gt;Não soube compreender coisa alguma! Devia tê-la julgado pelos atos, não pelas palavras. Ela me perfumava, me iluminava... Não devia jamais ter fugido. Devia ter-lhe adivinhado a ternura sob os seus pobres ardis. São tão contraditórias as flores! Mas eu era jovem demais para saber amar.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;(...)&lt;br /&gt;O principezinho arrancou também, não sem um pouco de melancolia, os últimos rebentos de baobá. Ele julgava nunca mais voltar. Mas todos esses trabalhos familiares lhe pareceram, aquela manhã, extremamente doces. E, quando regou pela última vez a flor, e se dispunha a colocá-la sob a redoma, percebeu que estava com vontade de chorar.&lt;br /&gt;- Adeus, disse ele à flor.&lt;br /&gt;Mas a flor não respondeu.&lt;br /&gt;- Adeus, repetiu ele.&lt;br /&gt;A flor tossiu. Mas não era por causa do resfriado.&lt;br /&gt;- Eu fui uma tola, disse por fim. Peço-te perdão. Trata de ser feliz.&lt;br /&gt;A ausência de censuras o surpreendeu. Ficou parado, inteiramente sem jeito, com a redoma no ar. Não podia compreender essa calma doçura.&lt;br /&gt;- É claro que eu te amo, disse-lhe a flor. Foi por minha culpa que não soubeste de nada. Isso não tem importância. Foste tão tolo quanto eu. Trata de ser feliz... Mas pode deixar em paz a redoma. Não preciso mais dela.&lt;br /&gt;- Mas o vento...&lt;br /&gt;- Não estou assim tão resfriada... O ar fresco da noite me fará bem. Eu sou uma flor.&lt;br /&gt;- Mas os bichos...&lt;br /&gt;- É preciso que eu suporte duas ou três larvas se quiser conhecer as borboletas. Dizem que são tão belas! Do contrário, quem virá visitar-me? Tu estarás longe... Quanto aos bichos grandes, não tenho medo deles. Eu tenho as minhas garras.&lt;br /&gt;E ela mostrava ingenuamente seus quatro espinhos. Em seguida acrescentou:&lt;br /&gt;- Não demores assim, que é exasperante. Tu decidiste partir. Vai-te embora!&lt;br /&gt;Pois ela não queria que ele a visse chorar. Era uma flor muito orgulhosa...&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;(...)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;- Vai rever as rosas. Tu compreenderás que a tua é a única no mundo. Tu voltarás para me dizer adeus, e eu te farei presente de um segredo.&lt;br /&gt;Foi o principezinho rever as rosas:&lt;br /&gt;- Vós não sois&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;absolutamente iguais à minha rosa, vós não sois nada ainda. Ninguém ainda vos cativou, nem cativastes a ninguém. Sois como era a minha raposa. Era uma raposa igual a cem mil outras. Mas eu fiz dela um amigo. Ela é agora única no mundo.&lt;br /&gt;E as rosas estavam desapontadas.&lt;br /&gt;- Sois belas, mas vazias, disse ele ainda. Não se pode morrer por vós. Minha rosa, sem dúvida um transeunte qualquer pensaria que se parece convosco. Ela sozinha é, porém, mais importante que vós todas, pois foi a ela que eu reguei. Foi a ela que pus sob a redoma. Foi a ela que abriguei com o pára-vento. Foi dela que eu matei as larvas (exceto duas ou três por causa das borboletas). Foi a ela que eu escutei queixar-se ou gabar-se, ou mesmo calar-se algumas vezes. É a minha rosa.&lt;br /&gt;E voltou, então, à raposa:&lt;br /&gt;- Adeus, disse ele...&lt;br /&gt;- Adeus, disse a raposa. Eis o meu segredo. É muito simples: só se vê bem com o coração. O essencial é invisível para os olhos.&lt;br /&gt;- O essencial é invisível para os olhos, repetiu o principezinho, a fim de se lembrar.&lt;br /&gt;- Foi o tempo que perdeste com tua rosa que fez tua rosa tão importante.&lt;br /&gt;- Foi o tempo que eu perdi com a minha rosa... repetiu o principezinho, a fim de se lembrar.&lt;br /&gt;- Os homens esqueceram essa verdade, disse a raposa. Mas tu não a deves esquecer. Tu te tornas eternamente responsável por aquilo que cativas. Tu és responsável pela rosa...&lt;br /&gt;- &lt;strong&gt;Eu sou responsável pela minha rosa... repetiu o principezinho, a fim de se lembrar."&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-2525273798881521516?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/2525273798881521516/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=2525273798881521516&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2525273798881521516'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2525273798881521516'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/02/o-pequeno-principe.html' title='O pequeno príncipe.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8970014045596756091</id><published>2009-02-02T12:13:00.000-08:00</published><updated>2009-02-02T17:02:42.255-08:00</updated><title type='text'>Impulsos de Ícaro.</title><content type='html'>&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SYdUd5yIctI/AAAAAAAAAZE/U3kMgl841jY/s1600-h/358729.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298296359328707282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 210px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SYdUd5yIctI/AAAAAAAAAZE/U3kMgl841jY/s320/358729.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;div align="justify"&gt;Eles pegaram as penas que ficaram pelo chão, as que foram deixadas pelos pássaros, e colaram cada uma com a ajuda de uma grossa cera: eles queriam liberdade, principalmente de sentir. Vestir as asas e alçar vôo por cima dos grandes muros do labirinto em que estavam presos era a única maneira de saírem daquele cárcere. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Com muita luta e a cabeça engenhosa de um deles, enfim, conseguiram sair de Creta. Havia a recomendação: &lt;em&gt;“não voe alto demais, o calor do sol pode derreter a cera e as penas se soltarem, fazendo com que você caia no mar e se machuque.”&lt;/em&gt; Era a prudência de Dédalo contra a conhecida impulsividade de Ícaro.&lt;br /&gt;Em êxtase com a sensação de poder voar, sentindo o vento bater no rosto, curtindo a própria liberdade e encantado pelas alturas, ele subiu mais e mais, até que a cera derreteu, lançando-o de encontro ao mar e fazendo com que ele morresse afogado.&lt;br /&gt;Morto, mas levando consigo a sensação de saber-se livre, de ter conhecido a magia de poder voar e deixando aos outros, os mesmos que souberam do desfecho, a prova de que nunca devemos ir além do que nos fora recomendado. Assim, não teremos a sensação do alto vôo e voando baixinho não corremos o risco de não conseguir voltar ao chão, onde é cômodo. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por tudo isso: &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;em&gt;Sempre voando alto, tal qual Ícaro!&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#999999;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Metáfora é uma figura de estilo (ou tropo linguístico) em que há a subtituição de um termo por outro, criando-se uma dualidade de significado".&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8970014045596756091?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8970014045596756091/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8970014045596756091&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8970014045596756091'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8970014045596756091'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/02/impulsos-de-icaro.html' title='Impulsos de Ícaro.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SYdUd5yIctI/AAAAAAAAAZE/U3kMgl841jY/s72-c/358729.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-2217327126371862415</id><published>2009-01-29T07:48:00.000-08:00</published><updated>2009-01-29T12:13:32.333-08:00</updated><title type='text'>Sentido?</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SYHRu6B9i4I/AAAAAAAAAY8/exYNRD2Hy3k/s1600-h/dooutro.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296745240546085762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 437px; CURSOR: hand; HEIGHT: 277px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SYHRu6B9i4I/AAAAAAAAAY8/exYNRD2Hy3k/s320/dooutro.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt; &lt;span style="font-size:85%;"&gt;Manhãs claras, porém sem sentido. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#666666;"&gt;Os dias cinza como se o céu tivesse se transformado &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#666666;"&gt;em um grande espelho e agora fosse simplesmente &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;o maior refletor do asfalto duro e quente.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Hoje eu acordei com um desejo de fazer tudo muito diferente tentar encontrar na esquina mais próxima o grande amor da minha vida levantar a cabeça e ser feliz pra sempre eu sei que não consigo e que inclusive isso não é possível não é um amor novo eu quero é o mesmo amor velho aquele velho suicida que passa os dias tentando descobrir uma forma de se autodestruir não encontrando começa a se mutilar com fatos pontudos que se quebraram e que não foram recolhidos e agora me inundam de uma saudade doída e doente ontem o ar da noite trouxe música e inquietação refez cada cicatriz que o amor deixou e aliviou alguns cansaços insistentes fatos vão de encontro e espalham reflexões para todo o lado impedindo o transcorrer tranqüilo dos dias as músicas foram escritas em um tom muito mais alto que aquele que eu consigo alcançar as letras dizem muito menos do que eu gostaria de demonstrar arranquei mais uma pétala senti o peso a flor carregou e ainda assim pude percebê-la forte agora eu passo os dias sem a admirar pode ser mais adequado aos irrequietos sentimentos no primeiro dia me foram as vírgulas no segundo os pontos no terceiro ponto-e-vírgula depois fui perdendo as exclamações e agora seguro as interrogações com a maior quantidade de força possível com elas fico mais tranqüila porque são muitas e grandes ainda não perdi a mania de perguntar e de sentir&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#ff6600;"&gt;POR ONDE ANDA O MEU SENTIDO&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;?&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-2217327126371862415?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/2217327126371862415/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=2217327126371862415&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2217327126371862415'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2217327126371862415'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/01/sentido.html' title='Sentido?'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SYHRu6B9i4I/AAAAAAAAAY8/exYNRD2Hy3k/s72-c/dooutro.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-550481290698751271</id><published>2009-01-18T17:29:00.000-08:00</published><updated>2009-01-18T17:34:21.703-08:00</updated><title type='text'>Medo.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://www.tiagodoria.ig.com.br/wp-content/uploads/2008/06/medo2.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 339px; CURSOR: hand; HEIGHT: 241px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.tiagodoria.ig.com.br/wp-content/uploads/2008/06/medo2.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; Ela sabia de todas as incertezas, dos seus pensamentos, das suas vontades e não conseguia fugir dos medos. É uma sensação parecida com aquela que se tem quando criança e a cabeça cria, pra cada rastro de sombra, um monstro diferente, mas a possibilidade de vencê-los era mais exeqüível: bastava puxar o edredom até a cabeça, fechar os olhos bem forte e pronto, os monstros se foram. Hoje ela consegue ver que os monstros não estavam nas sombras, o maior de todos eles era o próprio medo de ter medo de tudo. Quando ela acordava, de um sono bem curto, nesses tempos em que os sonhos eram antigos e não eram desejos, eram lembranças até mesmo das coisas que não haviam acontecido; diferente da infância, o medo não se dissipava, continuava exatamente no mesmo lugar, pisando e maltratando os últimos resquícios de coragem. Ela só sabia de uma coisa: a conseqüência era igual para cada projeção, era dor. Tudo terminaria assim, ela tinha certeza, QUASE sempre. Todo dia ela tinha sua felicidade renovada, todo dia ela era feliz, mas sentia medo de que essa felicidade a traísse e se transformasse em gotas incessantes de dor, o que era bastante possível enquanto não decretasse que sua felicidade só dependia dela mesma, mas ela tentou, tentou e nunca conseguiu, talvez porque felicidade é ter sempre aquele ser humano idealizado, bom em tudo e pra tudo, por perto. Porque todos nós somos, por natureza, incompletos. Ela sabe que precisa depositar em alguém toda essa responsabilidade, toda essa vontade de ser, entre tantas coisas, mais feliz.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-550481290698751271?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/550481290698751271/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=550481290698751271&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/550481290698751271'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/550481290698751271'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/01/medo.html' title='Medo.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-902402475924821888</id><published>2009-01-07T22:20:00.000-08:00</published><updated>2009-01-07T23:18:24.003-08:00</updated><title type='text'>As metáforas, as (in)Certezas e aquela flor de papel.</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://denistorm.zip.net/images/oscuridad.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 375px; CURSOR: hand; HEIGHT: 341px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://denistorm.zip.net/images/oscuridad.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-size:85%;"&gt;Não sei, eu deveria tê-lo visto ou sentido, mas cadê o meu chão? &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;E as minhas &lt;strong&gt;metáforas&lt;/strong&gt;?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;Eles devem ter fugido de mim. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O meu chão pela necessidade de não me sentir aqui, das viagens longínquas antes de dormir. As metáforas por culpa do medo da insignificância, de parecer o que não é, ou é; pela insegurança de escrever demais e entregar, além das linhas, as minhas entrelinhas tortas que deixaram de ser somente minhas: eu posso te explicar cada pedacinho, se for preciso! As minhas metáforas escaparam pelos buracos da parede com reboco ainda fresco: nem terminado e já cheio deles. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;E é mentira dos poetas, devo avisá-los, a vida é sim uma metáfora, que a gente lê, lê, acha que achou o sentido e não, não era exatamente esse. É de onde se extrai muita coisa Sim: gosto, sumo, cor e até o amor. Não é assim? Eu ando aprendendo, todo dia um pouco mais, com seres que sabem o quê e como ensinar.&lt;br /&gt;A intenção era que o vinho trouxesse inspiração, mas faz tempo que não é dele que ela vem, que não é ele quem traz respostas (elas me são dadas quando pedidas por quem sabe, talvez exatamente, todas elas).&lt;br /&gt;No vazio, com o frio e com o medo, as incertezas dominam as brechas. E existe a forte necessidade de serem substituídas, diariamente, por certezas e algumas vezes (grande maioria) elas são. São sim, muito.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288818695200191362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SWWolPjaM4I/AAAAAAAAAYc/NS1ZdysGh-w/s320/1041625.jpg" border="0" /&gt; &lt;div align="justify"&gt;A flor de papel estava lá, intacta, na parte mais alta da estante, estampada para qualquer um que quisesse ver e sentir. Aliás, quem não via? É uma flor grande, parece um lírio, de uma cor extremamente chamativa: um laranja cor-de-ocaso, que envolve até mesmo aqueles que nunca a viram, mas sabem de sua existência.&lt;br /&gt;Às vezes fico parada, olhando para cada curva, para cada detalhe de suas pétalas, tentando entender que linhas são essas; se já tendo beleza tão extraordinária, para que detalhes tão graciosos?&lt;br /&gt;E quanta resistência! De onde tanta força? Depois da água e até mesmo do fogo literal, ela continua perene. Do fogo sim, lembrei-me de uma fogueira, em uma cidade quente e distante, uma roda de amigas desiludidas e uma decisão: queimar tudo aquilo que faz referência às nossas flores. D’entre tantas recordações de tantas flores diferentes, o fogo devorou o desenho mais perfeito que já tinha saído da ponta do meu lápis. O que me parece é que elas conseguiram: não dependem mais de suas flores. Eu continuo celebrando a minha todos os dias. Parece frustrante, mas é só aparência, na verdade é tudo muito válido e substancioso. Substancioso!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;Agora eu fecho as portas pra reter poesia... e só! &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-902402475924821888?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/902402475924821888/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=902402475924821888&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/902402475924821888'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/902402475924821888'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2009/01/as-metforas-as-incertezas-e-aquela-flor.html' title='As metáforas, as (in)Certezas e aquela flor de papel.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SWWolPjaM4I/AAAAAAAAAYc/NS1ZdysGh-w/s72-c/1041625.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-5594293399632813174</id><published>2008-12-19T12:06:00.000-08:00</published><updated>2008-12-19T12:21:43.990-08:00</updated><title type='text'>Sobre amor e aves.</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SUv_ZBGa8dI/AAAAAAAAAX0/ideKwQqRvBY/s1600-h/pÃƒÂ¡ssaros+voando.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281595793279218130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SUv_ZBGa8dI/AAAAAAAAAX0/ideKwQqRvBY/s320/p%C3%83%C2%A1ssaros+voando.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;D - Amar é tão bom, não acha?&lt;br /&gt;C - É, mas nunca é suficiente, chega a ser ridícula essa eterna mania de procurar.&lt;br /&gt;D - Exatamente. Ridícula.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;(...)&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;D - Tá vendo ali?&lt;br /&gt;C - O quê?&lt;br /&gt;D - As aves.&lt;br /&gt;C - Ah, sim. Lindas!&lt;br /&gt;D - Às vezes eu tento achar uma forma de comparar o Amor às aves. Percebe a liberdade com que elas planam? Por que o Amor não é assim?&lt;br /&gt;C - Porque É o Amor e sendo Amor, é assim complicado!&lt;br /&gt;D - É... Será que você consegue, agora, criar algo falando dos dois? (&lt;em&gt;peguei!)&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;C - (&lt;em&gt;Pausa para o gole de SB&lt;/em&gt;) &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Enquanto o amor voa, as aves vivem em mim.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;Silêncio...&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;D - Eu te odeio!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;C - (&lt;em&gt;Risos&lt;/em&gt;) Eu te ave! &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quem dera que &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;todo&lt;/strong&gt; &lt;/span&gt;amor planasse;&lt;br /&gt;Quem dera que &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;qualquer&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; ave te trouxesse pra pertinho em um bater de asas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-5594293399632813174?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/5594293399632813174/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=5594293399632813174&amp;isPopup=true' title='8 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5594293399632813174'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5594293399632813174'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/12/sobre-amor-e-aves.html' title='Sobre amor e aves.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SUv_ZBGa8dI/AAAAAAAAAX0/ideKwQqRvBY/s72-c/p%C3%83%C2%A1ssaros+voando.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1245540270219296778</id><published>2008-12-06T08:21:00.000-08:00</published><updated>2008-12-06T09:02:48.687-08:00</updated><title type='text'>A flor de papel e o poeta.</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/STqmnkJXNQI/AAAAAAAAAXY/ebitvDchdTk/s1600-h/flor_de_papel.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276713112066012418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/STqmnkJXNQI/AAAAAAAAAXY/ebitvDchdTk/s320/flor_de_papel.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;As flores de papel eram finas e, se molhadas, eram machucadas facilmente; mas o vento, quando bem forte, as secava e lhes trazia vida.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Quando a janela é aberta, bem cedinho, o sol ilumina as cores que só aquela rosa tem e faz com que o Poeta sorria sentindo cada uma delas que o arco-íris reflete na sua rosa. O coração do poeta se enche de brilho quando ela parece sorrir também. Tudo graças ao vento.&lt;br /&gt;O poeta ainda não se perdoou por ter derramado água em sua rosa preferida. A raiva que tomou conta dele quase tira a vida dela. Mas ela é forte, assim como as suas cores: cor-do-mar daqui, cor-do-vento, cor-de-palmeira, cor-do-ocaso, cor-dos-olhos e até a cor-da-saudade descrita pelo amigo do pintor.&lt;br /&gt;Aquela não é uma rosa natural, eu sei, mesmo porque já teria morrido. É de papel, isso sim. Só o fogo a destruiria. A água só conseguiu deixá-la mais rígida.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276720744293172354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/STqtj0aHhII/AAAAAAAAAXg/Pb9BFHiIMD0/s320/pena.jpg" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O poeta sentia saudade do tempo em que o medo de incomodar era evidente. Há algum tempo tinha decretado que seria feliz independente do que fosse necessário para isso: ele fez de tudo e hoje ele se considera um ser quase feliz!&lt;br /&gt;O poeta tem uma carta dividida em três partes e quando vai ler, sempre pula a segunda e as outras duas ainda conseguem emocioná-lo, ao ponto de quase nunca ter coragem para ler. Das cinco vezes que ele a leu, os olhos não resistiram. Chorar pelo mesmo motivo ainda incomoda o poeta. Mas dessa vez as lágrimas têm um gosto diferente, agora é de conquista e não de perda (muito embora tenha perdido).&lt;br /&gt;Ter perdido não entristece mais o poeta, agora ele sente total orgulho por ter feito parte, por ter conquistado espaço, mesmo que por pouco tempo.&lt;br /&gt;Um amigo do poeta, que também é poeta, disse a ele que &lt;strong&gt;GOSTAR&lt;/strong&gt; e &lt;strong&gt;TER&lt;/strong&gt; é muito, é puro egoísmo. Mesmo porque quando se gosta é sinal que já possui e da melhor forma possível: bem guardado.&lt;br /&gt;Ele releu “O Pequeno Príncipe” e agora tirou outra lição: o pequeno príncipe &lt;strong&gt;FEZ&lt;/strong&gt; com que sua rosa tivesse sentido completo, assim como, se houvessem rituais e empenho, ele poderia dar sentido a outras rosas tão especiais quanto a sua que estava no outro planeta. Ele ainda é passível de ser cativado e ainda lembra como se muda o foco.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;O Poeta recuperou a pena, &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Já fez as pazes com as metáforas, &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Sentiu total as cores e, principalmente, o vento.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1245540270219296778?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1245540270219296778/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1245540270219296778&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1245540270219296778'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1245540270219296778'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/12/flor-de-papel-do-poeta.html' title='A flor de papel e o poeta.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/STqmnkJXNQI/AAAAAAAAAXY/ebitvDchdTk/s72-c/flor_de_papel.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6948204105101080178</id><published>2008-11-08T20:13:00.001-08:00</published><updated>2008-11-08T20:18:09.982-08:00</updated><title type='text'>Nada.</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SRZkZHj7u8I/AAAAAAAAAVs/jHH2EWsauUA/s1600-h/cansaÃ§o.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266507196945644482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SRZkZHj7u8I/AAAAAAAAAVs/jHH2EWsauUA/s320/cansa%C3%A7o.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;  &lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A saudade veio e quebrou tudo: dentro do armário os copos viraram cacos. O efeito foi instantâneo, nem a segurança de mãos dadas pôde deter a força do doce passado. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Cadê a bomba? Essa é a hora de explodir e levar a esperança! &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Infelizmente&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt; EXPLODIU&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Infelizmente cansa!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Fodam-se as metáforas, levem embora a poesia, assassinem os versos bem escritos e as canções bem musicadas, de melodias coloridas. Tragam-me um copo de felicidade, quero beber lento e delicadamente: quem sabe o mês aguarde e só depois corra tranqüilo. Soube que no fim da espera há beleza líquida, pronta para ser trocada por um litro de SB.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Tranqüilidade&lt;/strong&gt; caminha junto a &lt;strong&gt;estabilidade.&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6948204105101080178?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6948204105101080178/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6948204105101080178&amp;isPopup=true' title='7 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6948204105101080178'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6948204105101080178'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/11/nada.html' title='Nada.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SRZkZHj7u8I/AAAAAAAAAVs/jHH2EWsauUA/s72-c/cansa%C3%A7o.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1908347378658061567</id><published>2008-11-03T09:32:00.000-08:00</published><updated>2008-11-03T13:49:30.639-08:00</updated><title type='text'>Porque estes merecem reprise!</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SQ9wv32Sq3I/AAAAAAAAAVk/FddhkP0gyXk/s1600-h/borbj.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264550457167227762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 272px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SQ9wv32Sq3I/AAAAAAAAAVk/FddhkP0gyXk/s320/borbj.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Tem um jeito meigo de andar, com passos dados a uma só distância. Fala engraçado e sorri de forma alegre e descontraída. O olhar de canto de olho: de quem há de ter roubado? Tem um capricho único de jogar sinuca, não existe uma tacada errada. O charme ficou por conta dos óculos. Fala tão rápido, que precisa de muita atenção. A carteira denuncia. Aquele queixo foi desenhado, sim, com todo esmero: uma obra de arte. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="center"&gt;- Uma tatuagem? Lindo!&lt;br /&gt;- Pode virar pra eu ver?&lt;br /&gt;- Oi?&lt;br /&gt;- Uma voltinha. Pode?&lt;br /&gt;- Claro.&lt;br /&gt;- (Silêncio.) ...Poético! &lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;strong&gt;É tudo culpa daquela borboleta: ela é bonita e interessante!&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264487676465353922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SQ83pjgjlMI/AAAAAAAAAU8/n6qlFnX5YdI/s320/borboleta2.jpg" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="justify"&gt;Contigo eu faço todas as apostas, venço e te deixo narrar o final (lê-se início). Cobro com afabilidade e adoro te ouvir dizendo que quer pagar logo. É insuportavelmente lindo o jeito envergonhado com que os teus olhos fogem dos meus. São verdadeiramente gostosas as risadas que deixariam o Ivan (Lins) morto de inveja. Deveria haver possibilidade de costurar 24h em uma única manhã pra que eu conseguisse usufruir total da companhia mais agradável e afável, do olhar sonolento mais confortante. &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1908347378658061567?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1908347378658061567/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1908347378658061567&amp;isPopup=true' title='7 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1908347378658061567'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1908347378658061567'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/11/porque-estes-merecem-reprise.html' title='Porque estes merecem reprise!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SQ9wv32Sq3I/AAAAAAAAAVk/FddhkP0gyXk/s72-c/borbj.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3790685181470788432</id><published>2008-10-19T21:38:00.001-07:00</published><updated>2008-10-31T13:43:10.817-07:00</updated><title type='text'>Se eu fosse escrever algo àquele amor</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SPwMJQC142I/AAAAAAAAAU0/0vfBb4bzzxE/s1600-h/escrever.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259091817927140194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SPwMJQC142I/AAAAAAAAAU0/0vfBb4bzzxE/s320/escrever.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, eu diria que hoje eu senti saudade do telefonema, nas férias, ao me acordar, passando um esporro mínimo, do jeito mais cativante, por eu tá acordando quatro da tarde. Mas a saudade é mais forte da maestria com que, depois de tudo, ele dizia que eu dormia demais e a frase aparecia: “Tem gente no MSN com saudade de ti.” E eu conseguia acordar leve e correndo pra matar a saudade de quem já me esperava.&lt;br /&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, eu contaria um pouco do que aconteceu no último ano que fiquei sem sua presença e diria que tá comprovado que ninguém vai me dar a segurança que ele me deu e que eu nunca conseguia retribuir.&lt;br /&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, diria que é doce a saudade da música ao pé do ouvido, dos segredos de liquidificador, da ligação de boa noite que durava bastante só com bobagens sem igual que me faziam sorrir e venerar aquele ser humano tão especial.&lt;br /&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, pediria desculpas pelos dias de TPM e agradeceria pela enorme compreensão que só ele sabia proporcionar. Desculparia-me também não ter-lhe escrito uma canção e nem ter mostrado todos os poemas dos cadernos.&lt;br /&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, diria que muito me agradaria encontrar outro que me agüentasse por seis meses da forma como ele fez, aliás, da forma como só ele fez.&lt;br /&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, eu contaria da ansiedade que me dava de encontrá-lo uma única vez por semana, de como Nando Reis me fazia criar asas. Eu ainda contaria de como era bom não ver o céu e o mar com ele, mesmo estando na praia, de como era lindo morrer de calor trancada dentro de um carro. &lt;div align="justify"&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, diria que valeu muito a pena ter terminado o namoro "ideal", ter deixado de viver aquilo que todos desejavam pra mim, só pra ter a oportunidade de mais alguns sorrisos privados dele.&lt;br /&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, eu falaria da falta que o perfume dele me faz e de como a memória daquele cheiro ainda permanece viva. &lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;em&gt;Eu conseguiria sentir, viu?&lt;/em&gt;&lt;/span&gt; Eu diria a ele que falsos sorrisos vieram e já foram embora, que tiraram um pedaço grande dele de mim, mas que nunca por inteiro porque as melhores lembranças foram as que ficaram e que nunca irão sumir.&lt;br /&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, eu diria que quando ele me liga, eu ainda fico boba, mas de uma forma mais sutil, bestificada com a linda AMIZADE que nós construímos. Eu contaria o quanto é bom nunca ter perdido o laço que nos uniu e o quanto foi lindo tudo o que ele me fez viver. Até as dores, por que não? &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Se eu fosse escrever algo àquele amor, eu diria tudo isso e muito mais, mas eu não escrevo, não digo, só calo. Porém enfatizo: Que saudade!&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3790685181470788432?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3790685181470788432/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3790685181470788432&amp;isPopup=true' title='8 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3790685181470788432'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3790685181470788432'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/10/se-eu-fosse-escrever-algo-quele-amor.html' title='Se eu fosse escrever algo àquele amor'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SPwMJQC142I/AAAAAAAAAU0/0vfBb4bzzxE/s72-c/escrever.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-9006300536623408269</id><published>2008-10-16T14:26:00.000-07:00</published><updated>2008-10-16T15:27:56.704-07:00</updated><title type='text'>Cadê a poesia, Poeta?</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SPex8Bt6lsI/AAAAAAAAATQ/_zsUJobeATY/s1600-h/folhakj904520.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257866734789629634" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SPex8Bt6lsI/AAAAAAAAATQ/_zsUJobeATY/s320/folhakj904520.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;strong&gt; O poeta era leve e obscuro, tal qual a folha.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;O poeta não sentiu as cores, não viu a flor, não sentiu o vento; desfez os rumos.&lt;br /&gt;O poeta perdeu o rumo. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O choro contorna a porta, não entra, mas a vontade também não foge. Tudo passa longe. O fogo SÓ(mente) ilumina. A página rasgada, já amarelada, continua lá, esperando ser preenchida. O poeta perdeu o chão porque nem os sentidos faziam sentido. As lembranças não passam de escuro.&lt;br /&gt;Como última esperança, o poeta procura o pote de ouro no fim do arco-íris. Inútil?&lt;br /&gt;O poeta esqueceu os dias, as horas e os amores.&lt;br /&gt;O poeta ficou vazio, torto, com os pés no chão e a cabeça no nada.&lt;br /&gt;O poeta esqueceu as notas, as melodias. O poeta calou o violão. O poeta cantou o tempo e a noite; jogou as últimas composições fora.&lt;br /&gt;O poeta esqueceu o medo, no ímpeto de mudar. O poeta aprendeu que para mudar não basta querer, aliás, o poeta ainda não aprendeu a mudar. Alguém sabe como começar? Lembrem-se: Querer não basta.&lt;br /&gt;O poeta ignorou a mente, quis os fatos. O poeta esqueceu os mantras. Pena! O poeta jogou fora a pena.&lt;br /&gt;O poeta reclamou o peso de bobagens, mas não se negou a carregá-lo. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;É a hora do adverso, Poeta. &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;strong&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/strong&gt;O poeta aprendeu que não deve escrever por inspiração. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;As palavras se encontram internamente e o forçam a escrever seja lá o que for – conta ele.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;O momento trouxe asas e voou sozinho, em um céu sem estrelas, mas com uma lua linda que, pura, era a própria estrela de tudo. Foi quando o poeta sorriu.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Ah, se encontrarem por aí a pena do Poeta, devolvam-na.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;O Poeta agradece. &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-9006300536623408269?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/9006300536623408269/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=9006300536623408269&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/9006300536623408269'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/9006300536623408269'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/10/cad-poesia-poeta.html' title='Cadê a poesia, Poeta?'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SPex8Bt6lsI/AAAAAAAAATQ/_zsUJobeATY/s72-c/folhakj904520.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-95269229992958588</id><published>2008-09-16T14:41:00.000-07:00</published><updated>2008-09-22T14:43:23.614-07:00</updated><title type='text'>Retalhos</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Os átomos das camadas altas da atmosfera, ao serem atingidos&lt;br /&gt;por qualquer feixe magnético ou radioativo, são ionizados, liberando energia que&lt;br /&gt;se manifesta sob a forma de cores. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SNAoR8CiEaI/AAAAAAAAAS4/4bx5S3e9dLU/s1600-h/Folhaa.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246737854526263714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SNAoR8CiEaI/AAAAAAAAAS4/4bx5S3e9dLU/s320/Folhaa.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;p align="justify"&gt;Alguém havia perguntado sobre a diferença do poema e da poesia e, de imediato, precisava de respostas e elas existiam para serem dadas. É só olhar ao redor. Vê? Essa paisagem é a poesia em sua forma mais pura. Quando algo emocionar ao ponto de te exigir exteriorização, sem dúvidas, é poesia. Era o exemplo que eu conseguira dar:&lt;br /&gt;Aquele último sorriso visto de canto de olhos, enquanto uma história era contada, era o verdadeiro poético. Poema era aquilo que o poeta tentaria escrever, em versos, para contar aos outros um pouquinho da beleza que presenciara. A poesia é inerente ao ser, vem de fora pra dentro. O poema é intrínseco, vai de dentro pra fora. &lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246738627098052242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SNAo-6GABpI/AAAAAAAAATI/O9GroxSVVIA/s320/rrrrrrr.bmp" border="0" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Dia 13.09.2008:&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;E o dia passa, muito lentamente - diga-se de passagem - em meio a sons, pessoas e muita diversão. Deitada no colo de um desconhecido, eu ouço palavras de dor, cortantes, de uma alma-amante não correspondida. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Às vezes dá pra sentir que algumas feridas, de tão presentes, se tornam importantes; arrancá-las seria matar o mais lindo que há em nós.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246738053790017058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SNAodiWtpiI/AAAAAAAAATA/uI2ciQO7GNw/s320/ZZ03DF07EA.jpg" border="0" /&gt; &lt;p align="justify"&gt;É hora de acordar e começar a sair de dentro desse líquido que prende e inebria, antes que ele se torne vicioso e prejudicial. Muito diferente do imaginável, o dia não escureceu, não houve peso, não teve dor infinda. O dia permanece claro e cheio de cores, agora muito mais visíveis. Porque foi na madrugada, do novo, que o verdadeiro tom de laranja reapareceu. &lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;É só o que eu posso contar-lhes agora. O resto é segredo de uma alma que precisa de detalhes.&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-95269229992958588?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/95269229992958588/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=95269229992958588&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/95269229992958588'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/95269229992958588'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/09/retalhos.html' title='Retalhos'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SNAoR8CiEaI/AAAAAAAAAS4/4bx5S3e9dLU/s72-c/Folhaa.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-721825981433528122</id><published>2008-09-09T12:32:00.000-07:00</published><updated>2008-09-09T12:42:38.248-07:00</updated><title type='text'>Doses de pigmentos.</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Os astros anunciavam boas novas. A vida parecia melhorar, mas ainda faltava o sorriso de outrora. Aquele sorriso!&lt;br /&gt;A esperança de que ele voltasse para iluminar boa parte do que já estava escuro, era pouca; mas ele voltou, dando vida a todas as expectativas. &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Quando ele chegou, trouxe consigo todo o brilho que havia ficado pelo caminho e talvez já tenha levado mais um pedaço de mim. Ele não veio devolver, veio arrebatar. E, como por encanto, já começa a recolorir! &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244107689217680130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SMbQKKu24wI/AAAAAAAAASw/59KaALlOu-s/s320/2353335846_c3ccb7810f.jpg" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;“(...) - Exatamente, disse a raposa. Tu não és para mim senão um garoto inteiramente igual a cem mil outros garotos. E eu não tenho necessidade de ti. E tu não tens também necessidade de mim. Não passo a teus olhos de uma raposa igual a cem mil outras raposas. Mas, se tu me cativas, nós teremos necessidade um do outro. Serás para mim único no mundo. E eu serei para ti única no mundo...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;- Começo a compreender, disse o principezinho. Existe uma flor... eu creio que ela me cativou...&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;(...)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;Foi o principezinho rever as rosas:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;E as rosas estavam desapontadas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;(...)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;- Sois belas, mas vazias, disse ele ainda. Não se pode morrer por vós. Minha rosa, sem dúvida um transeunte qualquer pensaria que se parece convosco. Ela sozinha é, porém, mais importante que vós todas, pois foi a ela que eu reguei. Foi a ela que pus sob a redoma. Foi a ela que abriguei com o pára-vento. Foi dela que eu matei as larvas (exceto duas ou três por causa das borboletas). Foi a ela que eu escutei queixar-se ou gabar-se, ou mesmo calar-se algumas vezes. É a minha rosa.” &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-721825981433528122?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/721825981433528122/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=721825981433528122&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/721825981433528122'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/721825981433528122'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/09/doses-de-pigmentos.html' title='Doses de pigmentos.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SMbQKKu24wI/AAAAAAAAASw/59KaALlOu-s/s72-c/2353335846_c3ccb7810f.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-183643963387742335</id><published>2008-08-26T17:26:00.000-07:00</published><updated>2008-08-26T17:38:46.708-07:00</updated><title type='text'>Era apenas mais um ocaso, entre tantos?</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SLSgDYMimiI/AAAAAAAAANQ/kv0mvjfoFZ4/s1600-h/solsol.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238988246433831458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SLSgDYMimiI/AAAAAAAAANQ/kv0mvjfoFZ4/s320/solsol.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt; &lt;span style="font-size:78%;color:#ff6600;"&gt;"Vi o sol enluará, quando viu você."&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;E antes de ir embora, ele quis dar o último espetáculo: transformou cada cor dos seus focos em tinta e derramou sobre o céu azul e este foi, aos poucos, se manchando de uma cor em constante transformação, que se esvaía.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Foi sumindo aos poucos...&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O horizonte, de um amarelo-alaranjado intenso, tremia em felicidade por poder fazer parte de um show onde, há milênios, só um astro brilha. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;E o mar, cheio, todo orgulhoso, era o responsável pela trilha sonora perfeita. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;Era preciso enxergar além daqueles traços.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Enquanto palavras entravam pelos poros, pelos ouvidos e rasgavam a pele, o astro-rei brilhava e deixava a mensagem límpida: “Eu vou, mas eu volto mais brilhante e firme no dia que está porvir.”. No dia seguinte, no mesmo horário, repetiria o show, talvez com novas misturas de cores, para aqueles que quisessem rever. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Era o que acalmava a alma e arrancava um sorriso de bem-estar instantâneo. Ficaria guardado, mas faria falta...&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-183643963387742335?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/183643963387742335/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=183643963387742335&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/183643963387742335'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/183643963387742335'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/08/era-apenas-mais-um-entre-tantos-ocasos.html' title='Era apenas mais um ocaso, entre tantos?'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SLSgDYMimiI/AAAAAAAAANQ/kv0mvjfoFZ4/s72-c/solsol.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6278335182850507967</id><published>2008-08-20T22:41:00.000-07:00</published><updated>2008-08-20T22:50:41.226-07:00</updated><title type='text'>Colore!</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SK0B_MyHsaI/AAAAAAAAANE/jd1hSwnsXtw/s1600-h/lirios.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5236844126976586146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SK0B_MyHsaI/AAAAAAAAANE/jd1hSwnsXtw/s320/lirios.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu queria tanto que tu pudesses ouvir as doces notas que eu arranquei do violão por ti...&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu queria muito poder arrancar tudo de mim, mas as coisas continuam as mesmas. Enquanto eu quero e tento que o meu foco seja eu, ele quer e teima em permanecer aí, em ti.&lt;br /&gt;Passam tantas pessoas, tantos seres tentam arrancar aquilo que já está arraigado (às vezes eu esqueço de avisar que é impossível). Ah, é que eu tenho esquecido muita coisa! Chego a notar que preciso me trazer de volta pra mim. Talvez tu pudesses devolver a minha parte que ficou contigo, quem sabe melhore e diminua esse peso (o meu e o teu)? É, mas me falta a certeza de que eu quero essa parte de volta!&lt;br /&gt;Algumas vezes parece mais fácil fingir que está tudo bem, que as coisas por aqui andam estáveis. Mas quantas vezes tu consegues observar que não passam de fantasias? As coisas não podem (e nem devem!) estar firmes.&lt;br /&gt;Que bobagem tentar fazer da &lt;strong&gt;minha hipocrisia&lt;/strong&gt; momentânea, a tua hipocrisia que eu sei que não é real. Foi dolorido, mas quem disse que não valeu a pena desfilar sob aplausos da Ilusão? Porque foi sob o efeito de toda a dor que eu te senti dentro mim e vi que seria difícil extrair, nem adianta.&lt;br /&gt;No final de tudo, me faltou coragem para dilacerar os Lírios, tampouco quebraria o filme porque por trás das &lt;strong&gt;MINHAS mentiras&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;tão sinceras&lt;/strong&gt;, estava refletido o peso das tuas Verdades.&lt;br /&gt;Te esquecer seria mais uma tentativa frustrada porque eu jamais apagaria as lembranças que me alimentam e é inútil: “detalhes tão pequenos de nós dois, são coisas muito grandes pra esquecer”.&lt;br /&gt;O que me resta é desfilar, ainda que o samba esteja desafinado, ainda que a bateria atravesse e que a minha escola seja rebaixada porque só assim, só errando, um dia ela estará no desfile das campeãs, quem sabe. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que me desculpe Cazuza, mas eu vou preferir abrir mão da bomba e do Flit paralisante. Eu não ousaria deixar de viver porque há um risco de dor. Se for pra doer, que doa, mas negar não faz parte dos “planos” porque eu preciso daquelas cores, eu preciso disso pra Recolorir tudo em mim. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6278335182850507967?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6278335182850507967/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6278335182850507967&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6278335182850507967'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6278335182850507967'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/08/colore.html' title='Colore!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SK0B_MyHsaI/AAAAAAAAANE/jd1hSwnsXtw/s72-c/lirios.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3657344938104085626</id><published>2008-08-15T21:20:00.000-07:00</published><updated>2008-08-15T21:48:55.842-07:00</updated><title type='text'>Doces Mentiras</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SKZVwFz7VEI/AAAAAAAAAMg/hWP-mz5v3Kg/s1600-h/1331959859_726790f243.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234965901546837058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SKZVwFz7VEI/AAAAAAAAAMg/hWP-mz5v3Kg/s320/1331959859_726790f243.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;- “Você não fez nada errado.”&lt;br /&gt;- “Eu fiz, mas a verdade é que faria tudo de novo.”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Da tua boa vontade, ficou toda a tua &lt;strong&gt;Covardia&lt;/strong&gt;. Dos teus atos, apenas a &lt;strong&gt;Comodidade.&lt;/strong&gt; Da magia dos teus olhos, ficou a &lt;strong&gt;Ilusão&lt;/strong&gt;. Do teu abraço, a marca da tua cerveja fria. Do último beijo, o gosto de &lt;strong&gt;Precipitação&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;dolorosa&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;. Das tuas palavras Sem base, ficaram as mais belas &lt;strong&gt;Mentiras:&lt;/strong&gt; exatamente aquelas que os meus ouvidos queriam sentir. Não, a culpa não é das tuas &lt;strong&gt;Inverdades&lt;/strong&gt;, são dos meus sentidos Falhos que te queriam sempre por perto. Se a &lt;strong&gt;Culpa&lt;/strong&gt; existe, ela tá aqui: nos planos &lt;strong&gt;Ilusórios&lt;/strong&gt;, na fé depositada em fatos &lt;strong&gt;Dolosos&lt;/strong&gt;. Das mais doridas lembranças, as mais lindas canções. Da tua presença, apenas o rastro de uma &lt;strong&gt;Vontade Banal&lt;/strong&gt;. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;in&lt;/span&gt;Felizmente não posso mais ter o prazer da minha &lt;strong&gt;Dor&lt;/strong&gt;, da ferida aberta, pra te dar o Gosto de uma simples &lt;strong&gt;Brincadeira&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;Foi inevitável acreditar nas tuas doces palavras, quando o &lt;strong&gt;Álcool&lt;/strong&gt; predominou. Foi sonho puro o teu retorno; tudo armadilha dos &lt;strong&gt;Desejos&lt;/strong&gt;, diria o poeta: “O desejo é o que torna o irreal possível.”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A sentença &lt;strong&gt;Nunca&lt;/strong&gt; esteve na minha mão.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Pra que fantasiar decisões?&lt;br /&gt;Perder só se Eu quiser?&lt;br /&gt;Que álcool era aquele?&lt;br /&gt;Que tipo de &lt;strong&gt;Arma sórdida&lt;/strong&gt; é essa?&lt;br /&gt;Que tipo de vítima tu me fazes ser?&lt;br /&gt;Mais Cuidado ao buscar a &lt;strong&gt;Hipocrisia&lt;/strong&gt; nos Outros...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;Agora me resta &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#cc9933;"&gt;Dilacerar os Lírios&lt;/span&gt;,&lt;/strong&gt; quebrar o filme e guardar aquela proposta para um coração que Mereça recebê-la porque Mentiras sinceras Não me interessam.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;(Montaram o circo de novo, viu? O mágico não estava, nunca esteve! O leão voltou mansinho ao primeiro comando do domador, foi tudo no descanso da assistente que já está de volta ao posto que lhe pertence.)&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Eu queria ter uma bomba, um Flit paralisante qualquer pra poder me livrar do prático efeito das tuas frases feitas, das tuas noites perfeitas, (...) pra poder te negar bem no último instante." &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3657344938104085626?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3657344938104085626/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3657344938104085626&amp;isPopup=true' title='8 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3657344938104085626'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3657344938104085626'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/08/doces-mentiras.html' title='Doces Mentiras'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SKZVwFz7VEI/AAAAAAAAAMg/hWP-mz5v3Kg/s72-c/1331959859_726790f243.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6896383608381155550</id><published>2008-08-06T20:58:00.000-07:00</published><updated>2008-08-06T21:38:27.260-07:00</updated><title type='text'>Lembranças e Respostas</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SJpzFqaYlYI/AAAAAAAAAMY/NNN4A0QJpp8/s1600-h/chuva-thumb.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5231620458265744770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SJpzFqaYlYI/AAAAAAAAAMY/NNN4A0QJpp8/s320/chuva-thumb.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Agora o processo é dar meia volta e seguir, com pés firmes ao chão, até aquela estrada de onde se vê, ao longe, intenso e inteiro, o sol nascer e se pôr. E sorte teria este pobre retirante, se durante um ocaso qualquer, por essas curvas perigosas, pelos atalhos de terra batida, encontrasse aquele ser que aparece e desaparece quando bem entende, como por encanto; que enche o coração de vida todo dia, bem cedinho.&lt;br /&gt;É, é exatamente aquele ser que me faz escrever a felicidade, que quando chega não deixa a tristeza predominar, faz o relógio girar ao contrário; que sempre entrega, em mãos, papel e caneta e pede pra que eu o descreva em prosa - como se nesse imenso léxico existisse, ao menos, uma única palavra que o descrevesse. E depois das mal traçadas linhas, admirar a ternura do olhar, ao ler algumas palavras de pouco sentido, traz as mais lisonjeiras sensações.&lt;br /&gt;A lua, brincando comigo, necessitará da tua presença em outro lugar e, como magia, vai te roubar de mim de novo. Eu vou ter que caminhar, até amanhecer, te procurando em outros rostos e olhares.&lt;br /&gt;Depois disso tudo, vou chegar àquela antiga encruzilhada e sentar, enquanto a chuva fina vai molhar, aliviando aquelas leves dores e o cheiro de terra molhada vai trazer lembranças e respostas.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6896383608381155550?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6896383608381155550/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6896383608381155550&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6896383608381155550'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6896383608381155550'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/08/meia-volta.html' title='Lembranças e Respostas'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SJpzFqaYlYI/AAAAAAAAAMY/NNN4A0QJpp8/s72-c/chuva-thumb.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1035997787484151108</id><published>2008-08-02T10:03:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:45.396-08:00</updated><title type='text'>Sob aplausos da ilusão.</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SJSWVA_cqBI/AAAAAAAAAMQ/53l5cnIL3mU/s1600-h/185159434_0583c5bf84.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229970355071526930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SJSWVA_cqBI/AAAAAAAAAMQ/53l5cnIL3mU/s320/185159434_0583c5bf84.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;  &lt;div align="justify"&gt;Sob aplausos da agonia e do álcool, a minha dor deu espetáculo!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;No final da noite, o samba desafinou, a bateria atravessou, as notas foram as mesmas do carnaval passado e a minha escola continuará no segundo grupo, como sempre esteve.&lt;br /&gt;Não era &lt;strong&gt;pessimismo&lt;/strong&gt; não, era &lt;strong&gt;realidade&lt;/strong&gt; doída de carnavalesco e, se aos outros não cabe a verdade, vou deixar o posto e ser, do meu bloco, um simples folião.&lt;br /&gt;Nas ruas do meu carnaval, enquanto o álcool me toma as melhores horas da noite, te encontrarei, quem sabe, feliz nos braços de um Arlequim. O carnaval terá valido a pena e a &lt;strong&gt;ÚNICA&lt;/strong&gt; lágrima que me cabe, rolará pelo rosto como o meu maior refrigério. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;“Agora eu sei, desfilei sob aplausos da ilusão!”&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1035997787484151108?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1035997787484151108/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1035997787484151108&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1035997787484151108'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1035997787484151108'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/08/sob-aplausos-da-iluso.html' title='Sob aplausos da ilusão.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SJSWVA_cqBI/AAAAAAAAAMQ/53l5cnIL3mU/s72-c/185159434_0583c5bf84.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1702793857967325768</id><published>2008-06-26T17:45:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:45.568-08:00</updated><title type='text'>Fragmentos</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SGQ5QJQrahI/AAAAAAAAAMI/UtjtQKyei4o/s1600-h/giramundohome-full.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216357217928440338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SGQ5QJQrahI/AAAAAAAAAMI/UtjtQKyei4o/s320/giramundohome-full.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Não foi dor, nem desespero, a sensação era de reflexão por tudo: as promessas, as dívidas, os telefonemas dados e os não efetuados; os poemas, as incertezas, as certezas e o bater de asas. &lt;em&gt;Era o avesso da euforia&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;Foi tudo culpa do vinho barato que trouxe uma falsa sensação de liberdade e alegria - até que o céu, repleto de nuvens carregadas, se fechasse.&lt;br /&gt;Mas veio a cavalo, firme e leve, como o ar quente que entontece. Quem consegue parar, em algum instante, vai ouvir a voz que vem avisar que o céu, agora, se abriu.&lt;br /&gt;De todos os tecidos que acalentaram a alma, ficaram &lt;strong&gt;pedacinhos&lt;/strong&gt; que hoje - costurados em uma colcha de retalhos - servem de agasalho: leve e colorido.&lt;br /&gt;O passado ilumina, de longe, o caminho límpido e largo da estrada que tu duvidavas que eu chegasse. No espelho não é mais a tua imagem que me rouba e nem é mais na minha dor que eu te encontro.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;É no mais extenso plural que eu, nesses dias de permissão, encontro a pura singularidade.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1702793857967325768?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1702793857967325768/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1702793857967325768&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1702793857967325768'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1702793857967325768'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/06/fragmentos.html' title='Fragmentos'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SGQ5QJQrahI/AAAAAAAAAMI/UtjtQKyei4o/s72-c/giramundohome-full.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3526214616256810066</id><published>2008-05-24T12:16:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:45.847-08:00</updated><title type='text'>"Pra nós, todo o amor do mundo; pra eles, o outro lado."</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SDhp7VjIAnI/AAAAAAAAALo/7dCnBLKkvZ4/s1600-h/manha-na-serraWEB.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204025837544276594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SDhp7VjIAnI/AAAAAAAAALo/7dCnBLKkvZ4/s320/manha-na-serraWEB.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;E eu poderia sofrer &lt;strong&gt;tudo novamente&lt;/strong&gt;, dez vezes mais forte, se eu tivesse a certeza que o amanhecer seria tão belo.&lt;br /&gt;As cores se misturaram, agora elas resplandecem júbilo e serenidade. Aquele &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;laranja&lt;/span&gt; veio e se alastrou, suavemente, pelo tapete &lt;span style="color:#006600;"&gt;verde-capim&lt;/span&gt; que tomou conta da alma. O &lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;destino&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;, sempre presente, comprova que depois da tempestade, as coisas sempre se acalmam e os que têm sorte não se molham tanto.&lt;br /&gt;Enquanto o mar da vida se acalma, as &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;borboletas&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; voam cheias de beleza e encanto sobre aqueles campos que antes, encobertos por pó e sujeira, eram &lt;span style="color:#999999;"&gt;cinza&lt;/span&gt; e sem vida. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204027087379759746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SDhrEFjIAoI/AAAAAAAAALw/w0NediDQM74/s320/borboleta2.jpg" border="0" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;Contigo eu faço todas as apostas, venço e te deixo narrar o final (lê-se início). Cobro com afabilidade e adoro te ouvir dizendo que quer pagar logo. É insuportavelmente lindo o jeito envergonhado com que os teus olhos fogem dos meus. São verdadeiramente gostosas as risadas que deixariam o Ivan (Lins) morto de inveja.&lt;br /&gt;Deveria haver possibilidade de costurar 24h em uma única manhã pra que eu conseguisse usufruir total da companhia mais agradável e afável, do olhar sonolento mais confortante. &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3526214616256810066?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3526214616256810066/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3526214616256810066&amp;isPopup=true' title='10 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3526214616256810066'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3526214616256810066'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/05/pra-ns-todo-o-amor-do-mundo-pra-eles-o.html' title='&quot;Pra nós, todo o amor do mundo; pra eles, o outro lado.&quot;'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SDhp7VjIAnI/AAAAAAAAALo/7dCnBLKkvZ4/s72-c/manha-na-serraWEB.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7757591049057271952</id><published>2008-05-06T18:18:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:46.052-08:00</updated><title type='text'>"Nessa linda história, os diabos são anjos."</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SCEImUqD2tI/AAAAAAAAALg/ciUfQoev48s/s1600-h/SOL.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197444899435436754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SCEImUqD2tI/AAAAAAAAALg/ciUfQoev48s/s320/SOL.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;“Foi como o sol que desponta&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;Numa montanha dourada&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;Na terra do faz de conta&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Pra me banhar de prazer”&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Vou reler tudo, refazer caminhos e relembrar coisas. Vou viver de rastros e restos! O amanhecer tem se aproximado rapidamente, o céu já não está tão obscuro. As mesmas músicas, do mesmo sujeito, ainda continuam fazendo imensa diferença. A recordação do sorriso nutre a falta do mesmo. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Assim que o dia amanhecer, aquela estrada vai ser, novamente, percorrida e os rastros terão ficado para trás e as marcas serão apagadas por outras que passarão, sem dó, por cima daquelas que acalentam e fazem sangrar. De tanto serem usadas, perderão o valor e ficarão desbotadas. As cores não chamarão mais atenção e o sol vai resplandecer sobre o &lt;span style="color:#000000;"&gt;amarelo-quase-branco&lt;/span&gt; e a &lt;span style="color:#000000;"&gt;cor-de-saudade&lt;/span&gt; vai sumir, de vez! A madrugada será curta, já sinto os primeiros focos de &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;laranja&lt;/span&gt;. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;"Esse silêncio é paz! Nesse momento cai uma forte chuva"&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;O peito recebeu a mensagem agradável que aqueles olhos queriam passar, mas a boca rompeu o pacto e quebrou o fino vidro que separava realidade de ilusão. Não existe fórmula para coisas inexatas, existe a coragem de apostar no futuro. Mas as palavras inverteram a situação!&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;É só isso: a certeza de palavras, sem sentido, proferidas da boca pra fora, cheias de força que machucam aquilo que em hipótese alguma deveria ser ferido. Não tem do que reclamar e pronto! Nem adianta, deixa o choro vim para lavar toda essa sujeira interna que persiste. Afinal, é como &lt;a href="http://questoesdeumcer.blogspot.com/"&gt;ele&lt;/a&gt; diz: &lt;em&gt;"é preferível passar três dias na UTI a três meses no ambulatório."&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7757591049057271952?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7757591049057271952/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7757591049057271952&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7757591049057271952'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7757591049057271952'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/05/nessa-linda-histria-os-diabos-so-anjos.html' title='&quot;Nessa linda história, os diabos são anjos.&quot;'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SCEImUqD2tI/AAAAAAAAALg/ciUfQoev48s/s72-c/SOL.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8451213247511150760</id><published>2008-04-21T18:46:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:46.412-08:00</updated><title type='text'>O TUDO é cheio de nuances... e voa!</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SA1FgEqD2rI/AAAAAAAAALQ/-v2kztUeb0A/s1600-h/vazio12.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191882362736335538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SA1FgEqD2rI/AAAAAAAAALQ/-v2kztUeb0A/s320/vazio12.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;As fagulhas e os restos daquela dor ainda estão presentes, mas estão sozinhos, isolados.&lt;br /&gt;Ainda ouço o som daquele grito abafado de um louco, dopado, querendo livrar-se de amarras. E eu posso agüentar, em silêncio, todo esse pesar.&lt;br /&gt;Eu sei que o teu olhar está ali, fixo, por isso vou continuar evitando esses caminhos tediosos, ainda que eu deixe de ver a beleza das rosas que perfumam o acostamento.&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Mas o TUDO é cheio de &lt;span style="color:#ff0000;"&gt;nuances&lt;/span&gt;... &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;e voa&lt;/span&gt;!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191881971894311586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SA1FJUqD2qI/AAAAAAAAALI/cv8DVr4kzbc/s320/borbj.bmp" border="0" /&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;“Por isso não se espante se, em uma noite bela,&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;aquela estrela brilhante, em sua janela bater.”&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/span&gt;Tem um jeito meigo de andar, com passos dados a uma só distância. Fala engraçado e sorri de forma alegre e descontraída. O olhar de canto de olho: de quem há de ter roubado? Tem um capricho único de jogar sinuca, não existe uma tacada errada. O charme ficou por conta dos óculos. Fala tão rápido, que precisa de muita atenção. A carteira denuncia. Aquele queixo foi desenhado, sim, com todo esmero; uma obra de arte. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;- Uma tatuagem? Lindo!&lt;br /&gt;- Pode virar pra eu ver?&lt;br /&gt;- Oi?&lt;br /&gt;- Uma voltinha. Pode?&lt;br /&gt;- Claro.&lt;br /&gt;- &lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;(Silêncio.)&lt;/span&gt; ...&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;Poético!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;É tudo culpa daquela borboleta;&lt;/span&gt; &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;ela é bonita E interessante!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8451213247511150760?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8451213247511150760/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8451213247511150760&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8451213247511150760'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8451213247511150760'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/04/o-tudo-cheio-de-nuances-e-voa.html' title='O TUDO é cheio de nuances... e voa!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/SA1FgEqD2rI/AAAAAAAAALQ/-v2kztUeb0A/s72-c/vazio12.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1353630514936926326</id><published>2008-03-30T17:29:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:46.679-08:00</updated><title type='text'>A última dor, os últimos versos.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/R_Aw7Y1jKQI/AAAAAAAAAKo/jBbQfRA_i2g/s1600-h/427365488_f382a0ff25.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183696967940909314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 311px; CURSOR: hand; HEIGHT: 233px; TEXT-ALIGN: center" height="256" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/R_Aw7Y1jKQI/AAAAAAAAAKo/jBbQfRA_i2g/s320/427365488_f382a0ff25.jpg" width="317" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;O circo foi montado, os palhaços escalados e logo a palhaçada transformou-se em dor. Tocaram fogo no circo com todo mundo dentro, o espetáculo sórdido ficou por sua conta, mas acabou: o palhaço principal acaba de pedir demissão!&lt;br /&gt;Tudo aconteceu, mas o mundo continua girando, o sol nascendo e se pondo; o que resta precisa evoluir. Aquela parte que foi, não voltou. Foi tudo culpa daquela ventania que desenterrou o que não precisava vir à tona.&lt;br /&gt;Alguém caiu e se machucou, tudo bem que a queda não foi tão alta; mas não importa a altura, a queda aconteceu e deixou marcas.&lt;br /&gt;Você conseguiu! Pegou a caneta e reescreveu a história a seu modo: pintou, rabiscou e rasgou antes que o fim chegasse.&lt;br /&gt;Você agora é apenas imagens gravadas na memória... que será deletada!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Posso escrever os versos mais tristes esta noite&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;“Posso escrever os versos mais tristes esta noite. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Escrever, por exemplo: “A noite está estrelada,&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;e tiritam, azuis, os astros, ao longe”.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;O vento da noite gira no céu e canta. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Posso escrever os versos mais tristes esta noite. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Eu a quis, e às vezes ela também me quis...&lt;br /&gt;Em noites como esta eu a tive entre os meus braços.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;A beijei tantas vezes debaixo o céu infinito.&lt;br /&gt;Ela me quis, às vezes eu também a queria.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Como não ter amado os seus grandes olhos fixos.&lt;br /&gt;Posso escrever os versos mais tristes esta noite. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Pensar que não a tenho. Sentir que a perdi.&lt;br /&gt;Ouvir a noite imensa, mais imensa sem ela. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;E o verso cai na alma como no pasto o orvalho.&lt;br /&gt;Que importa que o meu amor não pudesse guardá-la.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;A noite está estrelada e ela não está comigo.&lt;br /&gt;Isso é tudo. Ao longe alguém canta. Ao longe. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Minha alma não se contenta com tê-la perdido.&lt;br /&gt;Como para aproximá-la meu olhar a procura.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Meu coração a procura, e ela não está comigo.&lt;br /&gt;A mesma noite que faz branquear as mesmas árvores.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Nós, os de então, já não somos os mesmos.&lt;br /&gt;Já não a quero, é verdade, mas quanto a quis.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Minha voz procurava o vento para tocar o seu ouvido.&lt;br /&gt;De outro. Será de outro. Como antes dos meus beijos. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Sua voz, seu corpo claro. Seus olhos infinitos. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Já não a quero, é verdade, mas talvez a quero.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;É tão curto o amor, e é tão longo o esquecimento. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Porque em noites como esta eu a tive entre os meus braços,&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;minha alma não se contenta com tê-la perdido. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Ainda que esta seja a última dor que ela me causa,&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;e estes sejam os últimos versos que lhe escrevo.” &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;Pablo Neruda&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1353630514936926326?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1353630514936926326/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1353630514936926326&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1353630514936926326'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1353630514936926326'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/03/ltima-dor-os-ltimos-versos.html' title='A última dor, os últimos versos.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/R_Aw7Y1jKQI/AAAAAAAAAKo/jBbQfRA_i2g/s72-c/427365488_f382a0ff25.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-4113397710490631455</id><published>2008-03-18T17:27:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:46.838-08:00</updated><title type='text'>Os sábios.</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/R-BfEPFAUdI/AAAAAAAAAKg/ZlwCuZyLZ-c/s1600-h/bc9152-0011.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179244097847710162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/R-BfEPFAUdI/AAAAAAAAAKg/ZlwCuZyLZ-c/s320/bc9152-0011.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="justify"&gt;Tu me dizias: “Cada escolha, uma renúncia!”, eu tentava entender; hoje eu entendo, por completo. Tu me ensinaste: “Quando tu quiseres saber a verdadeira resposta, pergunta três vezes!”. Tu perguntaste por três vezes, eu respondi verdadeiramente na terceira, sem perceber. E tu me disseste, entre outras coisas: “Tu me ensinaste que nós somos capazes de aprender sozinhos. É inútil pedir, oferecer ou aceitar ajuda.”&lt;br /&gt;Tu me falavas: “O mundo tá girando dentro dos teus olhos.” e eu tinha a leve sensação de flutuar.&lt;br /&gt;E tu me ensinaste que é importante acreditarmos n’aquilo que queremos e que não importa o que precisemos fazer, devemos escolher o que nos faz bem. Tu me mostraste o segredo do universo, quando me dizias: “Ele só entende o que for positivo. Nunca tu podes dizer que espera que não chova, tu precisas pedir pelo dia de sol.” e a tua alma era linda e cheia de luz. Eu não consegui enxergar na claridade que saía de ti, me perdi!&lt;br /&gt;E hoje tu passas por mim, finges não me notar e eu carrego a sensação de alívio por tu teres feito parte da minha vida e penso: Loucas situações em que nos aparecem os verdadeiros &lt;strong&gt;SÁBIOS&lt;/strong&gt;!&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-4113397710490631455?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/4113397710490631455/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=4113397710490631455&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4113397710490631455'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4113397710490631455'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/03/os-sbios.html' title='Os sábios.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/R-BfEPFAUdI/AAAAAAAAAKg/ZlwCuZyLZ-c/s72-c/bc9152-0011.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8508291877042498487</id><published>2008-03-05T05:57:00.000-08:00</published><updated>2008-11-13T00:44:47.190-08:00</updated><title type='text'>Procura-se uma bolsa amarela.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5174265352914422306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/R86u7I4TSiI/AAAAAAAAAKQ/qqTKiiD56OY/s320/36.jpg" border="0" /&gt; Daqui de cima, só o mar calmo e o céu todo rabiscado de vermelho, marcando o horizonte. O sol precisa ir embora, mas me deixa a certeza de todos os meus enganos e vontades que precisam ser guardadas, talvez em uma grande bolsa amarela, quem sabe. Preciso, urgentemente, dessa bolsa que seja do tamanho ideal pra guardar um galo fugitivo e um guarda-chuva falante.&lt;br /&gt;Necessidade de entender esse sentimento de perda, sem ter perdido; entender a dor que arranca a sensação de que estava tudo sob controle.&lt;br /&gt;É tudo como a rosa que mesmo guardada, tratada com tanto carinho, foi perdendo, aos poucos, as pétalas e morreu. É inevitável, mas fica aquele sentimento de ingratidão e perda imenso. &lt;p align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;“&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;Eu tenho que achar um lugar pra esconder as minhas vontades. Não digo vontade magra, pequenininha, que nem tomar sorvete a toda hora, dar sumiço da aula de matemática, comprar um sapato novo que eu não agüento mais o meu. Vontade assim todo mundo pode ver, não tô ligando a mínima. Mas as outras – as três que de repente vão crescendo e engordando toda a vida – ah, essas eu não quero mais mostrar. De jeito nenhum&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;.”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;Tou pra encontrar alguém que esteja vivendo mais loucuras que eu. Juro! Acho que de tanto ser egoísta na vida, agora tenho que aprender a conviver com o egoísmo e rir dele. Rir pra não chorar! Não existe mais em mim o mínimo espaço pra tristezas se alojarem, então me resta sorrir!&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;--------------------------------------------&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5174265730871544370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/R86vRI4TSjI/AAAAAAAAAKY/pDbdCRaSV7s/s320/feminismo1.jpg" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Aos amigos que lêem isso aqui, um pedido&lt;/strong&gt;: O dia 8 de março tá bem aí e é, pra muitos, conhecido como o DIA Internacional da MULHER. Tá, mas pra mim não é! Então se puderem evitar aquela coisa do “Parabéns”, eu fico bem agradecida. ;D Bobagem? Tá! (y)&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;“&lt;/strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Em 08 de março daquele ano (1857), as funcionárias de uma fábrica de Nova York decidiram fazer uma grande greve, reivindicando por melhores condições de trabalho, diminuição da jornada (que na época era de 16 horas) e salários iguais ao dos homens (naquele tempo as mulheres ganhavam cerca de um terço do salário pago aos homens).&lt;br /&gt;Esta manifestação foi reprimida com brutal violência: as funcionárias foram trancadas dentro da fábrica, que em seguida foi incendiada. Resultado: aproximadamente 130 tecelãs morreram carbonizadas&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;.”&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;“&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;É pelo trabalho que a mulher vem diminuindo a distância que a separava do homem, somente o trabalho poderá garantir-lhe uma independência concreta&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;.”&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Simone de Beauvoir&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Então Parabéns por hoje, amanhã, depois e todos os dias: ser mulher é uma dádiva!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;“&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;Não se nasce mulher: torna-se&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#ff0000;"&gt;.”&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Simone de Beauvoir&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8508291877042498487?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8508291877042498487/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8508291877042498487&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8508291877042498487'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8508291877042498487'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/03/procura-se-uma-bolsa-amarela.html' title='Procura-se uma bolsa amarela.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/R86u7I4TSiI/AAAAAAAAAKQ/qqTKiiD56OY/s72-c/36.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-5614911696627514514</id><published>2008-02-14T18:01:00.000-08:00</published><updated>2008-02-14T18:08:02.894-08:00</updated><title type='text'>Decepção.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;E tudo parece desmoronar. Todas as certezas foram postas em cima de uma mesa e algumas delas parecem fazer mais sentido agora.&lt;br /&gt;E quando você precisa de um chão, tendo apenas um tapete de medos sob os pés, aqueles que poderiam te acolher e te dar suporte, são exatamente os que podem puxar o tapete e permitir a sua queda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Já diria Renato Russo: &lt;strong&gt;“Se você quiser alguém em quem confiar, confie em si mesmo.”&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O choro vem acompanhado de toda raiva de mais uma decepção, de toda importância que você deu e não recebeu de volta. As coisas eram todas vazias, eram realmente correntes enferrujadas de falsas palavras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E no lugar de um carinho, um golpe.&lt;br /&gt;No lugar de um abraço, uma decepção.&lt;br /&gt;No lugar de um sorriso, uma lágrima.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/NZfPGqIyiUI&amp;amp;rel=" width="425" height="355" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-5614911696627514514?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/5614911696627514514/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=5614911696627514514&amp;isPopup=true' title='11 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5614911696627514514'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/5614911696627514514'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2008/02/decepo.html' title='Decepção.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7278585291459563834</id><published>2007-12-25T13:33:00.000-08:00</published><updated>2007-12-25T13:36:36.376-08:00</updated><title type='text'>Organiza o Natal</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;"Alguém observou que cada vez mais o ano se compõe de 10 meses; imperfeitamente embora, o resto é Natal. É possível que, com o tempo, essa divisão se inverta: 10 meses de Natal e 2 meses de ano vulgarmente dito. E não parece absurdo imaginar que, pelo desenvolvimento da linha, e pela melhoria do homem, o ano inteiro se converta em Natal, abolindo-se a era civil, com suas obrigações enfadonhas ou malignas. Será bom.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Então nos amaremos e nos desejaremos felicidades ininterruptamente, de manhã à noite, de uma rua a outra, de continente a continente, de cortina de ferro à cortina de nylon — sem cortinas. Governo e oposição, neutros, super e subdesenvolvidos, marcianos, bichos, plantas entrarão em regime de fraternidade. Os objetos se impregnarão de espírito natalino, e veremos o desenho animado, reino da crueldade, transposto para o reino do amor: a máquina de lavar roupa abraçada ao flamboyant, núpcias da flauta e do ovo, a betoneira com o sagüi ou com o vestido de baile. E o supra-realismo, justificado espiritualmente, será uma chave para o mundo.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Completado o ciclo histórico, os bens serão repartidos por si mesmos entre nossos irmãos, isto é, com todos os viventes e elementos da terra, água, ar e alma. Não haverá mais cartas de cobrança, de descompostura nem de suicídio. O correio só transportará correspondência gentil, de preferência postais de Chagall, em que noivos e burrinhos circulam na atmosfera, pastando flores; toda pintura, inclusive o borrão, estará a serviço do entendimento afetuoso. A crítica de arte se dissolverá jovialmente, a menos que prefira tomar a forma de um sininho cristalino, a badalar sem erudição nem pretensão, celebrando o Advento.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A poesia escrita se identificará com o perfume das moitas antes do amanhecer, despojando-se do uso do som. Para que livros? perguntará um anjo e, sorrindo, mostrará a terra impressa com as tintas do sol e das galáxias, aberta à maneira de um livro.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A música permanecerá a mesma, tal qual Palestrina e Mozart a deixaram; equívocos e divertimentos musicais serão arquivados, sem humilhação para ninguém.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Com economia para os povos desaparecerão suavemente classes armadas e semi-armadas, repartições arrecadadoras, polícia e fiscais de toda espécie. Uma palavra será descoberta no dicionário: paz.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O trabalho deixará de ser imposição para constituir o sentido natural da vida, sob a jurisdição desses incansáveis trabalhadores, que são os lírios do campo. Salário de cada um: a alegria que tiver merecido. Nem juntas de conciliação nem tribunais de justiça, pois tudo estará conciliado na ordem do amor.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Todo mundo se rirá do dinheiro e das arcas que o guardavam, e que passarão a depósito de doces, para visitas. Haverá dois jardins para cada habitante, um exterior, outro interior, comunicando-se por um atalho invisível.A morte não será procurada nem esquivada, e o homem compreenderá a existência da noite, como já compreendera a da manhã.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O mundo será administrado exclusivamente pelas crianças, e elas farão o que bem entenderem das restantes instituições caducas, a Universidade inclusive.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;E será Natal para sempre."&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Carlos Drummond de Andrade&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7278585291459563834?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7278585291459563834/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7278585291459563834&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7278585291459563834'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7278585291459563834'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/12/organiza-o-natal.html' title='Organiza o Natal'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3174455005787750612</id><published>2007-12-24T14:43:00.000-08:00</published><updated>2008-01-29T15:11:15.904-08:00</updated><title type='text'>Natal é sempre a mesma coisa!</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Bom. Natal é sempre a mesma coisa: você se arruma, vai pra casa daquele parente que cozinha melhor, espera as badaladas da meia noite e sai comendo. Mas pra chegar até a mesa, onde estão expostas as delícias, você precisa passar por uma enorme quantidade de pessoas que ficam desesperadas pra fazer o mesmo ritual de sempre: desejar um monte de coisas da-boca-pra-fora. Aí depois de ter transpassado aquele aglomerado de gente desesperada, vai ter que fazer tudo de novo porque eles acabaram de ter a mesma idéia que você: foi todo mundo se servir! Até aí tudo bem, você sabe que uma hora eles vão ter que sair de lá... &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Depois de quase 30 minutos eles resolvem sair, mas... comida que é bom, já era! Deixaram pra você só aquele pedaço da coxa do peru e um pouquinho de algumas outras coisas que você nem fazia questão de comer mesmo. Barriga cheia, pensa que acabou? Não, o Natal só está começando. Agora você vai ligar a TV na esperança de que esteja passando algo de interessante. Frustração na certa! Você é obrigado a assistir o "Especial de Natal da Xuxa". Só se for especial mesmo; eu, pelo menos, não aguentaria assistir aquilo todos os dias! Aí começa a chegar aquele bando de vizinho e amigo que passam o ano todinho sem aparecer, aquelas amigas da sua mãe que sempre falam a mesma coisa: "Nossa, olha como ela cresceu! Eu te peguei no colo, sabia?" E você solta aquele sorriso amarelo (o mesmo de sempre também). E lá recomeça a mesma ladainha de coisas que sempre são ditas da-boca-pra-fora. Hora de abrir os presentes. É exatamente nessa hora que aparece aquele parente que é o mais apressado e começa a tirar a emoção das coisas. E os bêbados? Natal sem bêbado não é natal, sinto muito! O parente mais velho começa a dar os presentes e por aí vai. Você já está ali, morto de sono e nada de sair o seu. Aí você começa a ganhar aquele bando de bagulho que você nem faz questão de ver e fica desesperado com a notícia: "Ei, sabe AQUELE DVD? Ele ainda não saiu!" Ha, pelo amor de Deus! Depois dessa você larga tudo e vai dormir mais cedo, aff! &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ainda tem gente que pergunta por que Natal é chato. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;FELIZ NATAL, MINHA GENTE.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3174455005787750612?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3174455005787750612/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3174455005787750612&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3174455005787750612'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3174455005787750612'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/12/natal-sempre-mesma-coisa.html' title='Natal é sempre a mesma coisa!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1543950932113534902</id><published>2007-12-19T11:56:00.000-08:00</published><updated>2007-12-19T12:24:37.071-08:00</updated><title type='text'>Adeus você!</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Quando aquela cor desapareceu, os espelhos que a refletiam em sua alma transformaram-se em cacos. Os passos já não deixavam marcas, tornaram-se neutros e a lua era a mesma, todos os dias, em um tempo vagaroso. E o vento? A pele, antes seda, enrijeceu e tornou-se insensível. Os olhos perderam o encanto e o brilho em uma confusão imperecível.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me disseram ontem que eu não tou escrevendo porque não consigo sentir os meus textos. Deve ser isso!&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Tentávamos produzir uma receita de saudade, em vão (por enquanto!), e Letícia mandou: "2 kg de lembranças? 2g já é mais do que necessário pra acarretar saudade!" E puta que pariu (perdoem a expressão), quanta razão! &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ADEUS VOCÊ - LOS HERMANOS&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/kcCco0I9OA0&amp;amp;rel=" width="425" height="355" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;"Adeus você,&lt;br /&gt;Eu hoje vou pro lado de lá,&lt;br /&gt;Eu tou levando tudo de mim,&lt;br /&gt;Que é pra não ter razão pra chorar.&lt;br /&gt;Vê se te alimenta&lt;br /&gt;E não pensa que eu fui por não te amar.&lt;br /&gt;Cuida do teu&lt;br /&gt;Pra que ninguém te jogue no chão,&lt;br /&gt;Procure dividir-se em alguém,&lt;br /&gt;Procure-me em qualquer confusão.&lt;br /&gt;Levanta e te sustenta&lt;br /&gt;E não pensa que eu fui por não te amar.&lt;br /&gt;Quero ver você maior, meu bem,&lt;br /&gt;Pra que minha vida siga adiante.&lt;br /&gt;Adeus você,&lt;br /&gt;Não venha mais me negacear.&lt;br /&gt;Teu choro não me faz desistir,&lt;br /&gt;Teu riso não me faz reclinar!&lt;br /&gt;Acalma essa tormenta&lt;br /&gt;E se agüenta&lt;br /&gt;que eu vou pro meu lugar!&lt;br /&gt;É bom...&lt;br /&gt;Às vezes se perder&lt;br /&gt;Sem ter porquê,&lt;br /&gt;Sem ter razão.&lt;br /&gt;É um dom...&lt;br /&gt;Saber envaidecer&lt;br /&gt;Por si,&lt;br /&gt;Saber mudar de tom.&lt;br /&gt;Quero não saber de cor, também&lt;br /&gt;Pra que minha vida siga adiante!"&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1543950932113534902?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1543950932113534902/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1543950932113534902&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1543950932113534902'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1543950932113534902'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/12/quando-aquela-cor-desapareceu-os.html' title='Adeus você!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8240305153368649691</id><published>2007-11-25T14:19:00.000-08:00</published><updated>2007-11-25T14:25:22.314-08:00</updated><title type='text'>Em uma semana</title><content type='html'>&lt;p align="justify"&gt;Vai chegar o momento em que você vai REconhecer aqueles que te rodeiam. Também vai chegar o dia em que você conhecerá, por meio da novidade, o &lt;strong&gt;QUERER BEM&lt;/strong&gt;. Então, bem aí, prepare-se para quebrar correntes (enferrujadas de falsas palavras).&lt;br /&gt;As coisas/pessoas que podem mudar o seu cotidiano em uma semana, estão prontas para aparecerem quando você menos esperar, no lugar mais incomum.&lt;br /&gt;E eu afirmo: quem surgiu em apenas uma semana, vai permanecer por muitos anos, tenho certeza! Parafraseando aquela baixinha que eu já tanto adoro: “O que importa não é o tempo, 5 minutos ou 5 anos, e sim os momentos vividos”. &lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/kKnDHxp7d_k&amp;amp;rel=" width="425" height="355" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;(Autoria atribuída a Luís Fernando Veríssimo, mas que ele mesmo diz ser de &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Sarah Westphal Batista da Silva&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;).&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8240305153368649691?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8240305153368649691/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8240305153368649691&amp;isPopup=true' title='8 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8240305153368649691'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8240305153368649691'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/11/em-uma-semana.html' title='Em uma semana'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6992086011788029544</id><published>2007-11-08T15:46:00.000-08:00</published><updated>2008-11-13T00:44:48.003-08:00</updated><title type='text'>Despedida</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RzOgLjgJakI/AAAAAAAAAIg/m_SJZnbV1bg/s1600-h/common-pierrot.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130620520874207810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RzOgLjgJakI/AAAAAAAAAIg/m_SJZnbV1bg/s320/common-pierrot.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;"&lt;/span&gt;O amor é o ridiculo da vida, a gente procura nele uma pureza impossivel, uma pureza que está sempre se pondo, indo embora. A vida veio e me levou com ela. Sorte é se abandonar e aceitar essa vaga idéia de paraíso que nos persegue, bonita e breve como borboletas que só vivem 24h. Morrer não dói.&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;" &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;Cazuza&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;"E no meio dessa confusão alguém partiu sem se despedir; foi triste. Se houvesse uma despedida talvez fosse mais triste, talvez tenha sido melhor assim, uma separação como às vezes acontece em um baile de carnaval — uma pessoa se perda da outra, procura-a por um instante e depois adere a qualquer cordão. É melhor para os amantes pensar que a última vez que se encontraram se amaram muito — depois apenas aconteceu que não se encontraram mais. Eles não se despediram, a vida é que os despediu, cada um para seu lado — sem glória nem humilhação.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Creio que será permitido guardar uma leve tristeza, e também uma lembrança boa; que não será proibido confessar que às vezes se tem saudades; nem será odioso dizer que a separação ao mesmo tempo nos traz um inexplicável sentimento de alívio, e de sossego; e um indefinível remorso; e um recôndito despeito. E que houve momentos perfeitos que passaram, mas não se perderam, porque ficaram em nossa vida; que a lembrança deles nos faz sentir maior a nossa solidão; mas que essa solidão ficou menos infeliz: que importa que uma estrela já esteja morta se ela ainda brilha no fundo de nossa noite e de nosso confuso sonho? Talvez não mereçamos imaginar que haverá outros verões; se eles vierem, nós os receberemos obedientes como as cigarras e as paineiras — com flores e cantos. O inverno — te lembras — nos maltratou; não havia flores, não havia mar, e fomos sacudidos de um lado para outro como dois bonecos na mão de um titeriteiro inábil. Ah, talvez valesse a pena dizer que houve um telefonema que não pôde haver; entretanto, é possível que não adiantasse nada. Para que explicações? Esqueçamos as pequenas coisas mortificantes; o silêncio torna tudo menos penoso; lembremos apenas as coisas douradas e digamos apenas a pequena palavra: adeus. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A pequena palavra que se alonga como um canto de cigarra perdido numa tarde de domingo."&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Rubem Braga&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/strong&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6992086011788029544?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6992086011788029544/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6992086011788029544&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6992086011788029544'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6992086011788029544'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/11/despedida.html' title='Despedida'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RzOgLjgJakI/AAAAAAAAAIg/m_SJZnbV1bg/s72-c/common-pierrot.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-1974586437412273727</id><published>2007-10-31T17:30:00.001-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:48.260-08:00</updated><title type='text'>As cores</title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RykeYca2S7I/AAAAAAAAAIM/Ej_L13Odt_0/s1600-h/980046512_3e3c01c427.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127663056032517042" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RykeYca2S7I/AAAAAAAAAIM/Ej_L13Odt_0/s320/980046512_3e3c01c427.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;"&lt;/span&gt; Eu não deveria te dizer, mas essa lua, &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#c0c0c0;"&gt;mas esse conhaque, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;color:#c0c0c0;"&gt;botam a gente comovido como o diabo&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;.&lt;/span&gt;"&lt;/span&gt; (Drummond).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu nunca tinha parado pra notar, mas acho que sofro do mesmo problema (?) que Cláudio: quando paro pra analisar algo ou alguém, as cores sempre me chamam atenção primeiro. As cores da lua, também, sempre me disseram muito. E outro dia alguém me disse que era bobagem analisar as cores (da lua) dessa forma.&lt;br /&gt;O amigo do pintor acha que o vermelho é uma cor complicada. Eu também nunca tive empatia por essa cor, mas o meu signo aponta que ela deveria ser a minha cor. Não é. Quando estampado na lua, eu sempre informo: “Se ela permanecer assim, a noite não vai terminar bem!” e eu não entendo porque as pessoas não acreditam, mas sempre acontece.&lt;br /&gt;Sempre tive esse lado místico muito forte e existe coisa mais mística do que as cores? Acho que não. O mistério engrandece e melhora as coisas. O vermelho é um mistério. Quanto menos você sabe, mais você quer saber.&lt;br /&gt;Amarelo? Bom, ele disse e eu concordo: é a cor da alegria! Aquele dia que você acorda e tá todo amarelo por dentro, aquele amarelo que nada, naquele momento, é capaz de desbotar. Aí você põe a cabeça na janela e se depara com um sol tão feliz quanto você, refletindo amarelo pra todos os lados, e um céu azul lindo.&lt;br /&gt;Uma pessoa pode ser alegre, claro, mas um ser sem mistérios deixa de ser interessante.&lt;br /&gt;E &lt;span style="color:#ffff00;"&gt;amarelo&lt;/span&gt; (feliz) + &lt;span style="color:#ff0000;"&gt;vermelho&lt;/span&gt; (mistério) sempre deu &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;laranja&lt;/span&gt;. E se tá &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;laranja&lt;/span&gt;, tá perfeito. É assim que funciona, pelo menos pra mim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;“&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;Não era bege.&lt;br /&gt;Nem era marrom fraquinho.&lt;br /&gt;Quase que podia ser uma cor que o meu Amigo gostava e que ele chamava de siena. Mas também não era.&lt;br /&gt;Não tinha cor de rosa nem laranja, o que que era então?&lt;br /&gt;Aí eu inventei que era&lt;/span&gt; &lt;span style="color:#ff0000;"&gt;cor-de-saudade&lt;/span&gt; e pronto.&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;” &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#ff0000;"&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://instintosdissonantes.blogspot.com/"&gt;Obrigada pelos livros \o/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="color:#c0c0c0;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;color:#666666;"&gt;Obs: membros novos por aqui: &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Hedryan (Rê) e Letícia&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;. ;D&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-1974586437412273727?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/1974586437412273727/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=1974586437412273727&amp;isPopup=true' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1974586437412273727'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/1974586437412273727'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/10/as-cores.html' title='As cores'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RykeYca2S7I/AAAAAAAAAIM/Ej_L13Odt_0/s72-c/980046512_3e3c01c427.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8856573175066995380</id><published>2007-10-29T16:37:00.000-07:00</published><updated>2007-10-29T17:57:28.027-07:00</updated><title type='text'>Mudando template</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Mudando o template, tomei a liberdade de retirar a foto de Neto e Verner porque o blog já estava sobre as minhas costas mesmo, tenho certeza que não irão se importar, sei que não faz muita diferença. ;D Mas agradeço pelo tempo – ótimo - em que me ajudaram a manter isso aqui.&lt;br /&gt;Bom, não estou tão bem, tava precisando sentir esse ar de mudança e já que, agora, não pode ser em mim, quis mudar aqui mesmo. Sei que não ficou tão bom, mas é isso aí.&lt;br /&gt;E eu nem vou tentar me prolongar porque tudo que eu começo a escrever acaba no mesmo ponto que eu não quero extravasar.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#999999;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;“&lt;/span&gt;Madrugada... e esta solidão crescendo,&lt;br /&gt;esta nostalgia maior, e maior, e maior,&lt;br /&gt;de não se sabe o quê&lt;br /&gt;— nunca se sabe o quê...&lt;br /&gt;que haverá nestas horas sozinhas e geladas,&lt;br /&gt;para assim trazer à tona as indefinidas mágoas,&lt;br /&gt;as saudades e as ânsias sem motivo&lt;br /&gt;— de que não sabemos o motivo?...&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;” &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Adolfo Casais&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#999999;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;"&lt;/span&gt;Preciso descobrir se é errado falar palavrões. É tão bom! Se for certo, nas horas de necessidade, é claro, posso dispensar o travesseiro que já está furado de tanto eu dar murro nele.&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;"&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Adélia Prado&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8856573175066995380?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8856573175066995380/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8856573175066995380&amp;isPopup=true' title='9 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8856573175066995380'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8856573175066995380'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/10/mudando-template.html' title='Mudando template'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6407276153615408792</id><published>2007-10-22T18:48:00.000-07:00</published><updated>2007-10-22T19:04:39.577-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;span style="font-size:180%;color:#cccccc;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;"Não&lt;/span&gt; me importa a &lt;span style="font-size:78%;"&gt;palavra&lt;/span&gt;, esta &lt;span style="font-size:78%;"&gt;corriqueira&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Quero&lt;/span&gt; é o &lt;span style="font-size:180%;"&gt;esplêndido caos&lt;/span&gt; de onde emerge a &lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;sintaxe&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(...)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A &lt;span style="font-size:180%;"&gt;palavra&lt;/span&gt; é &lt;span style="font-size:78%;"&gt;disfarce&lt;/span&gt; de uma coisa &lt;span style="font-size:130%;"&gt;mais grave&lt;/span&gt;, &lt;span style="font-size:180%;"&gt;surda-muda&lt;/span&gt;,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foi&lt;span style="font-size:130%;"&gt; inventada&lt;/span&gt; &lt;span style="font-size:180%;"&gt;para &lt;span style="font-size:130%;"&gt;ser&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;calada.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em momentos de graça,&lt;span style="font-size:78%;"&gt; infreqüentíssimos&lt;/span&gt;,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;se &lt;span style="font-size:180%;"&gt;poderá apanhá-la&lt;/span&gt;: um peixe &lt;span style="font-size:78%;"&gt;vivo&lt;/span&gt; com a &lt;span style="font-size:78%;"&gt;mão&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Puro&lt;/span&gt; &lt;span style="font-size:180%;"&gt;susto&lt;/span&gt; e &lt;span style="font-size:180%;"&gt;terror&lt;/span&gt;."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;[Adélia Prado]&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;Bom. &lt;span style="font-size:180%;"&gt;Nunca&lt;/span&gt; tente entender uma situação que te &lt;span style="font-size:78%;"&gt;aflinge&lt;/span&gt;, você só &lt;span style="font-size:180%;"&gt;não conseguirá&lt;/span&gt; entendê-la, como ficará mais &lt;span style="font-size:78%;"&gt;confuso&lt;/span&gt;. É assim&lt;span style="font-size:180%;"&gt;!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#cccccc;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#cccccc;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/VPXwVPvWVo4&amp;amp;rel=" width="425" height="355" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6407276153615408792?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6407276153615408792/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6407276153615408792&amp;isPopup=true' title='7 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6407276153615408792'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6407276153615408792'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/10/no-me-importa-palavra-esta-corriqueira.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-4864668776456497007</id><published>2007-10-14T10:08:00.000-07:00</published><updated>2008-03-31T17:35:42.002-07:00</updated><title type='text'>Pro nada.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Você consegue perceber as proporções do que você causou? Você consegue olhar para trás e perceber a bagunça que você deixou aqui?&lt;br /&gt;Não, você não consegue porque você sequer olha pra trás. Às vezes é necessário refazer o caminho, talvez algo tenha caído do seu bolso e você nem tenha notado.&lt;br /&gt;Não, você não precisa olhar pra trás porque você ignora o passado, não sabe que é com ele que construirá o seu futuro.&lt;br /&gt;Olha ao redor, vê alguma coisa? Sente o ar pesado e os pêlos respondendo ao calor da tua voz? Não, você não vê, você não percebe, você nem notou a minha ausência, você é sempre quem comanda a situação. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Sabe o que acontece? Você precisa arrumar os óculos – ou trocá-los – porque eles não te servem mais. A tua hipermetropia me irrita! &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Você sabe quanto tempo isso ficou guardado? Ou pouco importa? É, sempre esse mesmo descaso com o sentir alheio. Você não percebe mesmo e essa sua indiferença me tornou obtuso.&lt;br /&gt;O buraco que você causou está sendo tapado, aos poucos, com o que restou de concreto aqui dentro. E saiba de uma coisa, você foi imprescindível ao meu crescimento. É, você não foi de todo ruim, muito embora pareça. Você me fez crescer, ainda que por sofrimento. Você saiu e deixou o peso todo sobre mim, a bagunça que eu vou ter que arrumar – mais uma vez – sozinha.&lt;br /&gt;Sabe aquele disco? Furou de tanto que ouvi esperando que você voltasse. Ora, sem surpresas, você não voltou! E eu continuei aqui, esperando...&lt;br /&gt;Mas saiba que hoje, apesar de carregar uma ferida escancarada, eu consegui, consegui segurar o teu veneno antes que ele me consumisse. Hoje eu sou imune aos teus perigos; hoje eu não preciso mais do teu abraço pra chorar e nem das tuas mãos pra me levantar, caso eu caia. Hoje eu sou um alguém melhor que até consegue sorrir.&lt;br /&gt;E você - que carrega tantas mentiras, que não sabe o valor de sentir - quem é?&lt;br /&gt;Você veio do nada, conquistou tudo, foi embora do nada e vai voltar exatamente de onde você veio: pro nada!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Domingo, 23/04/2006.&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De tantos, restaram três textos largados dentro de antigos cadernos do colégio. Dois deles foram, como os outros, pro lixo porque pouco me servem. Esse aí eu achei bonitinho (depois de uma arrumadinha, claro). ;D &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Beijos ;*&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Seja dono do seu próprio umbigo:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/20g1imYGvu0&amp;amp;rel=" width="425" height="353" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-4864668776456497007?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/4864668776456497007/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=4864668776456497007&amp;isPopup=true' title='10 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4864668776456497007'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4864668776456497007'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/10/voc-consegue-perceber-as-propores-do.html' title='Pro nada.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7864993616767852438</id><published>2007-10-12T05:19:00.000-07:00</published><updated>2007-10-12T05:52:25.085-07:00</updated><title type='text'>Crianças</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;"Às vezes somos possuídos por uma sensação de tristeza que não conseguimos controlar, dizia ele. Percebemos que o instante mágico daquele dia passou, e nada fizemos. Então, a vida esconde sua magia e a sua arte.&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Temos que escutar a criança que fomos um dia, e que ainda existe dentro de nós. Esta criança entende de instantes mágicos. Podemos sufocar seu pranto, mas não podemos calar sua voz. &lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Esta criança que fomos um dia continua presente. Bem-aventurados os pequeninos, porque deles é o Reino dos Céus.&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Se não nascermos de novo, se não tornarmos a olhar a vida com a inocência e o entusiasmo da infância, não existe mais sentido em viver.&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Existem muitas maneiras de se cometer suicídio. Os que tentam matar o corpo ofendem a lei de Deus. Os que tentam matar a alma também ofendem a lei de Deus, embora seu crime seja menos visível aos olhos do homem.&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Prestemos atenção ao que nos diz a criança que temos guardadas no peito. Não nos envergonhemos por causa dela. Não vamos deixar que ela tenha medo, porque está só e quase nunca é ouvida. &lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Vamos permitir que ela tome um pouco as rédeas de nossa existência. Esta criança sabe que um dia é diferente do outro. &lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Vamos fazer com que se sinta de novo amada. Vamos agradá-la - mesmo que signifique agir de maneira a que não estamos acostumados, mesmo que pareça tolice aos olhos dos outros. &lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Lembrem-se que a sabedoria dos homens é loucura diante de Deus. Se escutarmos a criança que temos na alma, nossos olhos tornarão a brilhar. Se não perdermos o contato com esta criança, não perderemos o contato com a vida."&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Paulo Coelho - "Nas margens do rio Piedra eu sentei e chorei."&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Feliz dia das crianças a vocês, crianças crescidinhas. ;D&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/NKlye8_U1RQ&amp;amp;rel=" width="425" height="353" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7864993616767852438?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7864993616767852438/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7864993616767852438&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7864993616767852438'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7864993616767852438'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/10/crianas.html' title='Crianças'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6307524719401041765</id><published>2007-10-05T17:36:00.000-07:00</published><updated>2007-10-07T08:11:36.448-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;"Tempo de letras magras.” Esse é o trocadilho que melhor define a minha dificuldade agora. Às vezes acho que ando desaprendendo a escrever, parece que a regressão tem se apossado de mim cada vez mais. Portanto vou passar a obrigação a quem mesmo sem ter o que dizer, diz com maestria:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Meu Deus do céu, não tenho nada a dizer. O som de minha máquina é macio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que é que eu posso escrever? Como recomeçar a anotar frases? A palavra é o meu meio de comunicação. Eu só poderia amá-la. Eu jogo com elas como se lançam dados: acaso e fatalidade. A palavra é tão forte que atravessa a barreira do som. Cada palavra é uma idéia. Cada palavra materializa o espírito. Quanto mais palavras eu conheço, mais sou capaz de pensar o meu sentimento.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Devemos modelar nossas palavras até se tornarem o mais fino invólucro dos nossos pensamentos. Sempre achei que o traço de um escultor é identificável por um extrema simplicidade de linhas. Todas as palavras que digo - é por esconderem outras palavras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(...)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Simplesmente não há palavras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O que não sei dizer é mais importante do que o que eu digo. Acho que o som da música é imprescindível para o ser humano e que o uso da palavra falada e escrita são como a música, duas coisas das mais altas que nos elevam do reino dos macacos, do reino animal, e mineral e vegetal também. Sim, mas é a sorte às vezes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sempre quis atingir através da palavra alguma coisa que fosse ao mesmo tempo sem moeda e que fosse e transmitisse tranqüilidade ou simplesmente a verdade mais profunda existente no ser humano e nas coisas. Cada vez mais eu escrevo com menos palavras. Meu livro melhor acontecerá quando eu de todo não escrever. Eu tenho uma falta de assunto essencial. Todo homem tem sina obscura de pensamento que pode ser o de um crepúsculo e pode ser uma aurora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Simplesmente as palavras do homem.”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Clarice Lispector&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ontem eu tava pensando sobre a idéia que as pessoas fazem sobre poesia. Hoje ela tomou um sentido bastante confuso. Tenho me deparado com pessoas que a usam como meio de conquista.&lt;br /&gt;Uns escrevem poemas imensos, dizem que quanto maior forem, mais bonitos e eloqüentes; outros fazem textos belíssimos, com expressões marcantes e bem definidas. Quanto disso é válido?&lt;br /&gt;Sabe, já ganhei algumas poesias bastante agradáveis, alguns textos lindos e tocantes, porém a coisa mais poética que li até hoje, a poesia que mais me disse, tinha um sentido enorme e tava expressa em uma pequena frase em uma mensagem de celular de alguém que não tinha o menor propósito de poetizar. Infelizmente, por culpa da minha imensa ignorância, apaguei sem realmente admirá-la, mas é como se ela tivesse se transportado de lá pro fundo da minha mente com um simples passar de olhos. É essa poesia que me impede de escrever. Talvez eu consiga, um dia, escrever algo que seja ao menos comparável. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;;)&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/Wg9RMpzSYCM&amp;amp;rel=" width="425" height="353" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6307524719401041765?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6307524719401041765/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6307524719401041765&amp;isPopup=true' title='7 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6307524719401041765'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6307524719401041765'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/10/tempo-de-letras-magras.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6275275819788810575</id><published>2007-10-01T17:54:00.000-07:00</published><updated>2007-10-01T18:24:46.542-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="left"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;Giramundo,&lt;/span&gt; &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Me leve pra outro lugar.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#3333ff;"&gt;&lt;strong&gt;Sua estrela, &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;a música,&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#009900;"&gt;me ensina o caminho&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#666600;"&gt;Se um dia eu quiser ver&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;strong&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#993300;"&gt;o que meus olhos não alcançarem.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;strong&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Eu tenho algo pra dizer,&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;mas não falo a sua língua.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;É mais do que querer,&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffffcc;"&gt;eu sei que eu vou te encontrar,&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffff00;"&gt;estrela de muitas pontas,&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;strong&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;seus milhões de retalhos!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#00cccc;"&gt;Giramundo,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#996633;"&gt;Eu sei que eu vou te encontrar,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Me faltam as palavras,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#ffff00;"&gt;mas quem fala é a música.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff99ff;"&gt;Te chamo pra essa dança,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ffccff;"&gt;com você meu corpo gira&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="color:#009900;"&gt;Em cada movimento&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Te descubro um pouco mais!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;Me perco nas batidas,&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;pois meu coração dispara.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Invento um novo amor&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;Nessa língua universal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Giramundo,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#66cccc;"&gt;Desejo não vai me faltar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#ffcc99;"&gt;Em cada movimento&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="color:#33ccff;"&gt;um feixe de cores.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Eu sigo essa viagem,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#cc9933;"&gt;Giramundo, mundo gira,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="color:#99ff99;"&gt;Na minha mala leve&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ffff00;"&gt;as maçãs do meu amor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#ffcc99;"&gt;São tantos decibéis&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="color:#ffcccc;"&gt;para abrir esse caminho.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#33ff33;"&gt;De coração aberto,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Hoje ninguém fica sozinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#cccccc;"&gt;Gira, gira, gira, gira, Giramundo; gira, gira, gira, gira, Giramundo,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Me leve para outro lugar!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/_PUZfatQfKI&amp;amp;rel=" width="425" height="353" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;strong&gt;"Me faltam as palavras, mas quem fala é a música."&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6275275819788810575?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6275275819788810575/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6275275819788810575&amp;isPopup=true' title='10 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6275275819788810575'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6275275819788810575'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/10/giramundo.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6516300470276367348</id><published>2007-09-27T14:30:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:48.888-08:00</updated><title type='text'>São Cosme e São Damião</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RvwjVWFJuUI/AAAAAAAAAG8/7xWdB9lHVuI/s1600-h/P1050295.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5115002126397454658" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RvwjVWFJuUI/AAAAAAAAAG8/7xWdB9lHVuI/s320/P1050295.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; Aqui no Desterro sempre foi assim, bastava anunciar que o dia de São Cosme e Damião estava próximo que se formava aquele alvoroço. Crianças de todos os cantos do Centro Histórico invadiam as ruas em busca de bombons e doces. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Na minha época, os pontos eram fixos, já sabíamos exatamente a hora e as portas: pela manhã era na porta da Dona Ana Eugênia; a tarde, na casa de Dona Maria. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Pois bem. Estava eu lendo um texto, quando uma multidão de guri invadiu a rua, em coro: "Queremos bombons, queremos bombons." Na gritaria, eu pouco entendi que se tratava de "bombons"" (¬¬'). Era uma euforia tão grande, que por pouco não derrubaram os portões das casas (foto)!&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Fiquei pensando depois: &lt;strong&gt;Quanto vale a felicidade de uma criança? &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A gente sempre querendo tudo, buscando mais e mais responsabilidades, enquanto elas se preocupam apenas, num dia como hoje, em sair de casa pra conseguir alguns bombons. Isso é a compensação de um dia! Depois da corrida pelos bombons, o bom é voltar pra casa e exibir a quantidade conseguida depois de bastante esforço. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Vamos tentar fazer isso também, buscar felicidade nas coisas mais simples como se não existisse nada melhor do que o "simples" a se fazer. Isso me fez lembrar uma certa professora e um certo poema de Fernando Pessoa: &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;"Para ser grande, sê inteiro: nada &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;Teu exagera ou exclui. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;Sê todo em cada coisa. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;Põe quanto és &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;No mínimo que fazes. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;Assim em cada lago a Lua toda &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;Brilha, porque alta vive."&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#666666;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ser todo em coisa, colocar o quanto nós somos nas menores ações. Isso também é muito válido! Depois de certo tempo, nós vamos nos dando conta do quanto era bom quando não carregávamos tanto peso nas costas, de quanto valor tinha arrecadar bombons também. &lt;strong&gt;Quanto disso nós deixamos passar? Quantas coisas e tarefas desimportantes tomaram nosso tempo?&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu não sei quanto vale, exatamente, a felicidade de uma criança, mas pode ser algo em torno do peso de um saquinho de bombons.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ffffff;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;FELICIDADE É:&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;"Se tudo na vida é relativo,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Relativa também é a idéia&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que cada um faz da felicidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para uns, felicidade é&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Dinheiro no bolso,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Cerveja na geladeira,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Roupa nova no armário.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para outros a felicidade&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Representa o sucesso,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A carreira brilhante,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O simples fato de se achar importante (ainda que na verdade as coisas não sejam bem assim).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para outros tantos,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ser feliz é conhecer o mundo,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ter um conhecimento profundo&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Das coisas da Terra e do Ar.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Mas para mim, ser feliz é diferente&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ser feliz é ser gente,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;É ter vida,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que como dizia o poeta:&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;"É bonita, é bonita e é bonita..." &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Felicidade é a família reunida,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;É viver sem chegada, sem partida,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;É sonhar, é chorar, é sorrir...&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Felicidade é viver cercado de amor,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;É plantar amizade, é o calor&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Do abraço daquele amigo,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que mesmo distante,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Lembrou de dizer: "Alô" &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Ser feliz,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;É acordar às cinco da matina,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Depois de ter ido dormir às três da madrugada,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;com sono e pra lá de cansado,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;só pra dar uma pontinha da cama, pro filho ou pro cachorro dormir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ser feliz é ver todo dia&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Um sorriso de criança,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;musica, é a dança,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;É a paz, é o prazer&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;De descobrir a cada dia&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que a vida se inicia novamente,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A cada amanhecer.&lt;br /&gt;Ser feliz é ter violetas na janela,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;É chá de maçã com canela,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;E pipoca na panela,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;E um CD bem mela-mela,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Para esquentar o coração.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ser feliz é curtir sol radiante,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Frio aconchegante,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Chuvinha ou temporal.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ser feliz é enxergar o outro (e sabe-se lá quantos outros, que cruzam nossa estrada).&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ser feliz é fazer da vida,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Uma grande aventura,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A maior loucura,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Um enorme prazer. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Ser feliz é ser amigo,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Mas antes de tudo é ter amigos!"&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;(autor desconhecido)&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6516300470276367348?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6516300470276367348/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6516300470276367348&amp;isPopup=true' title='8 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6516300470276367348'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6516300470276367348'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/09/so-cosme-e-so-damio.html' title='São Cosme e São Damião'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RvwjVWFJuUI/AAAAAAAAAG8/7xWdB9lHVuI/s72-c/P1050295.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3434615538808863164</id><published>2007-09-25T10:23:00.000-07:00</published><updated>2007-09-25T13:27:29.503-07:00</updated><title type='text'>Metáfora</title><content type='html'>&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;do Lat. &lt;em&gt;metaphora &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:130%;"&gt;s. f.,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;tropo em que a significação natural de uma palavra é substituída por outra, por&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;virtude de relação de semelhança subentendida;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;tropo;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;sentido figurado;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;imagem;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;figura;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;“(...) Também eu tenho servido de agulha a muita linha ordinária!”&lt;/strong&gt; Machado de Assis, “Um apólogo.”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Agora me deparo com este monstro a toda hora, de certo que não é muito assustador, mas sim inebriante. Parei um minuto pra pensar sobre coisas e me veio a mente uma metáfora, o meu chamado curativo que tantos não quiseram entender e pediram explicação, mas é como diz Pablo Neruda: “Se explicado com outras palavras, torna-se banal.” Algumas coisas, realmente, não precisam de explicação, precisam ser sentidas, simplesmente. Depois entrei &lt;/span&gt;&lt;a href="http://instintosdissonantes.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:130%;"&gt;neste blog &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:130%;"&gt;e me deparei com a metáfora do papel, depois &lt;/span&gt;&lt;a href="http://vernerbezerra.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:130%;"&gt;neste&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:130%;"&gt; com a metáfora da mala; mais tarde, lendo um livro de contos machadianos, encontrei a metáfora &lt;strong&gt;perfeita&lt;/strong&gt; da agulha e da linha e eu não vou passar sem dividir com vocês, né?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;UM APÓLOGO&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;"ERA UMA VEZ uma agulha, que disse a um novelo de linha:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;— Por que está você com esse ar, toda cheia de si, toda enrolada, para fingir que vale alguma coisa neste mundo?&lt;br /&gt;— Deixe-me, senhora.&lt;br /&gt;— Que a deixe? Que a deixe, por quê? Porque lhe digo que está com um ar insuportável? Repito que sim, e falarei sempre que me der na cabeça.&lt;br /&gt;— Que cabeça, senhora? A senhora não é alfinete, é agulha. Agulha não tem cabeça. Que lhe importa o meu ar? Cada qual tem o ar que Deus lhe deu. Importe-se com a sua vida e deixe a dos outros.&lt;br /&gt;— Mas você é orgulhosa.&lt;br /&gt;— Decerto que sou.&lt;br /&gt;— Mas por quê?&lt;br /&gt;— É boa! Porque coso. Então os vestidos e enfeites de nossa ama, quem é que os cose, senão eu?&lt;br /&gt;— Você? Esta agora é melhor. Você é que os cose? Você ignora que quem os cose sou eu, e muito eu?&lt;br /&gt;— Você fura o pano, nada mais; eu é que coso, prendo um pedaço ao outro, dou feição aos babados...&lt;br /&gt;— Sim, mas que vale isso? Eu é que furo o pano, vou adiante, puxando por você, que vem atrás, obedecendo ao que eu faço e mando...&lt;br /&gt;— Também os batedores vão adiante do imperador.&lt;br /&gt;— Você é imperador?&lt;br /&gt;— Não digo isso. Mas a verdade é que você faz um papel subalterno, indo adiante; vai só mostrando o caminho, vai fazendo o trabalho obscuro e ínfimo. Eu é que prendo, ligo, ajunto...&lt;br /&gt;Estavam nisto, quando a costureira chegou à casa da baronesa. Não sei se disse que isto se passava em casa de uma baronesa, que tinha a modista ao pé de si, para não andar atrás dela. Chegou a costureira, pegou do pano, pegou da agulha, pegou da linha, enfiou a linha na agulha, e entrou a coser. Uma e outra iam andando orgulhosas, pelo pano adiante, que era a melhor das sedas, entre os dedos da costureira, ágeis como os galgos de Diana — para dar a isto uma cor poética. E dizia a agulha:&lt;br /&gt;— Então, senhora linha, ainda teima no que dizia há pouco? Não repara que esta distinta costureira só se importa comigo; eu é que vou aqui entre os dedos dela, unidinha a eles, furando abaixo e acima.&lt;br /&gt;A linha não respondia nada; ia andando. Buraco aberto pela agulha era logo enchido por ela, silenciosa e ativa como quem sabe o que faz, e não está para ouvir palavras loucas. A agulha vendo que ela não lhe dava resposta, calou-se também, e foi andando. E era tudo silêncio na saleta de costura; não se ouvia mais que o plic-plic plic-plic da agulha no pano. Caindo o sol, a costureira dobrou a costura, para o dia seguinte; continuou ainda nesse e no outro, até que no quarto acabou a obra, e ficou esperando o baile.&lt;br /&gt;Veio a noite do baile, e a baronesa vestiu-se. A costureira, que a ajudou a vestir-se, levava a agulha espetada no corpinho, para dar algum ponto necessário. E quando compunha o vestido da bela dama, e puxava a um lado ou outro, arregaçava daqui ou dali, alisando, abotoando, acolchetando, a linha, para mofar da agulha, perguntou-lhe:&lt;br /&gt;— Ora agora, diga-me quem é que vai ao baile, no corpo da baronesa, fazendo parte do vestido e da elegância? Quem é que vai dançar com ministros e diplomatas, enquanto você volta para a caixinha da costureira, antes de ir para o balaio das mucamas? Vamos, diga lá.&lt;br /&gt;Parece que a agulha não disse nada; mas um alfinete, de cabeça grande e não menor experiência, murmurou à pobre agulha:&lt;br /&gt;— Anda, aprende, tola. Cansas-te em abrir caminho para ela e ela é que vai gozar da vida, enquanto aí ficas na caixinha de costura. Faze como eu, que não abro caminho para ninguém. Onde me espetam, fico.&lt;br /&gt;Contei esta história a um professor de melancolia, que me disse, abanando a cabeça: — Também eu tenho servido de agulha a muita linha ordinária!"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Machado de Assis.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;Tudo a mesma coisa:&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; Viram a moral do alfinete? Papo! No final todo mundo acaba servindo de agulha pro outro, até mesmo o alfinete. Ele não sai abrindo caminhos pra linha, mas é quem precisa segurar a "barra" e o "peso" do pano! No final, tal qual a agulha, vai acabar na caixinha. ;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:130%;"&gt;Aprender a viver (Beijos não são contratos) - William Shakespeare:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/aEVg3WGUQ8g" width="425" height="353" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3434615538808863164?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3434615538808863164/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3434615538808863164&amp;isPopup=true' title='10 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3434615538808863164'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3434615538808863164'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/09/metfora.html' title='Metáfora'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3464988429364079696</id><published>2007-09-22T06:58:00.000-07:00</published><updated>2007-09-22T07:05:47.411-07:00</updated><title type='text'>Luxúria - Lama</title><content type='html'>...E vamos sendo consumidos, aos poucos, por palavras que alguém esqueceu de selecionar!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Só pra dividir com vocês:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/tdwVzteWNjc" width="425" height="353" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Não, não dê mais tantas voltas, não&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Se chicoteia assim por qualquer perdão&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Todo esse teatro não impressiona&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Por maior que seja sua recompensa&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Não se importe tanto assim&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Com sua imagem decadente, enfim&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Nada adianta depois se lamentar&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Por maior que seja sua displicência&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Volta, ou vá embora, meu amor&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Sem ameaças, ensaiadas na frente do espelho&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;O caminho mais fácil, nem sempre é melhor que o da dor&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Dê uma chance pra vida, te mostrar&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Um jeito menos doloroso de se despedir&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Não seja assim tão dura, com as palavras&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Lave bem as suas mãos antes de se decidir&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Tira essa lama das botas,&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Antes de me dar as costas&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3464988429364079696?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3464988429364079696/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3464988429364079696&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3464988429364079696'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3464988429364079696'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/09/luxria-lama.html' title='Luxúria - Lama'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3816164065012966090</id><published>2007-09-19T11:38:00.000-07:00</published><updated>2007-09-19T12:21:00.886-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Ontem, na aula de Produção Textual, a professora nos indagou: “Há quem não saiba escrever?”. E eu fiquei um tempão pensando, enquanto ela costurava outros assuntos. Eu ouço muito esse tipo de coisa, mas claro que eu nunca acredito, acho que todo mundo, por mais que não demonstre, tem capacidade de fazer um bom texto. O que acontece é que muita gente não pára pra realmente tentar escrever. Claro que escrever é um dom, mas é um dom que basta ser trabalhado! Como a mesma professora, parafraseando alguém, disse: “Em um texto há uma inspiração divina, mas tem também muito suor.” Se você não sentar, tirar pelo menos 4 horas do seu dia pra escrever duas linhas (pelo menos!) você, de fato, não vai escrever bem e vai sentir maior dificuldade em fazê-lo. E, se por acaso, a pessoa não pratica a escrita e não lê, pior ainda. Portanto, queridos, não tem essa história de “Eu não sei, eu não consigo!”, é só fazer. E é claro que nas primeiras tentativas, não vai sair um texto perfeito e belíssimo, é com o tempo que pega-se o jeito.&lt;br /&gt;Outro dia recebi um amigo meu, de outro turno da faculdade, pelos corredores do curso de Letras que me perguntou, segundo o que ele tinha ficado sabendo, se o curso era totalmente diferente do que se vê no segundo grau. E eu digo que agora eu só ando me surpreendendo, cada dia mais e mais. Hoje tava conversando com um colega de sala sobre o que os professores pedem que seja lido e o que eles pregam em sala. Quando eu entrei no curso, pensei que fosse passar um bom período da minha vida aprendendo Gramática Normativa. É tudo ao contrário: os professores dizem que nós temos uma língua totalmente independente da Gramática e é com isso, pelo menos agora, que nós vamos trabalhar. É claro que o conhecimento gramatical é necessário, mas não totalmente. Temos uma língua viva e, por isso, em mudança diária; a gramática entra aí apenas como um livro, de regras, para aprendermos, segundo a normal culta, a escrever e falar melhor. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Por isso, queridos, deixemos esse preconceito lingüístico de lado. Que cada um escreva e fale como achar que deve!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;E... mudando de assunto:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; Não há nada pior na vida de alguém do que ser “transição” pro outro, do que ser CURATIVO. E ai de quem pensa que o curativo não serve pra nada, só pra estancar o sangue e não deixar visível uma ferida. Reparem, então: quando tiramos o curativo, ele tá super sujo e maltratado. E, apesar de ter estancado o teu sangue, ele vai acabar no lixo. =/&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Álvares de Azevedo - Saudade&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/bYjrIt-Mcrg" width="425" height="353" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3816164065012966090?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3816164065012966090/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3816164065012966090&amp;isPopup=true' title='10 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3816164065012966090'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3816164065012966090'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/09/ontem-na-aula-de-produo-textual.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-2415076895678667251</id><published>2007-09-06T20:48:00.000-07:00</published><updated>2007-09-06T21:11:21.687-07:00</updated><title type='text'>Algumas coisas nunca mudam!</title><content type='html'>Algumas coisas nunca mudam: o cheiro que ficou nunca vai mudar! Toda vez que o perfume for sentido, dentre uma multidão de cheiros, ele vai ser facilmente reconhecido.&lt;br /&gt;Um dia aquele sentimento vai morrer, ou adormecer, mas as estrelas presenciaram as lágrimas e os sorrisos e serão eternas testemunhas do que existiu; como o casal que num final de tarde, em um lugar qualquer, cravou nomes em uma árvore e essa ferida vai permanecer nela por muito tempo, ainda que o sentimento tenha se despedaçado. Um dia alguém vai passar por ali e, com os dedos, sentirá a intensidade do que foi vivido. E nada terá sido em vão, mesmo que, de imediato, não se dê conta. Algumas coisas nunca mudam!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/JNXvp88TYyo" width="425" height="353" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;(E tem gente que não gosta dessa música... =\)&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-2415076895678667251?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/2415076895678667251/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=2415076895678667251&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2415076895678667251'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2415076895678667251'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/09/algumas-coisas-nunca-mudam.html' title='Algumas coisas nunca mudam!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7950254514131862921</id><published>2007-08-23T12:49:00.000-07:00</published><updated>2007-08-23T12:58:26.718-07:00</updated><title type='text'>Oswaldo Montenegro - METADE</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/80jO9cGVBSY" width="425" height="353" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;"(...) Que o medo da solidão se afaste e que o convívio comigo mesmo se torne ao menos suportável. Que o espelho reflita em meu rosto um doce sorriso que eu me lembro ter dado na infância. Porque metade de mim é a lembrança do que fui,  a outra metade não sei (...)"&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7950254514131862921?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7950254514131862921/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7950254514131862921&amp;isPopup=true' title='6 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7950254514131862921'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7950254514131862921'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/08/oswaldo-montenegro-metade.html' title='Oswaldo Montenegro - METADE'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6936114470796913147</id><published>2007-08-16T16:44:00.000-07:00</published><updated>2007-08-16T17:01:10.928-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Ela acordou tarde, como muito tem acontecido, sob vozes e ordens. Ninguém quer mais vê-la funcionar tão dispersamente.&lt;br /&gt;Levantou-se ainda tonta e um pouco desacordada, irritada por não ter acordado por seu relógio biológico, sem motivos pra levantar, a não ser por já passar das três da tarde. Olhou-se no espelho, pôde ver-se descabelada, com a maquiagem borrada; a cabeça, pulsantemente, dolorida, denunciando a noite anterior.&lt;br /&gt;Por tanto tempo isso tem se repetido: as coisas, antes banais, ganharam horas cronológicas para acontecerem e têm tomado grande parte do seu tempo.&lt;br /&gt;Ela tem andado pouco, se movimentado pouco e se tornado uma pessoa, discretamente, monótona - muito embora demonstre o contrário.&lt;br /&gt;Os amigos que antes completavam-lhe o tempo com conversas aprazíveis, até mesmo eles, parecem distantes, apesar de próximos.&lt;br /&gt;A sua cabeça não é mais a mesma, as opiniões têm mudado bastante.&lt;br /&gt;Aquele ser que antes era o seu motivo de conexão, hoje não faz mais o seu coração bater aceleradamente.&lt;br /&gt;O passatempo na varanda tem se tornado obrigação; as ruas, ladeiras e becos, paisagens inevitáveis. O violão, onde dedilha dissonantes melodias, tornou-se seu inseparável companheiro.&lt;br /&gt;Ela liga o rádio esperando ouvir algo de agradável, porém se depara com a música que tenta evitar, a melodia que ensurdece-lhe; aquela que já criou vida própria aos seus ouvidos.&lt;br /&gt;A esta altura só sobram folhas de papel e uma caneta, onde ela se desmancha em versos, onde derrama seus sentimentos e que ela, somente ela, lê e entende.&lt;br /&gt;Por mais que ela tente, por mais que o seu o maior motivo tenha morrido, ainda não consegue se achar. Mas tenta. Assim vai ficando enquanto não encontra seu porquê.&lt;br /&gt;E o que eu queria mesmo era que tudo estivesse, realmente, em terceira pessoa, porque o bom da vida é ser narrador, ser simples personagem, às vezes, torna-se chato. Ah, e ser narrador onisciente, claro! &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;O TEATRO MÁGICO + DOUTORES DA ALEGRIA dá nisso:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/iSbiKzU4-jI" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;"(...) Meninas são bruxas e fadas, palhaço é um homem todo pintado de piadas! Céu azul é o telhado do mundo inteiro, sonho é uma coisa que fica dentro do meu travesseiro! Velhinhos são crianças nascidas faz tempo! Com água e farinha eu colo figurinha e foto em documento! Escola é onde a gente aprende palavrão... Tambor no meu peito faz o batuque do meu coração! (...)"&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6936114470796913147?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6936114470796913147/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6936114470796913147&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6936114470796913147'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6936114470796913147'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/08/blog-post.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6931594015213579885</id><published>2007-08-12T11:47:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:49.787-08:00</updated><title type='text'>Pais</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Rr9WWsRE3eI/AAAAAAAAACc/8787fBUy4Uo/s1600-h/eu+e+papai.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097888251046583778" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Rr9WWsRE3eI/AAAAAAAAACc/8787fBUy4Uo/s320/eu+e+papai.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;"Meu herói, meu bandido."&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Feliz dia dos pais ao meu e aos de vocês! ;)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/H4_tVMSPjFo" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;;~~&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6931594015213579885?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6931594015213579885/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6931594015213579885&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6931594015213579885'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6931594015213579885'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/08/pais.html' title='Pais'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Rr9WWsRE3eI/AAAAAAAAACc/8787fBUy4Uo/s72-c/eu+e+papai.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8870827754905109236</id><published>2007-08-08T16:29:00.000-07:00</published><updated>2007-08-08T17:17:21.193-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Eu acho que nunca toquei violão tanto quanto tenho tocado durante todas essas semanas. Nunca tinha parado pra analisar os calos que o violão me deixou depois de tantos anos. É estranho saber que toda a sensibilidade das pontas dos meus dedos da mão esquerda não existe mais. Eu sei que tudo que é bom exige uma certa amargura, de fato, mas não me importo se for essa a conseqüência de fazer música. Fora as outras dores, inclusive da minha coluna que me odeia!&lt;br /&gt;Ah, agradecer a Maiara pelos livros maravilhosos que ela tem me emprestado e contribuído pra que minha vida não seja tão monótona. \o/ Tou levando uma vida regada a música (graças a Jânia e Paulo!) e poesia (graças a Maiara!). Quer coisa melhor? =)&lt;br /&gt;Porque aí, nessa poesia, Drummond me lembra Renato Russo, Cássia Eller e Vanessa da Mata, o que me remete, novamente, a música e poesia:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;A HORA DO CANSAÇO&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"As coisas que amamos,&lt;br /&gt;as pessoas que amamos&lt;br /&gt;são eternas até certo ponto.&lt;br /&gt;Duram o infinito variável&lt;br /&gt;no limite de nosso poder&lt;br /&gt;de respirar a eternidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pensá-las é pensar que não acabam nunca,&lt;br /&gt;dar-lhes moldura de granito.&lt;br /&gt;De outra matéria se tornam, absoluta, numa outra (maior) realidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Começamos a esmaecer quando nos cansamos,&lt;br /&gt;e todos nos cansamos, por um ou outro itinerário,&lt;br /&gt;de aspirar a resina do eterno.&lt;br /&gt;Já não pretendemos que sejam imperecíveis.&lt;br /&gt;Restituímos cada ser e coisa à condição precária,&lt;br /&gt;rebaixamos o amor ao estado de utilidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Do sonho de eterno fica esse gosto acre&lt;br /&gt;na boca ou na mente, sei lá, talvez no ar. "&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Música perfeita:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/tec3vC7eui8" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Ah, tipo, demora um pouquinho pra começar a música, mas vale a pena esperar! =P&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;;**&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8870827754905109236?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8870827754905109236/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8870827754905109236&amp;isPopup=true' title='8 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8870827754905109236'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8870827754905109236'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/08/eu-acho-que-nunca-toquei-violo-tanto.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3027163733013949265</id><published>2007-07-31T15:56:00.000-07:00</published><updated>2007-07-31T16:19:22.770-07:00</updated><title type='text'>"Mas a minha tristeza é sossego."</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Pra não parar de ouvir:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/0zotFLsyIJ4" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;POEMA EM LINHA RETA&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;"Nunca conheci quem tivesse levado porrada.Todos os meus conhecidos têm sido campeões em tudo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;E eu, tantas vezes reles, tantas vezes porco, tantas vezes vil,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu tantas vezes irrespondivelmente parasita,Indesculpavelmente sujo.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu, que tantas vezes não tenho tido paciência para tomar banho,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu, que tantas vezes tenho sido ridículo, absurdo,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que tenho enrolado os pés publicamente nos tapetes das etiquetas,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que tenho sido grotesco, mesquinho, submisso e arrogante,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que tenho sofrido enxovalhos e calado,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que quando não tenho calado, tenho sido mais ridículo ainda;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu, que tenho sido cômico às criadas de hotel,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu, que tenho sentido o piscar de olhos dos moços de fretes,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu, que tenho feito vergonhas financeiras, pedido emprestado sem pagar,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu, que, quando a hora do soco surgiu, me tenho agachado para fora da possibilidade do soco;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu, que tenho sofrido a angústia das pequenas coisas ridículas,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu verifico que não tenho par nisto tudo neste mundo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Toda a gente que eu conheço e que fala comigo&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Nunca teve um ato ridículo, nunca sofreu enxovalho,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Nunca foi senão príncipe - todos eles príncipes - na vida...&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Quem me dera ouvir de alguém a voz humana&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que confessasse não um pecado, mas uma infâmia;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Que contasse, não uma violência, mas uma cobardia!&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Não, são todos o Ideal, se os oiço e me falam.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Quem há neste largo mundo que me confesse que uma vez foi vil?&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ó príncipes, meus irmãos,&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Arre, estou farto de semideuses!&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Onde é que há gente no mundo?&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Então sou só eu que é vil e errôneo nesta terra?&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Poderão as mulheres não os terem amado,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Podem ter sido traídos - mas ridículos nunca!&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;E eu, que tenho sido ridículo sem ter sido traído,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Como posso eu falar com os meus superiores sem titubear?&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Eu, que venho sido vil, literalmente vil,&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Vil no sentido mesquinho e infame da vileza."&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;[Fernando Pessoa]&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;Parafraseando Cecília Meireles: &lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;Só precisa explicar Fernando Pessoa, quem nunca olhou para o céu.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;"...há sem dúvidas quem ame o infinito, há sem dúvidas quem deseje o possível, há sem dúvidas quem não queira nada. Há 3 tipos de idealistas, e eu, nenhum deles. Porque amo infinitamente o finito, porque desejo impossivelmente o possível, porque quero tudo, ou um pouco mais, se puder ser, ou até se não puder ser..."&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;"Quem não vê bem uma palavra não pode ver bem uma alma." &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;"Eu que me agüente comigo e com os comigos de mim."&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;"Não tenho ambições nem desejos. Ser poeta não é uma ambição minha. É a minha maneira de estar sozinho. "&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;[...]&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;;*&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3027163733013949265?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3027163733013949265/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3027163733013949265&amp;isPopup=true' title='7 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3027163733013949265'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3027163733013949265'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/07/mas-minha-tristeza-sossego.html' title='&quot;Mas a minha tristeza é sossego.&quot;'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-7412730436947800648</id><published>2007-07-30T00:15:00.000-07:00</published><updated>2007-07-30T00:23:23.984-07:00</updated><title type='text'>Coisa nenhuma!</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;Mãos cheias, mãos vazias. Vai-e-vem. Não e sim. Esfera, círculo. Consoante, vogal. Afinar e Desafinar. Pensar, agir. Perguntar e Responder. Fazer por merecer. Esperar e realizar. Saber e aprender. Sumir, desfazer. Dançar e beber. Escrever, ler. Explicar e retroceder. Música e filme. Espelho e fotografia. Saudade e distância. Próximo e maduro. Ser alguém. Futuro e passado. Abrigo, aconchego. Longe e estranho. Calor e frio. Erro e acerto. Dó, ré, mi fá, sol, lá, si. Estresse, contagem regressiva. Microfone e melodia. Juntar tudo. Cabeça formada.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu queria escrever sobre qualquer coisa, pensei em um monte de coisa pra escrever sobre alguma coisa. Acabei com essa coisa que sei que não diz nenhuma coisa, mas acaba servindo pra certa coisa. De um jeito ou de outro acabo postando nessa coisa. Depois escrevo a respeito de outras coisas. Daquela noite, tantas coisas... Só me restaram dores e ressaca. Que coisa! Sei que vocês não vão entender muita coisa, mas qualquer coisa, qualquer dúvida sobre essa coisa, deixa um recado nessa coisa ou estarei online naquela outra coisa. &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Coisa &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;boa&lt;/span&gt; do passado: &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/2-V21HepcgY" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#999999;"&gt;Leve e flutuante, vida sem rumo&lt;br /&gt;Eu sei que poderia ser mais&lt;br /&gt;Basta eu querer.&lt;br /&gt;Quando me falta uma parte&lt;br /&gt;Sei muito bem onde deixei!&lt;br /&gt;Sou egoísta.&lt;br /&gt;Nada de praticidade.&lt;br /&gt;Cheia de problemas e defeitos gritantes.&lt;br /&gt;Poderia não dizer nada e não digo.&lt;br /&gt;Calo!&lt;br /&gt;O meu silêncio me aquece&lt;br /&gt;Esclarece minhas dúvidas&lt;br /&gt;Se elas me intrigam&lt;br /&gt;Sabem como desfazer.&lt;br /&gt;Não sou o que pensam&lt;br /&gt;Nunca serei.&lt;br /&gt;Não me idealizem, não mereço.&lt;br /&gt;Não preciso ser compreendida&lt;br /&gt;Preciso ficar em silêncio.&lt;br /&gt;O silêncio é o apoio do fraco,&lt;br /&gt;O desperdício do extrovertido&lt;br /&gt;A inspiração do poeta.&lt;br /&gt;Brincar com palavras,&lt;br /&gt;Escrever sobre nada&lt;br /&gt;Pra explicar nada.&lt;br /&gt;E sabem do que mais?&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;... algumas letras e muito SILÊNCIO!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-7412730436947800648?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/7412730436947800648/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=7412730436947800648&amp;isPopup=true' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7412730436947800648'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/7412730436947800648'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/07/coisa-nenhuma.html' title='Coisa nenhuma!'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-8465153078170057690</id><published>2007-07-21T11:21:00.000-07:00</published><updated>2007-07-21T11:25:39.486-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;blockquote&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;"O que faz você feliz?&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;A lua, a praia, o mar, a rua, a saia, amar, um doce, uma dança, um beijo ou é a goiabada com queijo? Afinal, o que faz você feliz? Chocolate, paixão, dormir cedo, acordar tarde, arroz com feijão, matar a saudade, o aumento, a casa, o carro que você sempre quis, ou são os sonhos que te fazem feliz? Um filme, um dia, uma semana, um bem, um biquíni, a grama, dormir na rede, matar a sede, ler ou viver um romance? O que faz você feliz? Um lápis, uma letra, uma conversa boa, um cafuné, café com leite, rir à toa, um pássaro, ser dono do seu nariz ou será um choro que te faz feliz? A causa, a pausa, o sorvete, sentir o vento, esquecer o tempo, o sal, o sol, um som, o ar, a pessoa ou o lugar? Agora me diz: O que faz você feliz?"&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;[Arnaldo Antunes]&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;O MELHOR:&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/PBGCtC0WrpM" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;O texto foi só uma desculpa pra postar o vídeo! &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;=D&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Beijos. &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-8465153078170057690?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/8465153078170057690/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=8465153078170057690&amp;isPopup=true' title='16 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8465153078170057690'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/8465153078170057690'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/07/o-que-faz-voc-feliz-lua-praia-o-mar-rua.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>16</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-3677780576878377472</id><published>2007-07-18T17:00:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:50.699-08:00</updated><title type='text'>Alcântara</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Rp6vgH_NAuI/AAAAAAAAACQ/z9VFYn__XlM/s1600-h/P1080148.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088697595410055906" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Rp6vgH_NAuI/AAAAAAAAACQ/z9VFYn__XlM/s320/P1080148.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Ai, ai, que começo de semana conturbado!&lt;br /&gt;Tudo começou às 05:00h da manhã de domingo: &lt;strong&gt;Alcântara&lt;/strong&gt; nos aguardava (eu, Pyetra, Netto, Dario, Thaize, Verner e Yuri) ! Às 06:00, quando eu ainda estava no banho, os amigos começaram a chegar aqui. Tomei café e saímos, andando, pro Cais da Praia Grande, onde pegaríamos o barco para atravessarmos até lá em uma viagem de, aproximadamente, 1:15h de duração. Entramos no barco, os primeiros minutos foram ótimos, pegamos lugares de onde olhávamos tudo com perfeição. Eu, de fone no ouvido, fiz o percurso inteiro tranqüilamente. Mas o problema não foi comigo, Pyetra foi daqui até lá passando mal, vomitou e tudo. Tá, chegamos em terra firme, tudo muito bem, começamos a conhecer a cidade, visitamos lugares históricos. Bom, é uma cidade perfeita pra quem curte conhecer um pouco de história e/ou ruínas. Depois de conhecermos a cidade, resolvemos ir em busca de uma praia, afinal o relógio já marcava, aproximadamente, 10:00h e o calor já começava a perturbar os miolos da galera. Encontramos uma trilha que, supostamente, nos levaria até a tal praia. Bom, nem preciso dizer que não nos levou pra lugar nenhum, né? A não ser pra um local cheio de lama (mangue) e uns bichinhos, parecidos com caranguejos, que Thaize denominou de “Chama Maré”. Depois dessa tentativa frustrada de chegarmos à praia, voltamos tudo de novo por dentro do mato, a essa altura eu e meu querido amigo Verner já estávamos com os pés no chão. Mais lá pra frente encontramos um senhor que nos informou que a praia ficava pro outro lado e era “bem ali”. Nem preciso comentar esse “bem ali”, né? ¬¬ Horas e horas caminhando, queridos. Depois de um tempão caminhando, chegamos a uma pousada onde encontramos o homem mais conhecido, fotografado e filmado (palavras dele!) da região: o Sr. P.O. que disse que nos levaria até a praia de canoa (oi? é, canoa!). Entramos na pousada, um local muito agradável – diga-se de passagem, os meninos foram providenciar a bebida e nós, mulheres... olha, eu não lembro o que nós fomos fazer, mas era alguma coisa interessante, eu sei! Entramos na canoa e fomos levados até a tal praia, ufa! Praia! Eu nunca gostei tanto de uma. Foi ótimo, passamos horas (das 11 e tal, quase 12:00, até 13:30) nos refrescando e brincando! Alguém notou algo de errado? Não? Nem a gente. Pegamos a melhor hora do sol, hein? Tá. E uma alma pergunta: “Alguém aí trouxe o protetor solar?” Oo Hum? Não, né? Que maravilha!&lt;br /&gt;Na hora marcada o P.O. estava lá nos esperando, entramos na canoa e aí vinha problema. O negócio lá tava secando e a canoa indo contra a correnteza. Rema, gente, pra ajudar o pobre que já tava dentro d’água puxando a canoa. Numa hora dessas até Verner virou Cristo, pense! Chegamos em terra firme, fomos trocar de roupa e seguir uma árdua caminhada até a “Piedade” (eu já tava pedindo!) onde comeríamos. O tempo que nós levamos pra chegar, na hora de voltar, dobrou. =~ Chegamos na tal Piedade às 15:00h (o barco sairia às 16:00), só que o restaurante era longe que só Deus sabe, eu comi demais, e nós ainda precisávamos comprar o tão famoso “doce de espécie”. Compramos e voltamos ao barco. Queridos, eu jurava que ali tinha acontecido um milagre: a multiplicação de passageiros. Não demorou muito e a comida, mal digerida, da Piedade começava a fazer efeito. Passei mal a viagem inteira, fui vomitar três vezes, nunca tinha sofrido tanto em minha pobre vida. =~ Terra firme de novo. Oba! =D Mais uma pernadinha do Cais até em casa e pronto.&lt;br /&gt;Na segunda o meu monitor resolveu queimar! =~ Hoje, graças a bondade de minha querida tia, que emprestou o monitor dela, estou usando o meu filho.&lt;br /&gt;E a maior conseqüência da viagem: viramos um grupo de cobras trocando de pele. Tem alguém aí com a pele linda e macia? =/ &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Rp6sLn_NAsI/AAAAAAAAACA/A-QAvfdt9dA/s1600-h/P1080149.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088693944687854274" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Rp6sLn_NAsI/AAAAAAAAACA/A-QAvfdt9dA/s320/P1080149.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;Endereço do Site pra DOWNLOAD das fotos:&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;a href="http://rapidshare.com/files/43715750/Fotos_de_Alc_ntara_MA.rar"&gt;http://rapidshare.com/files/43715750/Fotos_de_Alc_ntara_MA.rar&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Eu tomo a liberdade de decretar &lt;span style="color:#ff0000;"&gt;LUTO geral&lt;/span&gt; por aqui em nome dos &lt;span style="color:#ff0000;"&gt;180 mortos&lt;/span&gt; na tragédia da&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;TAM&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;=~ &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-3677780576878377472?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/3677780576878377472/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=3677780576878377472&amp;isPopup=true' title='13 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3677780576878377472'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/3677780576878377472'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/07/alcntara.html' title='Alcântara'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/Rp6vgH_NAuI/AAAAAAAAACQ/z9VFYn__XlM/s72-c/P1080148.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-4369185324863403964</id><published>2007-07-08T15:12:00.000-07:00</published><updated>2008-11-13T00:44:52.660-08:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>Ontem o dia foi maravilhoso. Queria agradecer a todos vocês, em nome de mamãe, pela surpresa! =D&lt;br /&gt;E, pra não passar em branco, alguns troféus ilustrados e registrados! =x&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;E, para começar, o troféu &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;MELHOR DANÇARINO&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; vai para... (tchan, tchan, tchan...)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFiXwdGFzI/AAAAAAAAAAw/nsWcuFBNp5k/s1600-h/vehdanÃ§a.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084953614561449778" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFiXwdGFzI/AAAAAAAAAAw/nsWcuFBNp5k/s320/vehdan%C3%A7a.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Observem que Veh parou o bar; percebam os olhares curiosos para saber quem era o ser que bailava com maestria, alegremente, pelo salão.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;VERNER&lt;/span&gt;,&lt;/strong&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Verme ou Verne&lt;/span&gt;? &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;E agora, uma das disputas mais acirradas, o trófeu de &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;APAIXONADO DA NOITE&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; vai para...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFjHgdGF0I/AAAAAAAAAA4/NeNigYrS0Gs/s1600-h/vehgarrafa.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084954434900203330" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFjHgdGF0I/AAAAAAAAAA4/NeNigYrS0Gs/s320/vehgarrafa.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;VERNER?&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; Oo É, &lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;também!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Agora um troféu, que nos ALEGRA muito, de &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;TRISTE DA NOITE&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; vai para...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFkzgdGF1I/AAAAAAAAABA/C5vGqEHAB1E/s1600-h/o+feliz.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084956290326075218" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFkzgdGF1I/AAAAAAAAABA/C5vGqEHAB1E/s320/o+feliz.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;DARIO&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, o feliz!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Outro troféu bem importante de &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;TONTA DA NOITE&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; vai para...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFlcQdGF2I/AAAAAAAAABI/Iu1Fg78ENes/s1600-h/a+tonta.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084956990405744482" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFlcQdGF2I/AAAAAAAAABI/Iu1Fg78ENes/s320/a+tonta.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;Thathazinha!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#000000;"&gt;Os troféus de &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;MELHOR FOTÓGRAFA&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; e &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;MELHOR MODELO&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; vão para... &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFt3gdGF7I/AAAAAAAAABw/uQi2uTVPuhY/s1600-h/netto.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084966254650202034" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFt3gdGF7I/AAAAAAAAABw/uQi2uTVPuhY/s320/netto.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#ff0000;"&gt;Mamãe (Nédima) e Netto!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;E o troféu &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;EU TAMBÉM SOU DA GALERA&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; vai para...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFnWAdGF4I/AAAAAAAAABY/b85G3kUaBak/s1600-h/eutbmsoudagalera.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084959082054817666" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFnWAdGF4I/AAAAAAAAABY/b85G3kUaBak/s320/eutbmsoudagalera.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Tio VICO!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#000000;"&gt;Agora o troféu mais lindo de &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;MÃO NO BOLO&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; (ou "deixa, a minha mão tá limpa!") vai para...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFoKQdGF5I/AAAAAAAAABg/YU3VoiB8G10/s1600-h/maonobolo.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084959979702982546" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFoKQdGF5I/AAAAAAAAABg/YU3VoiB8G10/s320/maonobolo.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#ff0000;"&gt;Pyetra!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;O troféu &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;TOU DOIDO, APAIXONADO E LÚCIDO&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; ( ênfase ao apaixonado!) vai para... (adivinhem!)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFpMAdGF6I/AAAAAAAAABo/fN3kwTwn7Ck/s1600-h/yuriii.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084961109279381410" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFpMAdGF6I/AAAAAAAAABo/fN3kwTwn7Ck/s320/yuriii.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Querido, isso não se come! Oo &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Veh, tu merecias o troféu de melhor careta!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;YURIII!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;O troféu &lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;"POXA, CADÊ MINHA SANDÁLIA?"&lt;/strong&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#333333;"&gt;vai para...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFwGgdGF8I/AAAAAAAAAB4/3PDyzq7uPsU/s1600-h/chinela.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084968711371495362" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFwGgdGF8I/AAAAAAAAAB4/3PDyzq7uPsU/s320/chinela.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;VERNER&lt;/span&gt;, o atento!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="color:#333333;"&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;O maior vencedor da noite foi Verner com três troféus: Melhor dançarino, Apaixonado e "Poxa, cadê minha sandália?". &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu fico com o troféu de &lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;MELHOR POST DEPOIS DO PORRE&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;! haha =D&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Beijos! =)&lt;/strong&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-4369185324863403964?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/4369185324863403964/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=4369185324863403964&amp;isPopup=true' title='29 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4369185324863403964'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/4369185324863403964'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/07/ontem-o-dia-foi-maravilhoso.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/RpFiXwdGFzI/AAAAAAAAAAw/nsWcuFBNp5k/s72-c/vehdan%C3%A7a.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>29</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-337401913036963148</id><published>2007-07-06T17:01:00.000-07:00</published><updated>2007-07-06T17:29:28.825-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Esses dias que se passaram tenho ficado cada vez mais próxima de pessoas especiais, que chegaram de mansinho e hoje fazem uma enorme diferença! É tão bom ter em quem confiar, com quem dividir alegrias, tristezas e um pouco de nossas vivências. Sei que isso é uma coisa que se aprende com o tempo, mas acho que já aprendi alguma coisa!&lt;br /&gt;Essa semana ganhei presentes, os melhores que alguém pode ganhar: livros; quatro de uma só vez (“Balaio de ilusões”, “Itinerário Poético de Caxias”, “A Lira dos Esquecidos” e “O Município e a Câmara Municipal”; todos de Quincas Vilaneto)!&lt;br /&gt;E não são quaisquer livros, são de poesias e sobre a minha cidade de origem: Caxias. O que abre ainda mais o apetite! Yuri, querido, muito obrigada. Saiba que eles serão lidos, com bastante atenção, e guardados com muito carinho.&lt;br /&gt;Ontem assisti "Turistas", o tal filme polêmico. Nada de tão interessante, nem a trilha sonora ajuda! =\&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;E um poema de um dos livros que eu ganhei:&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Antropofagia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Se tiveres fome,&lt;br /&gt;coma a minha carne,&lt;br /&gt;que arde&lt;br /&gt;de desejos&lt;br /&gt;quando me cobres&lt;br /&gt;de beijos.&lt;br /&gt;Se tiveres sede, beba do meu rio&lt;br /&gt;que viaja ao léu&lt;br /&gt;sem se curvar&lt;br /&gt;ao desafio&lt;br /&gt;de quem fia&lt;br /&gt;palavras ao vento.&lt;br /&gt;Se quiseres sexo&lt;br /&gt;habita-me então&lt;br /&gt;e&lt;br /&gt;novamente&lt;br /&gt;serei chão e poesia,&lt;br /&gt;alimento,&lt;br /&gt;outra cria,&lt;br /&gt;medida&lt;br /&gt;que põe o pão&lt;br /&gt;no prato&lt;br /&gt;e a boca no&lt;br /&gt;mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;em&gt;Quincas Vilaneto&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ótimo, não?&lt;br /&gt;=D&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E pra não perder o costume: um vídeo &lt;strong&gt;bastante interessante&lt;/strong&gt; que encontrei por aí.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/VaoOK1MyGNE" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;[...] Que não seja imortal, posto que é chama, mas que seja infinito enquanto dure. [...]&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Vinícius de Moraes.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-337401913036963148?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/337401913036963148/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=337401913036963148&amp;isPopup=true' title='8 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/337401913036963148'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/337401913036963148'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/07/esses-dias-que-se-passaram-tenho-ficado.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-2757367798704626943</id><published>2007-06-30T12:22:00.000-07:00</published><updated>2007-06-30T13:04:06.943-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;p align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Um dia Pâmela sugeriu um tema e eu fiz o texto, aí vai: &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;Amores verdadeiros são aqueles que sobrevivem ao fogo da distância, ao poder do abstrato.&lt;br /&gt;Amores que se resumem, simplesmente, no ato de amar.&lt;br /&gt;Amar, nem que seja a mais simples das lembranças, memórias que permaneceram e não se deixaram apagar.&lt;br /&gt;Amar pelo beijo dado e pelo não dado. Pelo corpo distante que permanece perto, aquecido por admoestações de um dia.&lt;br /&gt;Amar as carícias travadas em guerras de querer, as mãos que afagaram e marcaram; que como poder divino, desbastaram ressaltos de um coração, já por muitos, machucado.&lt;br /&gt;Amar as palavras ditas e repetidas em momentos inoportunos, até mesmo as que não fizeram sentido. Pelo SIM dito reiteradas vezes.&lt;br /&gt;Amantes pela dor da partida, pela ferida aberta e sentida no dia do Adeus.&lt;br /&gt;Pela saudade insistente, compadecida e amada; aquentada pelo desejo, pelo anseio de apetecer um instante apenas.&lt;br /&gt;Amantes pelas trocas de olhares, por pensamentos proibidos, pelos calafrios despropositados.&lt;br /&gt;Amantes pelos encontros em sonhos inopinados; pelas viagens longínquas antes de dormir.&lt;br /&gt;Amantes pelo sentir de algo que não ocorreu. Pela recordação do que não foi vivido.&lt;br /&gt;Amantes pela confiança depositada em algo não visível. Pela coragem de apostar no amanhã, de ter certeza que um dia valerá a pena. Que os dias distantes, enfim, serão próximos. Pela idealização diária do reencontro.&lt;br /&gt;Se amar, realmente, vale a pena, esse é o valer. É o querer sem motivos. É o amor sem porquês.&lt;br /&gt;Se tem algo que ainda, aqui, sobrevive, é o lembrar do outro que por si só consola.&lt;br /&gt;Se aos poetas amar é ter perto, aos simples mortais, que amam e não apenas idealizam, amar é querer estar perto e nem sempre conseguir.&lt;br /&gt;É estar separado por pontes ou por incomensuráveis águas de um Oceano e sentir o amor arder no peito, como se perto estivesse.&lt;br /&gt;Amar pela ausência, pela falta cravada em si.&lt;br /&gt;Amemos, o ser próximo, o ser distante; amemos pelo simples gesto de amar.&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/5-EAMRvXDFg" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;=) &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Música linda! &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;strong&gt;Valeu, Thatha ;**&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-2757367798704626943?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/2757367798704626943/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=2757367798704626943&amp;isPopup=true' title='9 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2757367798704626943'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/2757367798704626943'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/06/um-dia-pmela-sugeriu-um-tema-e-eu-fiz-o.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6873675862028189893</id><published>2007-06-27T16:22:00.000-07:00</published><updated>2007-06-27T16:48:23.302-07:00</updated><title type='text'>Um dedo de prosa.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;Eu sempre tenho problemas em começar a escrever, mas como eu já fui – literalmente - passada pra trás nesse blog, vou me apressar em fazê-lo. A dificuldade aumenta quando vem a rotina e fico sem novidades pra contar, mas como diria o poeta: “No mais mesmo da mesmice, vem a novidade.”, vou conseguir tirar das entranhas algo para contar para vocês.&lt;br /&gt;Ando percebendo que por aqui todos estão apaixonados, mas eu não vou me dedicar a discutir sobre isso, quem sabe no final do texto.&lt;br /&gt;Essa semana não tenho estado muito bem de saúde. Tudo por causa de um insignificante pedaço de gelo! É, isso mesmo. Mas o gelo tava tão quadrado, gelado (pouco óbvio?) e tão tentador que eu não resisti em colocá-lo na boca e apreciá-lo até rematá-lo por inteiro. Sabe aquele velho e cansativo clichê: “Pra cada ação, uma reação” ou coisa do tipo? O ruim foi depois. A minha pobre e sensível garganta não agüentou e se revoltou: tá inflamadíssima!&lt;br /&gt;Depois, o meu corpo, não satisfeito, impôs que a minha velha companheira (sinusite) reaparecesse, com mais o meu suplício diário (rinite). Tou bem, né? Feita!&lt;br /&gt;Amanhã o dia promete! Arraial? Não. Sabe aquele lance de fugir das convenções? Eu sempre carreguei isso comigo, não sei porquê.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Um dedo de prosa:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/YA2sZNsOaPc" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sem esquecer de deixar aqui uma pitada de Literatura, mas não é só por deixar. Hoje não é um dia qualquer, amigos; hoje, se ainda vivesse, Guimarães Rosa (prosa neomodernista, geração de 1945) completaria 99 anos de vida. Que coisa, né? Ano que vem teremos um centenário. Glorioso!&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Uma inutilidade contextualizada:&lt;/strong&gt; E a Dercy vive e já alcançou os 100. Ela deveria ter nascido poeta e ter feito uma obra primorosa! =\ &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:courier new;color:#ff6600;"&gt;Em negrito frases do poeta, em itálico simples comentários meus:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“O senhor... Mire veja: o mais importante e bonito do mundo, é isto: que as pessoas não estão sempre iguais, ainda não foram terminadas – mas que elas vão sempre mudando. Afinam ou desafinam.Verdade maior. É o que a vida me ensinou. Isso que me alegra, montão. E, outra coisa: o diabo, é às brutas; mas Deus é traiçoeiro!”&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Que bom, não? Mudar, mudar e, pra não desafinar, mudar!&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;“ – Reze e trabalhe, fazendo de conta que esta vida é um dia de capina com sol quente, que às vezes custa muito a passar, mas sempre passa. E você ainda pode ter muito pedaço bom de alegria... Cada um tem a sua hora e a sua vez: você há de ter a sua.”&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;em&gt;“Quem espera sempre alcança”, cantou outro poeta!&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;“Digo: o real não está na saída nem na chegada: ele se dispõe para a gente é no meio da travessia.”&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Não se apresse em chegar ao final, aprecie a mesóclise da vida!&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;“O amor? Pássaro de ferro.”&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;De vôo alto e encantador! Difícil é derrubá-lo num tiro.&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;“Qualquer amor já é um pouquinho de saúde, um descanso na loucura.”&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Ou seria a própria loucura? Hummm. Penso!&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;“Amar é reconhecer-se incompleto.”&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Não há nada mais perfeito que encontrar a sua mais esplêndida completude.&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;Beijos. ;)&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6873675862028189893?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6873675862028189893/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6873675862028189893&amp;isPopup=true' title='13 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6873675862028189893'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6873675862028189893'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/06/um-dedo-de-prosa.html' title='Um dedo de prosa.'/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2924225666053386208.post-6178492920145560067</id><published>2007-06-22T17:42:00.000-07:00</published><updated>2007-06-22T18:07:51.250-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;p align="justify"&gt;Hoje fui fazer a minha matrícula na UFMA. Emoção enorme, quebra de uma fase, início de outra, bem mais árdua, eu sei. Tava ansiosa desde o dia anterior e foi um dia tão lindo que eu mal me importei em acordar, como há muito não fazia, às 07 da manhã. Foi maravilhoso desde a entrada no carro até a descida do ônibus.&lt;br /&gt;Toda vez que vou, fico bestificada com o tamanho daquela Instituição. Putz, pra se perder ali dentro basta entrar (eu me perdi!). Fiz a minha matrícula, fui a primeira de Letras, e voltei pra casa saltitante. Sei que as aulas ainda vão demorar um pouco, mas foi a gota de realidade que eu precisava.&lt;br /&gt;A tarde fui pro Arraial do Santa, reencontrar amigos é sempre muito bom; jogar um pouco de conversa fora e colocar os assuntos em dia é melhor ainda.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Decepção com alguns amigos, mas...&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;Uma pitada de Drummond pra vocês:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/UiLEnbTZ4xw" width="425" height="350" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Grande poeta modernista da Literatura Brasileira, ouso até dizer que é o melhor entre os melhores; o mais influente poeta de todos os tempos.&lt;br /&gt;Quem tem o privilégio de ler e entender Drummond, não precisa de terapeutas, psicólogos, analistas e todos esses profissionais modernos. Cada frase de seus escritos carrega consigo um valor imenso, uma lição enérgica!&lt;br /&gt;Esse texto (Viver não dói) é um dos meus preferidos. Só pra mostrar aquilo que eu acredito: Ficar triste por uma perda, tudo bem, sofrer e espernear é outra situação.&lt;br /&gt;E olha que eu já vi vários sofrerem, pedirem pela morte, não desejarem mais a felicidade. Tudo passageiro! Duro, eu sei, porém efêmero. Não há nada mais efêmero que a dor da perda. Se amaldiçoam e dali há algum tempo estão de bem consigo e com a vida, amando de novo (muitas das vezes!) e se achando as criaturas mais idiotas por terem chorado e sofrido por algo, que no final de tudo, nunca vale tanto a pena. ;)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;strong&gt;“A dor é inevitável. O sofrimento é opcional&lt;/strong&gt;.”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2924225666053386208-6178492920145560067?l=letrasesilencio.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/feeds/6178492920145560067/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=2924225666053386208&amp;postID=6178492920145560067&amp;isPopup=true' title='7 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6178492920145560067'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2924225666053386208/posts/default/6178492920145560067'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://letrasesilencio.blogspot.com/2007/06/hoje-fui-fazer-minha-matrcula-na-ufma.html' title=''/><author><name>Camila</name><uri>http://www.blogger.com/profile/09707036895191873529</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='16' src='http://1.bp.blogspot.com/_pBuaJCUyQmc/S80QZ5ZmfjI/AAAAAAAAAfs/s8mgi4UkaGw/S220/letras+e+sil%C3%AAncio.bmp'/></author><thr:total>7</thr:total></entry></feed>
